chinsukae

มี 10 ข้อนะ ยาวหน่อย 55 1.มั่นใจในตัวเอง อย่าไปคิดว่าถ้าทำอะไรนอกกรอบแล้วชีวิตจะพลาด ตราบใดที่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทำได้ ลองทำเยอะๆ บางครั้งเวลาเราเลือกทำอะไรที่แปลกไปจากที่เคยเป็น มันจะทำให้เราแตกต่าง บางทีจะเปิดทางที่ไม่เคยระบุไว้ว่ามีเลยด้วยซ้ำ 2.ทุกอย่างบนโลกนี้มันอยู่ได้ด้วยการ Give&Take ถึงจะสมดุล อะไรก็ตามที่มันมีข้างหนึ่งหนักไป มันไม่เคยไปรอด ได้รับมา ก็ให้คนอื่นบ้าง อาจจะให้ตอบแทนคนเดิมไม่ได้ ก็ให้คนอื่น 3.ยิ่งมีสิ่งต่างๆในมือมากแค่ไหน ก็จะลำบากที่จะรักษาดูแลมากขึ้นเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นวัตถุ,ตำแหน่ง,ชื่อเสียง ถ้าไม่เคยสนใจหรือไม่เคยคิดจะมีแต่แรก จะไม่ต้องลำบากทั้งตอนสร้างหรือรักษามันไว้เลย 4.คนที่มีอิสระจริงๆคือคนที่ไม่ได้สนใจว่าตัวเองจะต้องได้อะไรจากคนอื่น แค่ทำเพราะตัวเองอยากทำจริงๆ 5.แต่ปกติแล้วมนุษย์ต้องการถูกยอมรับ สังเกตดูสิ่งที่เราทำทุกอย่างมันมีข้อนี้แฝงอยู่ แต่ให้จำไว้เสมอว่าถ้าคนอื่นไม่ยอมรับ คนที่เราเห็นทุกครั้งเวลาส่องกระจกต้องยอมรับ เพราะเขาคือคนเดียวที่จะยืนข้างเราจนวันสุดท้ายของชีวิต 6.ความรู้สำคัญมากๆ ไปอ่านหนังสือเยอะๆ เปิดโลก ลองเรียนนั่นนี่ แล้วอย่าลืมเอาไปใช้ด้วย ตอนนี้แนะนำ the art of spending money ในนั้นมีเล่าว่ามีมหาเศรษฐีที่ปกปิดตัวตน ทำหลายอย่างให้สังคม แต่ไม่ยอมเคลมเครดิตใดๆ เพราะต้องการรักษาความเป็นส่วนตัว อ่านจนเราเริ่มคิดว่า เออ นี่ตัวเราปิดทองหลังพระไหวไหมนะ หรือที่ทำดีเพราะอยากให้คน“ยอมรับ”หรือ “จดจำ” ว่าเราเป็นคนดี? 7.ทุกคนบอกว่าดี แต่อาจจะไม่ได้ดีสำหรับเรา รับทุกอย่างมา ให้ลองคิดทั้งข้อดี ข้อเสีย ก่อนตัดสินใจ 8. “ได้เงินเยอะไม่สำคัญเท่าใช้เงินเป็น” รายได้เยอะแต่หนี้ท่วมหัวนี่มีเต็ม ตามข้อ 6 เลย ความรู้นั้นสำคัญแทร่ 9.เวลาผิดหวัง ผิดพลาด ให้คิดซะว่านี่คือบทเรียนชีวิต ถ้าผ่านไปได้ เราจะมีสกิลชีวิตใหม่ติดตัวทันที เราเรียกสกิลคืนชีพ จะมีแค่คนที่เคยลงสู่จุดตกต่ำในชีวิตเท่านั้นที่มีสิทธิ์เรียน 10.สุดท้าย เราก็แค่เกิดมาใช้ชีวิตแหละ สำหรับเรา“ความสุข”คือการได้ทำอะไรที่ชอบเงียบๆไม่มีปัญหามากวนใจ ซึ่งการรักษาสภาพนี้ = การใช้ชีวิต

- ออกกำลังกายตั้งแต่เนิ่นๆ - มีบัตรเครดิตใบเดียวก็พอ - ฝากเงินประจำ อาจจะไม่ต้องเยอะ เอาเท่าที่ไหว - การมีเพื่อนน้อย ไม่ได้แปลว่าเราเข้ากับใครไม่ได้ - ลองไปเที่ยว ตปท คนเดียว ดู - ถ่ายรูปกับที่บ้านไว้เยอะๆ เอาไว้ดูตอนที่ คถ - รักให้ถูกคน เราจะไม่เสียใจ

