PORYA

با وجود نیاز مبرم نرگس محمدی به مراقبت‌های تخصصی قلبی، مقامات قضایی همچنان از اعزام او به بیمارستان سر باز می‌زنند. با وجود تایید رسمی پزشکی قانونی زنجان مبنی بر نیاز محمدی به حداقل یک ماه مرخصی استعلاجی، دادستان تهران همچنان مانع آزادی او می‌شود. وکلای نرگس محمدی پس از ملاقات با او در تاریخ هشت اردیبهشت ۱۴۰۵، وضعیت جسمانی محمدی را «بحرانی» توصیف کرده‌اند. در سه روز گذشته، فشار خون او به شکلی خطرناک بین ۱۵ تا ۱۷ در نوسان بوده و بدنش به داروهای تجویزشده پاسخ نداده است. علاوه بر مشکلات قلبی-عروقی، او دچار کاهش وزن شدید، بیش از ۱۹ کیلوگرم، شده و از درد مداوم قفسه سینه، سردرد و حالت تهوع مکرر رنج می‌برد. شیرین اردکانی، وکیل فرانسوی نرگس محمدی، با انتقاد شدید از رویکرد مقامات قضایی جمهوری اسلامی گفت: «جمهوری اسلامی با دریغ کردن مراقبت‌های پزشکی حیاتی از نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، پیام صریحی را به جامعه بین‌المللی مخابره می‌کند: "صدای منتقدان باید خاموش شود، حتی اگر به قیمت یک مرگ تدریجی باشد". این محرومیت از درمان‌های ضروری، زیر پا گذاشتن آشکار اصل کرامت انسانی است که طبق قوانین بین‌المللی حق هر انسانی محسوب می‌شود و به وضوح مصداق شکنجه است.» تاکنون دو فوق‌تخصص قلب در زنجان نرگس محمدی را معاینه کرده‌اند و هر دو صراحتا اعلام کرده‌اند که امکان درمان او در زنجان وجود ندارد. دلیل این امر، سوابق پزشکی محمدی و انجام سه مرحله آنژیوگرافی در سال‌های گذشته است که ریسک درمان را بالا برده و حضور پزشک معالج خودش را ضروری می‌کند؛ چراکه امکانات بیمارستان‌های زنجان برای انجام این روند درمانی و مراقبت‌های پس از آن کافی نیست. با این حال، معاون دادستان تهران در جواب نامه پزشکی قانونی زنجان در مورد نرگس محمدی ابلاغ کرده است که با توجه به «پیشرفت‌های پزشکی در جمهوری اسلامی»، نیازی به اعزام او به بیمارستانی در تهران نیست و او باید در همان زنجان درمان شود. این بدان معناست که معاون امنیتی دادستان تهران، خود را در مسائل تخصصی پزشکی، صاحب‌نظرتر و آگاه‌تر از فوق‌تخصصان قلب و سازمان پزشکی قانونی می‌بیند. روز گذشته نیز به دلیل وخامت حال، نرگس محمدی برای دومین بار به‌صورت اورژانسی نزد فوق‌تخصص قلب اعزام شد. این پزشک نیز بار دیگر و با صراحت تأکید کرد که امکان درمان او در زنجان وجود ندارد و نرگس محمدی باید حتما از سوی پزشک معالج خود و در بیمارستان پارس تحت درمان قرار گیرد. این متخصص همچنین هشدار داد که نگهداری نرگس محمدی در زندان، زیر فشار، استرس و شرایط دشوار حبس، بسیار خطرناک است و تا زمانی که تیم پزشکی او و متخصصان مربوطه شرایطش را به‌طور مشترک بررسی نکنند، نمی‌توان داروی جدیدی تجویز کرد یا اقدام درمانی دیگری انجام داد. حمیدرضا محمدی، برادر نرگس محمدی، با ابراز نگرانی عمیق از وضعیت خواهرش می‌گوید: «هر روز صبح با وحشت شنیدن خبر مرگ خواهرم از خواب بیدار می‌شوم. کلمات نمی‌توانند عمق ویرانی و استیصالی را که ما به‌عنوان خانواده او حس می‌کنیم، توصیف کنند. این دیگر صرفاً زندان نیست؛ این یک مرگ تدریجی است. هر بار که خواهرم از زندان زنجان با ما صحبت می‌کند، ضعیف‌تر، لاغرتر و به لبه پرتگاه نزدیک‌تر شده است. آن‌ها عملاً شاهد از دست رفتن جان او هستند و هیچ کاری نمی‌کنند. ما فراتر از خشمگین هستیم؛ آن‌ها با محروم کردن او از مراقبت‌های تخصصی و جلوگیری از دسترسی به پزشکان خودش، عملاً دارند او را می‌کشند. ما به پزشکان تصادفی و منتصب دولتی که هیچ شناختی از پیشینه پیچیده پزشکی او ندارند، کوچک‌ترین اعتمادی نداریم. خواهر من همه‌چیزش را فدای کشورش کرده است و حالا آن‌ها به‌صورت سیستماتیک در حال کشتن او هستند. این وضعیت باید همین حالا متوقف شود.» همچنین کیانا رحمانی، فرزند نرگس محمدی و مدیر بنیاد نرگس، با تأکید بر وخامت اوضاع می‌گوید: «بیش از ۱۳۸ روز اهمال پزشکی، مادر مرا به آستانه مرگ کشانده است. نه مادر من و نه هیچ زندانی سیاسی دیگری، هرگز نباید از حق بنیادین درمان محروم شود.» ما از جامعه بین‌المللی، سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، سازمان‌های حقوق زنان، فمینیست‌ها، فعالان حقوق بشر، وکلا و روزنامه‌نگاران می‌خواهیم انتقال فوری نرگس محمدی به بیمارستان تخصصی برای دریافت مراقبت‌های قلبی حیاتی توسط تیم پزشکان او را خواستار شوند و برای آزادی فوری و بی‌قیدوشرط نرگس محمدی و تمامی زندانیان عقیدتی که برخلاف قوانین بین‌المللی در ایران در حبس هستند، فشار بیاورند. بنیاد نرگس ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