Elham

ممنون میشم از حمایتتون، لطفا ریت #NFTCommunity #NFTDrop #Giveaway youtube.com/shorts/f8tJcb5…

بنی آدم موجب آزار یکدیگرند

بابام می‌گفت: قشنگ‌ترین بچه‌هامونو گلچین کردن… نه از رو قدرت، از رو عقده. اونایی که ریشه ندارن، اصالتشون فیکه، غیرتشون اجاره‌ایه، شرفشون تاریخ مصرف‌دار. وقتی خودت هیچی نیستی، بهترینای یه ملت رو می‌زنی که قد نکشن کنارت. گلچین نکردین… اعتراف کردین که اندازه‌شون نبودین

@hMCxeEf3CmZsvld @nilu_yari چقدر چندش حال بهم زنید

@nilu_yari دلشون رو صابون زدن برا تجاوز

ترو خدا وسط جنگ دیگه دست از دادن بردارید

بچه که بودیم تو مدرسه،از کلاس خسته می‌شدیم می‌گفتیم «آب می‌خوریم»… یه لفتِ ریز می‌زدیم می‌رفتیم حیاط.الان از زندگی خسته‌ایم،به کی بگیم «آب»؟ کجا بریم نفس بکشیم وقتی حیاطو قفل کردن و زنگ تفریح‌مونو بالا کشیدن؟ انگار بزرگ شدیم،ولی راهِ فرارامون کوچیک‌تر شد.

قطعا جنگ درراهه

خدا پاشو، چند ساله منشن‌ت می‌کنم، سین می‌زنی، جواب نمی‌دیااا بعدا ازم سوال جواب نکنیا

بیایید بیایید

تماشای آدم‌ها غم داره ندیدن‌شون پروژه‌س اینجا حذف می‌کنن، بعد بهت می‌گن عوضش امنیت داریم

تا وقتی خودت تو صف نون نایستی تو خیابون گلوله نشنوی تو آمارِ ،تلفات خلاصه نشی فکر می‌کنی سیاست یعنی بازی قدرت. نه. سیاست وقتی کثیف میشه که جان مردم میشه عدد، و جنایت میشه، تصمیم حاکمیتی

اینجا قیمت‌ها عوض شده، جونِ جوون ارزونه،میمون گرون‌تره.درد همینجاست.

اگر خدایی باشه، بعیده برای اونایی که تصمیم گرفتن این سیاره‌ی سوخته رو زودتر ترک کنن، حکم صادر کنه… شاید برعکس، دست بذاره رو شونه‌شون و بگه،ببخش که مجبورتون کردم این نمایش مسخره رو تا آخر ببینید. زمین یه لوکیشن اجباری بود، نه انتخاب. بعضیا فقط زودتر از سالن اومدن بیرون

یه عمر ما رو تا زدن که تو کشوی مصلحت جا بشیم نشد… الان نوبت ماست مچاله‌تون کنیم، بندازیمتون تو سطلِ تاریخ

بیشرفا از صدای گلوله نمی‌ترسن،از صدای عدد، می‌ترسن. برای همین وقتی ترامپ گفت چند نفر، عباس ناراحت شد… چون عدد، حافظه جمعی می‌سازه

اگه توزندگیت یکی هست باهات معامله نمی‌کنه،سود وزیان سرت حساب نمی‌کنه و هنوز سراغتو می‌گیره،دودستی بچسبش.تودوره‌ای که رابطه‌ها شبیه مناقصه‌ ن و آدم‌ها همدیگه وبا ترازوی منفعت وزن می‌کنن،کسی که بی‌چشمداشت می‌مونه،کمیاب‌تر از صداقت توی تیترای رسمیه،اینا سهمیه‌ای نیستن، نسخه‌ محدودن

همیشه آنلاینِ خواسته‌های بیخود بودیم بی‌صف، بی‌نوبت، بی‌ارزش.تو این مملکت هرچی دمِ دست باشه،یا حراجش می‌کنن یا حرامش.آدم‌ها به چیزی که براش صف نکشن، احترام نمی‌ذارن، عادت کردن «در دسترس» رو با «بی‌قیمت» اشتباه بگیرن.از یه‌جایی به بعد یاد گرفتم، کمیاب باشی، مجبورن حساب ببرن

یه‌زمانی از دست دادن برام فاجعه بود، الان اون‌قدر ازمون گرفتن،که ترس هم از ما خجالت می‌کشه.وقتی چیزی برات نذاشتن، دیگه با چی می‌خوان ساکتت کنن؟

یه‌جایی می‌رسی می‌بینی کلِ صبرت رو قسطی خرج این اوضاع کردی، اعصابتو خرد کردن ریختن کف خیابون، ما آرامش مطلق نمی‌خوایم،ما قطعِ این حجم از تحقیرِ روزانه رو می‌خوایم

صورتمون شده آرشیوِ کاش ها و اگر ها، مستِ وعده‌هایی که فروختن،وهوشیارِ سیلیِ واقعیتی که هر روز گرون‌تر میشه

یه‌وقتایی خواب، پاتوقِ خیال‌هام بود، می‌خوابیدم، قشنگیا رو می‌دیدم، شارژ می‌شدم.الان؟نه خیال مونده، نه رؤیا. خواب فقط دکمه‌ی فست‌فورواردِ حالِ خرابمه

از مرگ نترسیم ،مرگ شرافتمندانه‌تر از خیلی از زنده‌بودن‌هاس،از اون روز بترس که قلبت می‌تپه،اما انسانیتت خاموش شده، و خودت خبر نداری جنازه‌اش رو داری با خودت می‌کشی.فاجعه این نیست که بمیری، فاجعه این زنده بمونی و آدم نباشی