ندا

بنیان‌گذار گوگل اگه می‌خوای از مردم ایران حمایت کنی فلگ لازم نیست روی لباست بزنی محدودیت های app script و کلا محدودیت هایی که گذاشتی روی مردم ایران رو بردار پ.ن: حتی از سمت فدرال آمریکا شما مجبور به تحریم نیستید و قانون معافیت تحریمی خدمات وب‌سایت‌ها، اپ‌ها و خدمات اینترنتی برای مردم عادی ایران یا همون General License D-2 از 2022 تا الان تصویب کنگره و OFAC ایالات متحده شده! این یعنی هر شرکتی ایرانی ها رو تحریم کرده خودش کرده ربطی به آمریکا اصلاااااا نداره! فایل PDF مستقیم مجوز: home.treasury.gov/system/files/1… (این همون مجوز اصلی D-2 هست که OFAC در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر کرد.) صفحهٔ اعلام رسمی (Press Release) همراه با لینک PDF: home.treasury.gov/news/press-rel…

زمانی که من و چند همکار ایرانی دیگر (که معروف نیستند ولی خیلی برای فارسی و ایران در گوگل زحمت کشیدند) در گوگل کار می‌کردیم، یکی از فعالیت‌هایمان این بود که وکلای گوگل را متقاعد کنیم فلان محدودیت را که برای ایران ایجاد کرده بودند بردارند. تک‌تک و به‌دشواری.⬇️

نرگس محمدی بین مرگ و زندگی است، اگراتفاقی برای او بیفتد همه کسانی که دست به تخریب او زدند در کنار جمهوری اسلامی مسئول خواهند بود . زنی که بیش از ده سال است در زندان بسر می برد و همواره صدای مردم بود اکنون لازم است صدایش باشیم #نرگس_محمدی

وااای 🤦🏻‍♀️😆

اتحادیه جهانی پزشکی از مقامات ایران می‌خواهد که دسترسی فوری و بدون محدودیت نرگس محمدی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی مناسب، از جمله انتقال به بیمارستانی مجهز که در آن بتواند تحت درمان متخصصان واجد شرایط قرار گیرد، تضمین کنند. تصمیمات پزشکی باید به‌طور مستقل و همواره با اولویت دادن به بهترین منافع بیمار اتخاذ شوند

دیروز یه رفتگر ۷۰ساله شهرداری قم بر اثر تصادف حین کار جان داد. امروز کارگر ساختمانی ۶۹ ساله‌ای بر اثر ریزش آوار حین‌ کار جان داده. سن بازنشستگی‌‌ در ایران ۵۰ سال است. این کارگرا باید ۲۰ سال پیش استراحتشان را شروع می‌کردند، نه انقدر کار کنند، انقدر کار کنند تا حین کار جان دهند.

تا اسفندماه ما توی یه خونه خیلی کوچیک زندگی می‌کردیم؛ جایی که به خاطر کار پدرم در اختیارمون گذاشته شده بود. اما بعد از فوت پدرم، مجبور شدیم اونجا رو ترک کنیم اومدیم سمت انقلاب و یه خونه رو فقط برای سه ماه اجاره کردیم الان اون زمان همداره تموم میشه تمدیدم نمیکنه اگرکسی جایی رو

من حمیدرضا فتحی، از بازداشتی‌های دیماه و محکوم به اعدام هستم. صدایم باشید!

#قاضی_مرگ سید محمود ساداتی برای ۴ بازداشتی دیماه در شیراز به اسامی سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت‌رای حکم اعدام صادر کرده. قاضیان مرگ را رسانه‌ای کنیم!

هر چه ناشناس‌تر باشی، خطر نزدیک‌تر است. #آرمان_نوری، روزهاست ربوده شده و هنوز هیچ خبری از او نیست. #از_بازداشتیها_بگو

چرا ما طرفداران " نه جنگ، نه دیکتاتوری " در مخالفت با اعدام اینقدر صریح هستیم؟ چون با اصل خشونت، با اصل اعدام، با توجیه اعدام در هر حکومتی چه قبلی چه فعلی مخالفیم. چون مسیر رستگاری و آزادی ما از قدرت کلمه می‌گذرد نه تفنگ. پس اعدام، جنگ، ارزان کردن جان آدمی مانع مسیر آزادی است.

