everyday is my christmas 🎄

คำพูดที่พูดออกไปมัน manifest สมองและพฤติกรรมของเราจริงครับ ถ้าเราพูดดี ทุกอย่างก็จะดีตาม ถ้าเราคิดดี การกระทำของเราก็จะมีแต่เรื่องดีๆ ถ้าเราทำดี ผลของการกระทำก็จะมีแต่เรื่องดีๆ ถ้าเราพูดว่าเรารวย สักวันเราก็จะรวย เหมือนผมพูดทุกวันว่าพรุ่งนี้ถูกหวย ละก็ถูกจริง (อันนี้ไม่น่าเกี่ยว 55555555) แต่ก็นั่นแหล่ะครับ ทุกอย่างมันเริ่มจากตัวเราจริงๆ อย่าไปหวังลมๆ แล้งๆ งอมืองอเท้ารอมันไม่ใช่ทางออกครับ Hope is not strategy.

@ploypuanggg สารปรุงแต่ง เช่น Carrageenan, Cellulose Gel, Gellan Gum สารให้ความหวาน เช่น Sucralose, Acesulfame Potassium หรือกฏง่ายๆคือ ถ้าพลิกดูฉลากแล้ว มีชื่อสารเคมียาวๆที่ไม่รู้จักเกิน 5 อย่าง น่าจะ UPF ค่ะ

หลอกตัวเองไม่พอ โดนเขาหลอกใช้ เป็นเครื่องมือ support ego เขายังไม่รู้ตัวอีก... สงสารพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมาหน่อย เขาไมาได้อนากให้ลูกกลายเป็นคนไร้ค่าแบบนี้ นึกออกปะ... คนที่เขาชอบเรา เขาจะพยายามคุย ถามไวตอบไว (ถ้าไม่มีธุระจริง ๆ) แล้วจะพยายามคุยคบิด จะอยากเจอ อยากพาไปที่ต่าง ๆ

กลิ่นคนที่ move on ได้ก่อนเสมอ ไม่ได้มีกลิ่นเศร้าหรือประชดชีวิต แต่มันสะอาด ชัด และเบาแบบคนที่รู้ว่าอะไรจบแล้วก็ควรวางลง ไม่มีประโยคค้างคาในใจ ไม่มีความหวังเงียบ ๆ แอบซ่อนอยู่ข้างหลัง กลิ่นนี้มักมีความ citrus ใส ๆ หรือ musk บาง ๆ ที่ไม่เกาะติดผิวเกินไป ไม่หวานจนชวนคิดถึง

จริตชีนะ สายตงสายตา ของใครจ๊ะหนู ของฉันจ้ะ

โปรไฟล์ ผช Golden Path มาก🏆 จบ UC Berkeley >> top5 ของ CS (แข่งกับ MIT, Stanford, CMU) AI Engineer ที่ Google 2ปี ทำ สนง ใหญ่ (Mountain View/CA) AI/ML เป็นทีมที่เข้ายากสุดทีมหนึ่งของ บ. ปจบ จบที่จุดสูงสุดของห่วงโซ่ quant trader (NY) คัดโหดกว่า google รายได้ทะลุเพดาน techไปไกล

ตั้งแต่ความสัมพันธ์ปีที่แล้ว ก็ไม่เคยใช้คำว่า คุยๆ/คนคุย กับใครอีกเลย เซ็ตค่าแค่ เดตและแฟน เท่านั้น ไม่มีสถานะคลุมเครืออื่นๆ ไม่เอาตัวเองไปอยู่ในความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียกอะไรอีกแล้ว นี่ก็ลูกพญานาหมื่น ไม่มีการมานั่ง doubt ตัวเองเพราะใครอีก

14 กุมภาไม่เอานะดอกไม้ จะเอาเธอ

ประโยคนี้เกือบสิ้นพระชนม์ " เขาไม่ได้บริหารเวลาไม่เป็น แต่แค่เขาไม่ได้มองเราอยู่ในลำดับ . . ที่เขาต้องแบ่งเวลาให้มากกว่า "

ตอนแรกมีแค่เมล,doc ที่เตรียมไว้สำหรับให้คนนั้นคนนี้จัดการเรื่องต่าง ๆ พินัยกรรม คำสั่งเสีย แต่หลังจากต้องจัดการงานศพของยายและน้องสาวคนกลางสองปีติด ก็มีหน้านี้เพิ่มขึ้นมาสำหรับน้องคนเล็ก

เขียนจดหมายสั่งเสียปีละ 1 ฉบับ กรณีเราตายในปีนั้นๆ พอย้อนไปอ่าน ยิ่งย้อนไป ย้อนไป ทำให้เราได้รู้ว่า คนที่เราสนิทมากในเวลาหนึ่งในอดีต อาจจะกลายมาเป็นคนแปลกหน้าได้เมื่อเวลาเดินมาถึงปัจจุบัน หรือ ทรัพย์สินที่เคยคิดว่าสำคัญ ณ เวลานั้น พอมาถึงเวลานี้ก็ไม่มีมูลค่าอันใดเลย

