A•M

“เฮเลนมีตาสีอะไร?” “สูงกี่เซนติเมตร?” “ผิวสีอะไร?” ตลกดีที่โฮเมอร์แทบไม่เคยตอบคำถามพวกนี้แบบชัด ๆ เลย Helen of Troy ใน Iliad ไม่ได้ถูกทำให้สวยด้วยการบรรยายเป็น checklist ว่าตาแบบไหน จมูกแบบไหน ผมสีอะไร แต่ถูกทำให้สวยผ่าน “อาการ” ของคนที่เห็นเธอ ฉากที่ชัดมากคือ ตอนเฮเลนขึ้นไปบนกำแพงเมืองทรอย พวกผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่เด็กหนุ่มคลั่งรัก ไม่ใช่นักรบที่ยังเลือดร้อน แต่เป็นคนแก่ที่เห็นสงครามมานาน เห็นคนตายมาเยอะ และควรจะเกลียดต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดด้วยซ้ำ แต่พอเห็นเฮเลน พวกเขากลับพูดประมาณว่า ไม่แปลกเลยที่ทรอยกับอาเคียนจะยอมทนทุกข์กันมานานเพื่อผู้หญิงคนนี้ นางเหมือนเทพธิดาอมตะจริง ๆ อันนี้แหละที่น่าสนใจ โฮเมอร์ไม่ได้บอกเราว่าเฮเลน “หน้าตาเป็นยังไง” แต่บอกว่าเธอปรากฏตัวแล้วโลกทั้งใบเสียสมดุลยังไง ใช่ มีคำเรียกบางอย่าง เช่น เฮเลนแห่งอาร์กอส ธิดาแห่งซุส ผู้มีต้นแขนขาว ผู้มีผมงดงาม ผู้สวมชุดยาวกรุยกราย แต่มันไม่ใช่รายละเอียดแบบบัตรประชาชน ไม่ใช่ profile sheet ตัวละคร ภาพเฮเลนผมทอง ผิวขาว แบบ beauty standard ยุโรปที่เราคุ้นกันมาก ๆ ส่วนหนึ่งมันมาจากศิลปะและสื่อยุคหลังที่ผลิตซ้ำกันมาเรื่อย ๆ จนเรารู้สึกไปเองว่า “เฮเลนต้องหน้าตาแบบนั้น” ทั้งที่ตัวบทไม่ได้ล็อกไว้ขนาดนั้น แล้วพอมีใครสักคนทำเฮเลนหลุดจากภาพจำเดิม คนก็เลยเดือดทันที ซึ่งคำถามจริง ๆ อาจไม่ใช่แค่ว่า “เฮเลนควรหน้าตาแบบไหน” แต่อาจเป็นว่า ทำไมเราถึงมั่นใจนักว่า “ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก” ต้องหน้าตาแบบที่เราคุ้นอยู่แล้ว?

คนที่เลี้ยงแมว อยากจะบอกอะไรกับคนที่กำลังจะเลี้ยงแมว?

ทำมาหมดละกินข้าวคนเดียว ดูหนัง เที่ยวต่างประเทศคนเดียว แต่ไม่มีโมเม้นไหนเหงาเท่าไปโรงพยาบาลคนเดียว แม่งวังเวงในใจพิกล 😢

ตอนป.6 จะเข้า ม.1 โรงเรียนดังในจังหวัด มีทางเข้าอยู่ 3 ทาง 1. โควต้าบ้านใกล้ 2. จับฉลากสำหรับนักเรียนบ้านในเขตโรงเรียน 3. สอบเข้า ข้อ 1 ตัดไปได้เลย เพราะใกล้ไม่พอ ที่ทำได้คือ ข้อ 2 ย้ายทะเบียนบ้านไปอยู่บ้านในเขตโรงเรียน แล้วไปจับฉลาก วันจับฉลาก จับไม่ได้ โอเค สอบเข้า ผลสอบออกมา ไม่ติด ไม่อยากเข้าโรงเรียนรองลงมา เพราะมีผลต่ออนาคตแน่นอน ทางเลือกที่ทำคือ ใช้ช่องทางที่ 4 ผู้มีอุปการคุณของโรงเรียน ลำบากพ่อต้องเสียเวลาไปรอพบผอ. อยู่หลายวัน เพื่อบริจาคแข่งกับผู้ปกครองคนอื่นๆ นึกภาพเด็กป.6 นอนร้องไห้อยู่คืนนึง ไม่ใช่เพราะสอบไม่ได้ แต่เพราะทำให้ที่บ้านลำบาก ญาติผู้ใหญ่มาบ้าน ยังล้อว่าสอบไม่ได้ ตอนนั้นก็สวนไป ว่าคะแนนแค่อีกไม่กี่คะแนนก็สอบติดแล้ว เรารู้ เพราะรายชื่ออยู่สำรองใกล้ๆ เลย สุดท้ายก็ได้เข้าเรียน พบกับความจริงหลายอย่างที่เป็นจุดเปลี่ยนต่อการใช้ชีวิต 1. ระบบในประเทศนี้ออกแบบมาให้เป็นระบบอุปถัมภ์อยู่แล้ว เด็กบ้านใกล้ + จับฉลากมีอยู่ ~3 ห้อง, เด็กสอบเข้า ~4 ห้อง, พอเปิดเทอมจริงมีนักเรียนอยู่ 10 ห้อง งอกมาเพิ่มจากผู้มีอุปการคุณ 2. ทางที่ 1, 2, 3, ไปไม่ได้ ก็ไปทางที่ 4, 5, 6 ... ตอนน้องเข้ารร.เดียวกันไม่ต้องลำบากแบบเดิมละ 3. ด้วยความที่ต้นทุนไม่ได้สูง ถ้าไม่อยากลำบากคนอื่น ก็พยายามเป็น top 5% - 1% ให้ได้ หลังจากนั้นสอบอะไรก็ไม่พลาดอีกเลย ทั้งม.4, เข้ามหาลัย, จนเรียนจบ เพราะขยับ standard แล้วมี buffer เยอะพอ 4. รู้ความสามารถของตัวเอง อย่าให้ใครมา devalue เจอใครมา devalue ก็ตัดทิ้งไปจากชีวิต