این یک روایت از یک تفنگدار دریایی آمریکاست که هزینه واقعی جنگ را بهتر از هر گزارش خبری توضیح می‌دهد. او تعریف می‌کند که به واحدش دستور داد تا به یک خانه در عراق راکت شلیک کنند. در نتیجه، تمام افرادی که داخل آن خانه بودند کشته شدند، به‌جز یک زن. وقتی آن تفنگدار متوجه شد چه کاری انجام داده و جلوی آن زن از هم فرو پاشید، زن به او حمله نکرد. در عوض، دستانش را روی صورت او گذاشت و آرام گفت: ان‌شاءالله (مشیّت خدا) . حتی در حالی که در میان ویرانه‌های زندگی‌اش ایستاده بود، تلاش کرد مردی را که زندگی‌اش را نابود کرده بود، آرام کند. این واقعیت هزینه انسانی جنگ است. در یک سو، خانواده‌هایی هستند، مادران، پدران و کودکان، که بی‌هیچ دلیلی در خانه‌های خود نابود می‌شوند. در سوی دیگر، سربازانی هستند که یا هرگز به خانه برنمی‌گردند، یا با زخم‌های روحی و بارِ وحشت کارهایی که به آن‌ها دستور داده شده، بازمی‌گردند…

من موسیقی درس می‌دم؛ شاید الآن برای خیلی‌ها "موسیقی" موضوعیت نداشته‌باشه، چه‌بسا خرج اضافه هم باشه، اما من نیاز دارم تبلیغ کلاس‌هام رو بکنم. من سنتور، فلوت ریکوردر، سلفژ و تمامی مباحث نظری موسیقی (تاریخ، تئوری، موسیقی ملل و غیره) رو درس می‌دم. اگر دوست داشتید #ری‌توییت کنید❤️

با توجه به این که ایشان متولد امریکا نیستند و بعداً شهروند امریکا شده‌اند، حتماً در طی روند و مراسم شهروند شدن، از عنوان سلطنتی خود انصراف داده‌اند (قوانین امریکا این را اجباری می‌دانند). بنابراین اطلاق عنوان «شاهزاده» به ایشان درست نیست. شاید «ولیعهد سابق» یا «شاهزادهٔ سابق»؟

تصمیم گرفتم تا جایی که بتونم، تصاویر و اسامی ۲۶ نفر معلم و کادر مدرسه‌ای که در فاجعه میناب کشته شدند و همگی زن بودند رو پیدا و منتشر کنم. رشتو به مرور تکمیل می‌شه.