วิธีแพ็คเสื้อผ้าให้จุได้เยอะขึ้น

ที่สำคัญคือ มันมีแบบนี้มาตั้งนานแล้วอ่ะ คือทำไมเราเพิ่งรู้ววววว งั้นจะเชียร์ให้น้องๆแถวบ้านที่ไม่ได้เรียนหนังสือไปสมัครทหารให้หมด ไม่ต้องมารับจ้างเดินตากแดดหัวแดงแบบนี้

บิน thai vietjet ครั้งเดียวพอ ไม่น่าลอง เหี้ยมาก มึงดูสภาพกระเป๋าที่จ่ายเงินเพิ่มเพื่อโหลดใต้เครื่อง ออกมาแบบนี้กุว่าอึ้งแล้ว พนงสกบมาบอกชดเชยได้แค่500บาทนะไม่เอาก็ไปคอมเพลนเอง อย่างอุ

วิธีการตัดเล็บที่ถูกต้อง เซฟเลยจ้าาาา🌟🌟🌟

@kjwqnos ขนาดเท่าไหร่คับ

เสื้อแจ็คเก็ตหนัง size M ไม่เคยใส่ สภาพดี ไม่มีตำหนิ ส่งต่อ 180฿ รวมส่ง สนใจเดมมาถามเพิ่มเติมได้ค่า #ส่งต่อเสื้อผ้า #ส่งต่อเสื้อผ้ามือสอง #เสื้อผ้ามือ2 #เสื้อผ้ามือสอง #ส่งต่อ #โล๊ะตู้ #โล๊ะตู้เสื้อผ้า #ส่งต่อadidas #อดิดาส #กางเกงมือสอง #ส่งต่อเสื้อผ้ามือ2

@Yoons_2000 ผ้าบางมากไหมคับ

@n_nasuki ขอดูพต ได้ไหมมัยคับ

อยากให้ทุกคนเปิดใจกับรถมือสองนะ เราซื้อรถมือสองอายุ10ปีมา2แสนกว่าบาทตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย ทุกวันนี้ใช้ต่อมาเป็นสิบปีแล้วยังใช้ได้ดีอยู่เลย ประหยัดเว่อๆ ค่าซ่อมต่างๆเฉลี่ยปีละหมื่น ก็ถูกกว่าผ่อนรถใหม่อยู่ เก็บเงินไปทำอย่างอื่นเถอะรถราคาร่วงเร็วมากเสียดายเงิน เป็นของซื้อมาใช้งาน

ถ้าหาผู้ชายดีๆไม่ได้ก็อย่าลดตัวค่ะ ระลึกไว้ว่าโสดตลอดชีวิตยังดีกว่าได้ผัวห่วยมากดชีวิตเราให้ต่ำลง ผัวต้องรวยกว่า หรือมีอะไรที่เสริมเราได้ ผัวที่ด้อยกว่าเราจะมีปม อยู่ได้ไม่นาน เป็นธรรมชาติของเพศชาย อย่าฝืน

แบบนี้ถือว่าล้มเหลวไหมครับ ?

ดูแลตัวเอง ยิ่งเริ่มไว ยิ่งได้เปรียบ list นี้ทำได้เลย -คนทากันแดดกับไม่ทา ผิวต่างกันมาก เพราะฉะนั้น บำรุงได้แต่อย่าลืมปกป้องผิวด้วย -ผิวดี ใส เนียน สีผิวสม่ำเสมอแบบงบน้อย ไม่ต้องดริปผิว ไม่ต้องพอกผิว คือเน้นหลบแดด ทากันแดด ใส่เสื้อกัน uv -ออกกำลังกายให้เป็นกิจวัตร ลดหวานมันเค็ม ยิ่งอายุเยอะ การจะดูแลหุ่นยิ่งยาก -รักษาความสะอาดอยู่เสมอ ไม่มีกลิ่นปาก ไม่มีกลิ่นตัว เสื้อผ้าไม่อับ เป็นที่ประทับใจกับผู้คนที่เคยเจอ -ออกข้างนอกแต่งตัวแต่งหน้า ทำตัวเองให้ดูดีอยู่เสมอ เพราะไม่รู้ว่า ‘โอกาส’ จะเข้ามาหาเราตอนไหน -คนมีเสน่ห์คือคนที่คิดก่อนพูด รู้จักการวางตัว ไม่หงุดหงิดอารมณ์เสียง่าย และสุขภาพจิตเราก็จะดีด้วย -อย่าเก็บเอาเรื่องคนอื่น/คำพูดที่ไม่ดีมาใส่ใจมาก ใช้ชีวิตให้สบายๆเข้าไว้