ตอนทำผู้ช่วยในครัวร้านอาหารไทยที่เบอร์ลิน แม่ครัวเป็นด้อยช์ (น้องสาวเจ้าของร้าน) ชอบใช้ให้นี่เดินออกจากครัวบ่อยๆ แกบอกว่าลูกค้าจะได้เชื่อว่าคนทำอาหารเป็นคนไทย 55

การสื่อสารโคตรสำคัญ 🥹 พอร้านอาหารมีพนักงานไม่ใช่คนไทย ก็คือทุกอย่างผิดหมด - ตอนแรกผมสั่งแกงเขียวหวานไป แต่แฟนท้วงว่า ทำไมไม่ทานเมนูที่ปกติเราไม่ได้ทานบ่อย ๆ ล่ะ เลยเออ จริง ปกติก็กินถูกและดีอยู่แล้วเมนูนี้ เลยขอเปลี่ยนเมนู เป็นเมนูในรูปที่ 2 (ลืมชื่อเมนู แต่อร่อยมาก) - แฟนสั่งราดหน้า ตอนแรกก็ถามว่า เล็ก กลาง ใหญ่ มันขนาดไหน เค้าก็พอพูดได้อยู่ว่า กลางใหญ่มาก เล็กก็พอ ก็เลยเอาเล็ก สรุปตอนอาหารมา - ได้แกงเขียวหวานมาด้วย - ได้ราดหน้าไซซ์กลางมา เลยคืนหมด และเปลี่ยนราดหน้าเป็นไซซ์เล็ก ไม่แน่ใจกระบวนการมันเป็นอะไรยังไงหลังคืน พนักงานจะโดนอะไรมั้ย แต่พนักงานคนไทยที่เข้ามาช่วย เค้าเข้าใจว่ามันคือ การสื่อสารที่ผิดจริง ๆ เดี๋ยวนี้พนักงานร้านอาหารไม่ค่อยมีคนไทยแล้ว ซึ่งก็ไม่ได้ติดอะไรนะ แต่คือคุณต้องเข้าใจและสื่อสารได้ดีอะ บางร้านก็ราคาในห้าง ไม่ใช่ถูก ๆ ด้วยแหละ เลยแบบ เอ้อออ การสื่อสารมันสำคัญจริงนะ😭 — ถ่ายด้วย Galaxy S26 Ultra

แต่ลาลูแบร์ไม่รู้ว่า บ้านคนไทยสมัยโบราณ ไม่ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว และสามารถ ย้ายที่ได้ด้วยการถอดแกะสลักออกชิล ๆ นี่ยังไม่รวมศิลปะ หัตถกรรม อื่น ๆ ของคนไทยนะ ที่ประณีต วิจิตร ลงรายละเอียดหลายขั้นตอน อ้อ และพระเจ้าแผ่นดินไทย กำหนดเวลามาตรฐานของกรุงสยามได้ก่อนมาตรฐานกรีนิช โง่ แต่โทษดินฟ้าอากาศ สมเพช

ดนตรีไทย คนสอนโหดไป มันไม่ได้น่าเบื่อเลย แต่ตอนสอนคือหวงมาก บอกห้ามทำโน้นนี้ ห้ามเอาเพลงไปเล่นปนเพลงสากล ในฐานะคนชอบดนตรี เสียดายแทน แต่เรื่องมากแบบนี้ก็สูญพันธุ์ไปได้ไม่ว่า

หลังจากทวิตเตอร์มีฟีเจอร์แปลภาษา ชาวโลกจึงรับรู้ว่าสิ่งที่เขียนไว้ที่เสาคือสปอนเซอร์

บ้านเราไม่มีวัฒนธรรมทำนองนี้จริงๆ อย่างในญปทักพนักงานคนนิจิวะไรงี้ก็ไม่ได้แปลกนะ ในญปอยู่คอนโดเดียวกันเจอกันตรงลิฟท์ตรงโถงสวนกัน“ต้อง”ทักทาย คนนิจิวะ คมบังวะ ว่ากันไป แต่พอเป็นที่ไทยจู่ๆเจอสวัสดีในลิฟท์ละมันเลิ่กลั่กอ่ะ มันแบบใคร สูใคร😂😂😂