จะวาเลนไทน์แล้ว ใครจะอวดแฟนก็อวดไป ส่วนผมจะอวดดีอยู่ตรงนี้แหละ

อาการ Compassion Fatigue (ภาวะล้าจากความเมตตา) คำถามนี้ทำให้นึกถึงทฤษฎี Conservation of Resources (COR) ของ Stevan Hobfoll อาการ "หมดใจ" ของคนใจดี ซึ่งกล่าวว่า เมื่อคนเราถูก "สูบ" พลังใจจนถึงจุดวิกฤต (Emotional Exhaustion) สมองจะสั่งการให้เข้าสู่โหมดรักษาตัวรอด การ "ตัดฉับ" คือกลไกป้องกันตัวที่รุนแรงที่สุด เพราะเขาไม่มีเหลือแม้แต่พลังงานจะมานั่งทะเลาะหรืออธิบายแล้ว คนใจดี ปกติคือคนที่ “ยอม–ให้–ทน” เขาแบกอารมณ์ แบกความสัมพันธ์ แบกคนอื่นไว้เยอะมาก ซึ่งก็มักมีเพดานความอดทนสูงกว่าค่าเฉลี่ย แต่เมื่อก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว มักจะเป็น "Point of No Return" เพราะเขาให้โอกาสมาจนหมดกระเป๋าแล้วจริงๆ วันที่เขาหยุดแคร์ ไม่ได้โวย ไม่ได้ด่า ไม่ได้อธิบาย แปลว่าเขา คิดมาจบแล้ว ตัดคือขาด เงียบคือหาย ไม่ย้อนกลับ น่ากลัวตรงที่ ‘คุณไม่มีพื้นที่ให้แก้ตัว’ ความน่ากลัวของคนใจดีไม่ได้มาจากการใช้กำลัง แต่มาจาก "ความว่างเปล่า" ที่เขาทิ้งไว้ ส่วน คนใจเย็น เขาคุมอารมณ์เก่ง แต่ยังคิด ยังประเมิน ยังเลือกทาง แม้จะนิ่ง แต่นิ่งเพื่อรอจังหวะ หรือหาทางออกที่ดีที่สุด ใจเค้ายังไม่ตายง่ายๆ (Die hard) ยังคุยกันได้ ยังต่อรองได้ ยังมี “กระบวนการต่อ” ในบางบริบท คนใจเย็นที่ "เลือดเย็น" (Cold-blooded) และใช้เหตุผลกดดันคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ ก็อาจจะสร้างความเสียหายได้ลึกซึ้งกว่าคนใจดีที่แค่เดินจากไป คนใจดีไม่ได้น่ากลัวเพราะเขาดุร้าย แต่เขาน่ากลัวเพราะเมื่อเขาไป เขาจะเอา 'ความใจดี' ทั้งหมดที่มีไปกับเขาด้วย สุดท้ายแล้ว ใครน่ากลัวสุด ตอบแบบตรงไปตรงมา ถ้าคุณถามในฐานะ คนที่เคยได้รับความใจดี คำตอบ คือ “คนใจดีที่เดินจากไป น่ากลัวที่สุด” แต่ถ้าคุณถามในฐานะ สังคม / องค์กร / อำนาจ “คนใจเย็นเลือดเย็น อันตรายกว่า” แต่มีประโยคหนึ่งที่จริงมาก และสะเทือนที่สุดคือ วันที่คนใจดีเงียบ ไม่ใช่วันที่เขาโกรธ แต่คือวันที่เขาไม่เห็นคุณอยู่ในอนาคตของเขาอีกแล้ว และตรงนั้นแหละ ไม่มีทฤษฎีไหนช่วยกู้กลับมาได้อีก 💔

เป็นประโยคที่อ่านแล้วชอบมาก “เราไม่จำเป็นต้องเข้าได้กับทุกสังคมหรือเป็นที่รักของทุกคน เพราะคุณค่าในตัวเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับการยอมรับจากใคร”

จะเลิกอวยพรให้เธอแล้ว จะเจออะไรก็เรื่องของเธอ จะมีความสุขมั้ยก็แล้วแต่

วน Loop ติด Loop เดิมๆ คุณเคยไหม? 4 กับดักที่ทำให้เรายุ่งแต่ไม่ก้าวหน้า: Perfectionism: มัวแต่ "แก้" จนไม่ได้ ปล่อยงาน New Idea Syndrome: มัวแต่ "เริ่มใหม่" จนไม่ได้ทำ Overthinker: มัวแต่ "คิด" จนไม่ได้ลงมือ Learning for Entertainment: มัวแต่ "เรียน" จนไม่ได้ "นำไปใช้"

ถูกกกกกกกก งานอดิเรกต้องใช้เงิน งานอดิเรกอ่านหนังสือธรรมดา ธรรมดาหรอเล่มนึงกี่ร้อย จะอ่านเล่มเดียวซ้ำๆ ปะ ก็ไม่ ไปเช้าห้องสมุด ห้องสมุดอยู่ไหน งานอดิเรกวาดรูป อุปกรณ์วาดรูปกี่บาท วาดสายไหนล่ะ วาดคอม หรือลงกระดาษผ้าใบ พู่กันดีๆ แท่งนึงเป็นร้อย สีล่ะ คนจนไม่มีงานอดิเรกหรอก

เห็นด้วยมาก ๆ เอาตัวเองไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่มีแต่คนเก่ง พูดคุยกับคนที่ประสบความสำเร็จ อย่าไปคิดว่ามันคือการกดดันตัวเอง แต่มันคือแรงบันดาลใจ และคำพูดรวมถึงวิธีการของคนเก่งย่อมมีประโยชน์ เลือกนำมาใช้เพื่อปรับปรุงตัวเราเอง

เชื่อในประโยคที่ว่า “อย่าเอาความสุขของเราไปขึ้นอยู่กับใคร” เติมเต็มตัวเองให้ได้ และการรักตัวเองมันก็ไม่เคยเจ็บเลยรักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการทำอะไรคนเดียว กินข้าวคนเดียว ดูแลตัวเองให้ดีทั้งกายและใจ ตัวเราคือทั้งหมดของชีวิตเรา ใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเถอะนะ เราเกิดมาครั้งแรกและครั้งเดียว