@aa_atinna เอฟ

ส่งต่อ ไหมพรม GU อก 40+ ยาว24 ป้าย M 💘 75- รวมส่ง #ส่งต่อเสื้อผ้า #ส่งต่อเสื้อผ้ามือสอง #เสื้อผ้ามือสอง #ส่งต่อกระเป๋า #ส่งต่อvghbkk #ส่งต่อstylist #ส่งต่อavaalene #ส่งต่อduexstudio #ส่งต่อbeming

@aa_atinna เอฟ

ส่งต่อกางเกงขาว กระบอกเล็ก ใส่เที่ยว/ทำงาน เอว 27-28 สะโพก38 ยาว 33 👱🏻‍♀️ 39-รวมส่ง #ส่งต่อสกินแคร์ #ส่งต่อเครื่องสําอางค์มือสอง #ส่งต่อคสอ #ส่งต่อเครื่องสำอาง #ส่งต่อสกินแคร์มือสอง #ส่งต่อเสื้อผ้ามือสอง #ส่งต่อbeming #กางเกงยีนส์ #กระเป๋ามือสอง #โล๊ะตู้เสื้อผ้า #รองเท้ามือสอง

@aa_atinna เอฟงับ

ส่งต่อไหมพรม ชายหญิง สีครีม 99-รวมส่ง 💘 size m เทียบมือ 1 แบรนด์ตามภาพ #ส่งต่อเสื้อผ้ามือ2 #ส่งต่อเสื้อผ้า #เสื้อผ้ามือสอง #ส่งต่อเสื้อผ้ามือสอง #โล้ะตู้ #เสื้อผ้ามือสองสภาพดี #vgh #beming #uniqlo #vghbkk #mon2s

@aqhi_ii ลดได้อีกมั้ยงับถ้าพ้อมเอฟ

ยังอยู่น้า ขอดูรูปพตได้ค่า #ส่งต่อเสื้อผ้า #ส่งต่อเสื้อมือสอง #ส่งต่อกางเกง #ส่งต่อเสื้อผ้ามือ2 #ส่งต่อกางเกงยีนส์ #ส่งต่อกางเกงยีน

เกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง ไม่ได้แปลว่าจะเป็นคนเก่งในชีวิตการทำงานจริงๆ นะครับ น้องๆ เด็กรุ่นใหม่ที่เพิ่งเรียนจบเข้าสู่สังคมการทำงานอย่าหลงตัวติดกับดัก Prestige Trap ระบบการศึกษาออกแบบมาเพื่อวัด academic performance ในสภาพแวดล้อมที่ controlled มากๆ... - จำและสอบผ่าน.. - ทำตามเกณฑ์การให้คะแนนที่กำหนด - compete แบบ individual ส่งงานตรงเวลา deadline ชัดเจน.. - ตอบถูก.. - etc., เวลาทำงานจริงๆ.. - แก้ปัญหาที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปตายตัว.. - สร้าง framework ขึ้นมาเอง.. - บริหารจัดการความไม่แน่นอนโดยไม่มีกรอบเวลาชัดเจน - collaborate และ navigate politics ภายในองค์กร.. - ถามคำถามที่ถูก.. . . ที่เคยเจอมาหลายๆ กรณีด้วยตัวเอง (ซึ่งก็สอดคล้องกับที่ได้ยินคนอื่นๆ จากบริษัทอื่นๆ เล่าให้ฟังเช่นกัน).. ้เด็ก 4.0 ที่เข้าสู่สังคมการทำงาน (not all) บางทียังคงติดกับดัก optimization trap อยู่.. คือเล่นเกมที่เก่งในระบบที่มีกติกาตายตัว.. รู้ว่าอาจารย์ชอบอะไร.. exam pattern เป็นยังไง.. ต้องเขียน essay แบบไหนถึงได้ A.. แต่ในองค์กร... ถึงจะมี KPI อยู่ แต่ก็ไม่มีสูตรสำเร็จให้ทำตามแบบชัดเจน.. KPI บอกแค่ว่าต้องไปถึงไหน แต่ไม่มีใครมานั่งบอกว่าต้องเดินยังไง.. ต้อง prioritize อะไรก่อน หรือต้องทำอะไรกันแน่ถึงจะผ่าน งานจริงคือการหาทางไปให้ถึง goal ที่บางทียังมองไม่เห็นชัดด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นทักษะคนละชุดกับการเดินตามแผนที่ที่มีอยู่แล้ว ต่อให้ได้ B+ แต่ถ้าชอบ experiment, ลองผิดลองถูก, รู้จักล้มเลิกสิ่งที่ไม่ work... มักจะ navigate การทำงานในองค์กรได้ดี . . และงานจริงมี human complexity สูงมาก.. เช่นการ negotiate กับเพื่อนร่วมงานที่ไม่เห็นด้วยกับเรา.. การ managing up ดูแลความสัมพันธ์กับ boss.. การ read the room ในห้องประชุม.. การรับ feedback โดยไม่ defensive.. การแจ้งข่าวร้ายให้ลูกค้าโดยไม่เสียความสัมพันธ์.. EQ พวกนี้ไม่มีในหลักสูตร และ GPA ก็ไม่มีความสัมพันธ์กับ EQ เลย.. ด็กที่ขึ้น dean's list ตลอด 4 ปีอาจไม่เคยเจอ conflict จริงๆ ในชีวิตเลยก็ได้ เพราะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับหนังสือ . . ยังมีเรื่อง Risk Tolerance กับการรับมือกับความล้มเหลวอีก.. เด็กเกียรตินิยมบางทีกลัวความล้มเหลวสุดๆ เพราะทั้งชีวิตถูก define ด้วย academic success.. พอเจองานแล้วต้อง take risks.. propose ideas ที่อาจโดน reject.. หรือล้มเหลวต่อหน้าสาธารณะ... จนเกร็งไปหมดเหมือนเป็นอัมพาตไปเลย ในขณะที่คนที่เคยล้มเหลวในมหาลัย หรือมี non-linear path จะ chill กับความไม่แน่นอนกว่า.. เพราะเคยแพ้แล้วลุกขึ้นมาได้ . . ความต่างอีกอย่างคือมหาลัยวัด comprehension เป็นหลัก.. แต่ทำงานต้องการ execution ซึ่งต่างกันมาก รู้ว่า project management framework คืออะไร ≠ ส่ง project ตรงเวลาจริงๆ ได้ เข้าใจ financial model ≠ เอา model นั้นไป pitch นักลงทุนแล้วปิด deal ได้ อ่าน case study เรื่อง leadership ≠ เป็น leader จริงๆ ที่คนอยากตาม Gap ระหว่าง knowing กับ doing คือจุดที่เด็กเกียรตินิยมหลายคนสะดุดอยู่... . . ไหนจะเรื่องเวลาอีก.. มหาลัยให้เวลาเป็น semester ในการเรียนเรื่องนึง แต่งานจริงบางทีให้เวลา 3 วันในการเข้าใจ industry ใหม่ทั้งหมดและ present ให้ C-suite ฟัง.. ความสามารถในการเรียนรู้เร็วภายใต้แรงกดดัน.. ในสถานการณ์ที่วุ่นวายไม่มีระเบียบ.. โดยไม่มีอาจารย์มาชี้นำ เป็นทักษะที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง และบางทีเด็กที่ต้องทำงาน part-time ตลอด 4 ปีเพื่อหาเงินเรียนเองจนไม่ได้ 4.0 (not all.. เพราะบางคนก็ทำงานไปด้วยและยังได้ 4.0 ก็มี) มีทักษะพวกนี้มากกว่าเด็กที่อ่านหนังสือทั้งวัน... . . และเรื่อง Prestige Trap ที่ผมเกริ่นในตอนแรก.. หลายคนที่ได้จบจากทั้งมหาลัยระดับ Top U และยังได้เกียรตินิยม บางทีมี identity ที่ผูกพันกับชื่อเสียงมหาลัยมากเกินไป.. - จนรู้สึก entitled รู้สึกว่าตัวเองสมควรได้ดีโดยอัตโนมัติทั้งที่ยังไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย - ไม่อยากที่จะทำงานให้คนที่「ด้อยกว่า」ทางการศึกษา - อาจ dismiss ความรู้ที่มาจากประสบการณ์ของคนอื่นโดยไม่ตั้งใจ - บางคนคิดเยอะไป และ over-engineer ทุกอย่างเพราะถูก trained ให้คิดแบบ academic คนที่ไม่มี pedigree มักจะขวนขวายกว่า.. ปรับตัวยืดหยุ่นในองค์กรกว่า.. และ savvy ด้านการเมืองในองค์กรกว่า . . ⚠️แต่เกียรตินิยมจากมหาลัยดังๆ ก็มีคุณค่าเช่นกันครับ.. - Baseline discipline อย่างน้อยก็มี signal ทำให้เรารู้ว่าคนนี้ทุ่มเทในตอนเรียน.. - Ceiling ของความสามารถทางวิชาการ มีประโยชน์ใน technical roles - Network มหาลัยดังให้ alumni network ที่มีมูลค่าจริงๆ อยู่.. - ช่วยผ่าน HR screening ในบริษัทใหญ่ แต่มันก็คือ entry ticket ขั้นแรก.. ไม่ใช่ guarantee ความสำเร็จ... สรุป.. เกียรตินิยมบอกว่าคนๆ นึง เล่นเกมระบบการศึกษาได้เก่ง.. งานจริงต้องการคนที่เล่นเกมที่ไม่มีกติกาชัดเจน, เปลี่ยนได้ตลอด, และมี human stakes สูง ได้เก่ง.. สองเกมนี้มี overlap บ้าง แต่ไม่ได้ overlap กันมาก.. เพราะฉะนั้นภูมิใจกับเกียรตินิยมได้ครับ แต่ก็อย่าลืมถามตัวเองด้วยว่าเล่นเกมที่สองเป็นหรือยัง? มันไม่เหมือนกับตอนเรียนครับ อย่าสำคัญผิดไป จากที่ผ่านมา.. คนที่ทำงานได้จริงในมุมมองผมไม่ได้พิสูจน์ตัวเองด้วย GPA.. แต่พิสูจน์ด้วยสิ่งที่ทำตอนที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปตายตัวให้เลือก เคยมี quant ที่ืทำ model แล้ว overfit อย่างหนักช่วง out-of-sample.. drawdown ออกมาเกิน threshold ที่คุยกันไว้.. แทนที่จะรอให้ผมเห็นตัวเลขเอง เค้าก็โทรมาก่อนเลยเพื่ออธิบาย signal ที่พัง.. walk through ให้ดูว่า regime เปลี่ยนตรงไหน.. และมาพร้อม fallback position ที่ปรับ parameter ใหม่แล้ว.. ไม่รอให้ถูกถาม ไม่โยนให้ market conditions.. ซึ่ง GPA ของเค้าผมไม่เคยรู้เลย.. และก็ไม่ได้สำคัญ.. เพราะสิ่งที่ทำมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเคยได้ 4.0 หรือเปล่า.. แต่ขึ้นอยู่กับว่าเค้าปฎิบัติตัวในการทำงานยังไง และที่พูดมาทั้งหมดนี้ ไม่ได้แปลว่าเด็กเกียรตินิยมทำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้นะครับ.. หลายคนทำได้ดีมาก.. แต่ถ้าทำได้ มันก็ไม่ได้มาจากเกียรตินิยม.. มันมาจากสิ่งที่สะสมมาจากนอกห้องเรียน.. จากการเคยล้มเหลว เคยรับผิดชอบอะไรบางอย่างที่ไม่มีในตำรา เคยอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครมาบอกว่าต้องทำอะไร.. ระบบการศึกษาไม่ได้ออกแบบมาเพื่อสอนสิ่งเหล่านี้.. GPA ก็ไม่ได้วัดมัน

อยากให้คนที่คิดแบบนี้ลองไปอยู่เมืองนอก แบบไม่ใช่แค่เที่ยวสั้นๆ อาจจะซัก 6 เดือน - 1 ปี เราจะรู้เลยว่าอยู่ไทยตก Mean กลายเป็น Hot Asian เป็นยังไง

พ่อสอนให้เก็บเงินเดือนละพันตั้งแต่เริ่มงาน ทำงาน5ปี เค้าบอกว่าเงินเดือนเข้าก้ให้แยกไว้เลย อย่าไปรอให้เหลือแล้วมาเก็บ สรุปทำงาน5ปี(ตอนนี้ลาออกแล้ว) กินของแพงทุกเดือนเพราะให้กำลังใจตัวเอง พอมองย้อนไปแอบเสียดายที่ไม่เชื่อพ่อ555555555 😂