سحر سلطانی امروز آزاد شد

دیروز که نوشتم رضا پهلوی شهروند آمریکاست و سندش را منتشر کردم، توقع چنین موجی از واکنش را نداشتم. ظاهرا کسی توقعش را نداشته. به قول دوستی که واتساپ من را به جای توییتر خودش استفاده می‌کند: «آقا تصور کن رهبر گروهی که خودش را ملی‌گرا می‌نامد، شهروند کشوری است که همین چند وقت پیش کشورش را بمباران کرده. من از تناقض جر خوردم.» در ایالت مریلند فقط اتباع آمریکا حق رای دارند. شهروندی آمریکایی رضا پهلوی جای هیچ سوالی نمی‌گذارد. سند روی میز است. از دیروز که گشتم، به نکته‌ای رسیدم که ماجرا را از یک تناقض سیاسی، به یک پرونده‌ی سوگندشکنی تمام‌عیار تبدیل می‌کند. سوگند اول: ۹ آبان ۱۳۵۹. کاخ قُبه قاهره. رضا پهلوی در روز تولد بیست‌سالگی، خودش را «رضا شاه دوم» اعلام کرد و سوگند پادشاهی خورد. زیر پرچم سه‌رنگ شیر و خورشید، رسما متعهد شد زندگی‌اش را وقف خدمت به ایران کند، از استقلال و حاکمیت کشور دفاع کند، حقوق ایرانیان را پاس بدارد و برای وحدت ملی بکوشد. تمام میراث سلطنتی‌ای که این آقا چهل و چند سال است سرلوحه‌ی هر بیانیه‌اش می‌کند، روی همین سوگند بنا شده. سوگند دوم: سال‌ها بعد. خاک آمریکا. طبق بند ب ماده ۱۴۴۸ عنوان ۸ قوانین ایالات متحده، هر متقاضی تابعیت که عنوان موروثی یا اشرافی خارجی داشته، باید هنگام سوگند تابعیت رسما از آن دست بکشد و این انصراف در پرونده ثبت شود. متن سوگندی که رضا پهلوی به زبان آورده و زیرش امضا گذاشته، این است: «بدینوسیله با سوگند اعلام می‌کنم که مطلقا و به طور کامل از هرگونه وفاداری به هر شاهزاده، قدرتمند، ایالت یا حاکمیت خارجی که تاکنون تابع یا شهروند آن بوده‌ام صرف نظر می‌کنم و دست می‌کشم؛ از قانون اساسی و قوانین ایالات متحده آمریکا در برابر همه دشمنان، خارجی و داخلی حمایت و دفاع خواهم کرد؛ به آن‌ها ایمان و وفاداری واقعی خواهم داشت؛ در صورت لزوم قانون، به نمایندگی از ایالات متحده اسلحه حمل خواهم کرد... این تعهد را آزادانه و بدون هیچ ملاحظه ذهنی یا قصد طفره رفتن می‌پذیرم؛ پس خدا به من کمک کند.» حالا این دو سوگند را کنار هم بگذارید. در یکی، متعهد شده با تمام وجود از حاکمیت و استقلال ایران دفاع کند. در دیگری، متعهد شده مطلقا و کامل از هرگونه وفاداری به هر حاکمیت خارجی (که برای آمریکا، ایران یکی از آن‌هاست) دست بکشد و در صورت لزوم برای آمریکا اسلحه به دست بگیرد. این دیگر تناقض سیاسی نیست. دو قسم رسمی است که سر همدیگر را می‌خورد. نمی‌شود همزمان حافظ حاکمیت ایران بود و رسما زیر سوگند گفت دیگر هیچ وفاداری به ایران ندارم. پس یکی از این دو سوگند، قطعا دروغ بوده. سوال فقط این است: کدام؟ اگر سوگند پادشاهی ۱۳۵۹ راست بوده: پس سوگند تابعیت آمریکا دروغ بوده. یعنی این آقا برای گرفتن تابعیت ایالات متحده، در روز روشن، رو به پرچم آمریکا، با اسم خدا، دروغ گفته. این طبق قانون خود آمریکا می‌تواند مبنای ابطال تابعیت باشد. یعنی شهروندی آمریکایی ایشان، ساختمانی است که روی پنهان‌کاری از یک دولت بیگانه بنا شده. اگر سوگند تابعیت آمریکا راست بوده: پس سوگند پادشاهی دروغ بوده. آن «وارث به‌حق تخت سلطنت ایران» که چهل و چند سال است سرلوحه‌ی هر بیانیه‌اش می‌نشیند، تاریخ‌مصرف‌گذشته است. خودش در دادگاه فدرال آمریکا، با امضا، از آن دست شسته. تمام آن آیین ولی‌عهدی و مدعی پادشاهی، نمایشی است که خود بازیگر اصلی پشت صحنه برگه‌ی انصرافش را امضا کرده. راه سومی وجود ندارد. حالا تسلیت رسمی برای آن سه سرباز آمریکایی، و چاکری پشت چاکری برای ترامپ، معنی واقعی‌اش معلوم می‌شود. این تشریفات نبود. اجرای متن همان سوگند دوم بود. این تناقض را خود سنت سلطنتی هم تایید می‌کند. در خاندان‌های سلطنتی اروپایی، وفاداری دوگانه با ادعای تاج و تخت ناسازگار است. مدعی جانشینی، تعهد حاکمیتی به قدرت بیگانه نمی‌دهد. این یک اصل پذیرفته‌شده است، نه سلیقه شخصی. پس بگذارید روشن بپرسیم: این آقا که دنبال تکه استخوانی از ترامپ است و سوگند وفاداری به آمریکا را پای امضایش گذاشته، و از طرف دیگر مدعی رهبری جنبش ملی‌گرای ایرانی است، کدام طرفش راست است؟ ملتی که چهل و چند سال در آرزوی استقلال و عزت ملی سوخته، باید سرنوشتش را به دست کسی بسپارد که خودش، زیر دو سوگند متناقض را امضا کرده؟ #فرقه_پهلوی #از_دموکراسی_بگو

