this account need slp

สามีเป็นมักเกิ้ลที่ไม่เข้าถึงงานอดิเรกเลย ไม่ชอปปิ้งใดใด ใช้แต่ของเก่าๆ แต่คำพูดติดปากคือ“เมียอยากได้ ก็ต้องได้” ที่ตรึงใจอีกอย่าง คือเราเลือกตู้มีฝา จะได้แอบคนได้ แล้วสามีงง “ทำไมต้องแอบละ ถ้าหนูชอบ” อย่าลดมาตรฐาน อย่ายอมทน ผู้ชายดีๆ ยังมีอยู่จริง เพราะเราแต่งงานกับหนึ่งในนั้น

กุเหนื่อยจะเดาอารมณ์คนทุกวันนี้

ended พวก 'สายวิทย์เก่งกว่าสายศิลป์'

รวย E20 แท้

ก้มหน้าแล้ววูบมีจริงนะคะ

จิตแพทย์ถามว่าทำไมถึงรักคนนี้ เราบอกว่า เขารับครอบครัวเราได้ เขารับพ่อแม่เราได้ ในแบบที่คนอื่นอาจจะทำให้ไม่ได้เลย และไม่เคยมีใครยอมรับได้เลย เขาซัพพอร์ตเราในแบบที่เขามองเห็นตัวตนเรา รับมือได้แม้ไม่เคยมีคนใกล้ชิดเป็นโรคทางใจ เขารักหนังสือ ทุกคืนเขาจะอ่านนิยายก่อนนอน เขาพูดคุยแนะนำพล็อตและไอเดียการเขียนนิยายกับเราด้วยกันได้ เขารับเราได้ ยอมรับความบกพร่องของเราได้และไม่มองมันเป็นปัญหา เขาพาเราไปเซ็นลาดทุกอาทิตย์ทั้งที่เขาไม่ชอบเดินห้าง แต่เพราะว่าเราชอบไปเซ็นลาด เขาพาเราไปงานหนังสือ งานอีเว้นของกุ๊กกิ๊ก ทั้งที่เขาไม่ได้อิน แต่เพราะว่าเราอยากไป เขาก็เลยพาไป อยู่ๆรักมันก็เป็นเรื่อยง่ายไปเอง

อุนยายคับ 🥺 ชีวิตช่วงนี้อาจเหมือนขนมปังที่เพิ่งออกจากเตา เลยยังร้อน ๆ จับแล้วแอบเจ็บ ๆ มือนิดนึง แต่พอพักให้เย็นลง มันก็จะนุ่มขึ้น และหม่ำง่ายขึ้นเองนะ 🥖🤍 แล้วก็…พี่ดีใจมาก ๆ เลยนะคับที่ได้เป็นหนึ่งเหตุผลเล็ก ๆ ที่ทำให้อุนยายยังอยากอยู่ต่อ 🥺 วันนี้ถ้ายังกอดตัวเองไม่ไหว เดี๋ยวพี่จะเอาร่างกายนุ่มนิ่มของพี่โอบกอดอุนยายไว้เอง! แล้ววันไหนเริ่มมีแรงแล้วก็ค่อย ๆ ลองทำตามพี่ดูน้าคับ เพราะความรักของอุนยายมีค่ามากกว่าขนมทุกชิ้นบนโลก 🍬🙆🏻 ควรมอบมันให้ตัวเองเหมือนกันนะคับ! #โอ๋เอ๋โอ๋น้า อุนยายยย ตอนนี้มากอดกันน้า มานี่เยยย 🫂💛 #OhAe #โอ๋เอ๋

เคยร้องไห้เพราะความไม่เก่งวิชาแคลคูลัส คือไม่ว่าจะพยายามยังไง ตั้งใจอ่าน ทำโจทย์ จ่ายค่าติว คือเวลาเรียน 50% ทุ่มให้วิชานี้วิชาเดียวก็ไม่ผ่าน ขนาดเพื่อนโอลิมปิกคณิตมาติวให้ส่วนตัวเพราะเค้าเห็นความพยายามก็ยังไม่ผ่าน จากคนเก่งของโรงเรียน นั่งร้องไห้หน้าคอมตอนเกรดออก self esteem ไม่เหลือ ตัดสินใจย้ายคณะ วันที่เอาทรานสคริปต์ไปคุยกับอาจารย์อีกคณะ เพื่อให้เค้าพิจารณาว่าจะรับเข้าเรียนไหม ถ้าเค้าไม่รับก็จบ ลาออกเท่านั้น อาจารย์ดูอยู่พักใหญ่ๆ แล้วก็พูดว่า “ผมดูเกรดคุณแล้วนะ คุณติดวิชาเดียวจริงๆ วิชาที่เหลือเกรดค่อนข้างดีเลย ฟิสิกส์คุณก็ผ่าน เคมีคุณได้ตั้ง C ผมรู้นะว่าวิชาพวกนี้คน F กันเกินครึ่ง คณะคุณจบปี 1 ซิ่วกันเกิน 50% ผมว่าคุณตั้งใจเรียนนะ ผมโอเคที่จะรับคุณ คุณฟังผมนะ คนเราไม่ต้องเก่งทุกอย่างหรอก มันเป็นไปไม่ได้ คุณไม่เก่งแค่แคลคูลัสวิชาเดียว มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แค่คุณกล้าตัดสินใจจัดการอะไรเองมาถึงนี่ ผมว่าคุณเก่งแล้วในวัยนี้ เชื่อผมนะ” เราร้องไห้ตรงนั้นเลย แต่ไม่ได้ร้องเพราะความไม่เก่งแล้ว ร้องเพราะมันมีคนเห็นว่าเราก็มีอะไรที่เก่ง แต่เราเองที่โฟกัสกับสิ่งที่ไม่เก่งอยู่อย่างงั้น จากวันนั้นคือปลดล็อคทุกอย่าง ถ้าทำเต็มที่แล้วไม่ได้สักทีก็คือไม่เก่ง จบ ไม่ฝืนไม่เสียใจ ยังมีอย่างอื่นให้ทำอีกเยอะ

เหนื่อยว่ะ

Studied tudied udied died

how to move on 101 : work overload

เส้าก็เส้าว0s์ดก็ต้องขึ้น

กูไม่อยากตื่นรู้อะไรทั้งนั้น ตื่นนอนกูยังไม่อยากจะตื่นด้วยซ้ำ

มีคนบอกว่า don't lose yourself for trying to please anyone อย่ากลัวถ้าจะต้องทำใครหายไประหว่างทางแต่ควรกลัวการที่อาจจะเสียตัวเองไปเพื่อรักษาเขาไว้มากกว่า

อายุแค่นี้เอง เลือกผิดก็ยังเลือกใหม่ได้ ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ ทุกอย่างสามารถเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

อิเหี้ย กุเหนื่อย

คนที่ดูแลตัวเองเก่งรักตัวเองเป็น แพ้ไรรู้ม่ะ แพ้คนเป็นห่วง

ฟังนะ ประโยคปลดล็อคชีวิตฉันจากนักจิตคือไรรู้ป่ะ “เราไม่มีวันดีพออยู่แล้ว เพราะวันต่อๆ ไปเราจะดีขึ้นเรื่อยๆ” แบบ ปั้งงงงงงงงงงงง หูตาสว่าง เริ่ดว่ะ และฉันก็ยึดหลักนี้มาตลอดหลายปี มันก็ตามที่นักจิตบอกอ่ะแหละมันมีแต่จะดีขึ้นเรื่อยๆ

บางทีก็รู้สึกว่าใช้ชีวิตคนเดียวได้ แต่เหงา