زندگی گمون نکنم تابحال برای طبقه متوسط مدرن ایرانی اینقدر فاجعه‌بار و تحقیرآمیز بوده باشه. در تاریخ این مملکت قحطی و بحران کم نبوده، اما شیب سقوط اقتصادی جوری با حس روزمره تبعیض، نابرابری و نقض کرامت انسانی همراه شده که جز خشم چیزی برای آدم نمی‌مونه.

حکومتی که ساقط نشد ولی زخمی‌تر و تندروتر شد، تخریب صنایع بنیادی کشور و زیرساخت‌های خدماتی، افزایش بی سابقه اعدام‌های انتقام جویانه، گسترش بیکاری، تورم لجام گسیخته، اقتصاد نابسامان جهانی ... پیشگویی‌هایی که مو به مو به واقعیت پیوستند، ناشی از این نبود که مخالفان جنگ، کارشناسان، و نهادهای نظامی و اطلاعاتی غرب فالگیر یا غیب‌گو بودند. آنها بر اساس نگاه به داده‌ها به این نتیجه‌گیری‌ها رسیدند نه بر اساس امیال و آرزوهای شخصی و‌ رویافروشی.

مشهد، شهری که خامنه‌ای سالها آن را به مقرّ استراتژیکش تبدیل کرده بود، صحنه‌ی گسترده‌ترین اعتراضات دی‌ماه بود. پاسخ، طبق معمول، رگبار و گلوله بود. در دی‌ماه ۱۴۰۴، تفنگداران خامنه‌ای، هزاران نفر را در خیابا‌ن‌های مشهد، در عرض کمتر از ۲۴ ساعت کشتند. خیابان طبرسی مشهد، بلوار وکیل‌آباد و خیابان راهنمایی از قتل‌گاه‌های اصلی معترضان بودند. شاهدان عینی از وحشی‌گری بی‌سابقه و هولناکی در خیابان‌های مشهد خبر دادند: شلیک‌های مستقیم به معترضان از سوی نیروهای سرکوبگر، حمله به بیمارستان‌ها و شلیک به بیماران، ربودن اجساد و دستگیری گسترده‌ی معترضان. امروز، جمهوری اسلامی، سه معترض دی‌ماه را با اتّهامات بی‌اساسی که زیر شکنجه از آن‌ها گرفته بود، و بدون دسترسی متهمان به وکیل، به دار آویخت. هدف این اعدام‌های وحشیانه‌ خفه‌کردن معترضان با استفاده از حربه‌ی شکست‌خورده‌ی ارعاب و سرکوب است. نتیجه البته همان‌طور که بارها دیده‌ایم، چیز دیگریست: هر چه بیشتر بکشند، خشم انباشته‌تر می‌شود؛ و هر چه بر آتش خشم بیفزایند، یک قدم دیگر به نابودی کامل خود نزدیک‌تر می‌شوند. جمهوری اسلامی در حالی‌که یک بار دیگر متوهّمانه فکر می‌کند با سرکوب و کشتار قادر به ایجاد ثبات و اعتماد در جامعه‌ است، با هر اعدام به پایان خودش نزدیک‌تر می‌شود. اعدام‌های گسترده در دهه‌ی شصت، پس از جنبش ۸۸ و پس از آبان ۹۶ و زن‌، زندگی‌، آزادی به سقوط مشروعیت‌ و عمیق‌شدن نفرت و سرخوردگی مردم از حکومت انجامید. این بار هم خون می‌ریزید و نفرت و خشم و انتقام درو خواهید کرد. #مهدی_رسولی #محمدرضا_میری #ابراهیم_رسولی #نه_به‌_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی