t_t

กุไม่ฟังใครหน้าไหนทั้งนั้นที่บอกให้เลิกสนับสนุนงานนี้ของเมน แล้วไปสนับสนุนงานอื่นอะ แล้วเขาไม่ทุ่มเทหรอ กุไม่กล้าทุ่มทิ้งเพราะเขาทำงานหนัก เทรนด์มาขนาดนี้กว่าจะขี่ม้ารำดาบใช้ทวนแอคติ้งได้แทบตายหนาวก็เจอร้อนร้อนก็เจอหนาวแถมบอกเองอีกว่านี่คือมาซเต้อพีซของเขาสิบปีเพิ่งมีคนรักขนาดนี้

จากดราม่าที่ลากยาวมาหลายวัน จนมาถึงเมื่อวานที่อะไร ๆ เริ่มกระจ่างมากขึ้น ทำให้เรานึกถึงคำเตือนของพี่คนนึงในวงการ พี่เค้าเคยบอกว่า เวลานิยายถูกเอาไปเสนอค่าย ระวังเค้าเอาพล็อตเรื่องหรือกิมมิคในนิยายของเราไปพัฒนาต่อเองนะ แล้วมันจะบิดไปมา เติมนั่นนิด เปลี่ยนนี่หน่อย จนเราฟ้องลิขสิทธิ์ไม่ได้ด้วย พี่เค้าพูดแบบนี้หลายครั้ง พูดมานานมาก พูดมาตลอด ซึ่งเราก็ตอบไปทุกครั้งว่าคิดมากน่า ค่ายใหญ่ ๆ เค้าไม่เอาชื่อเสียง ภาพลักษณ์มาแลกกับอะไรแบบนี้หรอก จนกระทั่ง.... พี่แกพูดถูกทุกอย่าง แล้วก็พูดเรื่องจริงมาตลอดเลย สมกับที่เป็นรุ่นใหญ่ อยู่ในวงการมานาน มองอะไรขาดมาก 🥲

ส่วนที่คนบอกว่า อินสไปเรชั่น มาก็ยังดี ประเด็นคือ -ตัวการตูนนี่เกย์จ๋า ๆ ซึ่งสื่อวงกว้างอาจจะส่งผลกับคนดู -คอนเซ็ปท์ พระนเรศกับพระมหาอุปราชาเป็นเพื่อนวัยเด็ก — มีคนบอกบันทึกฝั่งพม่าก็มี - กองเชียร์นักวาด ตอนนี้เลยไม่ได้อ้างว่าเป็น “ไอเดียออริจินัล” แต่อ้างเป็นคนทำให้แมสแทน

- เรื่องซ้ายผู้จัดบอกไม่ถนัดการเมืองแต่ซื้อเรื่องที่มีการเมืองเปนแกนหลักมาทำ - เรื่องขวาออริเปนเกจ๋า ๆ เกตะโกน ผู้จัดไม่กล้าทำเพราะกลัว แต่เอาอินสปายมาบิดละใส่ซีนล่อสาววาย แต่ก้อมาเอดุเขตสาววายอีกที ค่ะ ผู้จัดทั้งสองเรื่องมาจากเครือเดียวกัน 😭😭😭😭😭😭

ผู้หญิงน่ารักอะดีแล้ว แต่อย่าติดแบ๊วเสียงใส ๆ เกินไปนะ มันน่าอี๋น่ะ ผู้หญิงโฉบเฉี่ยวก็น่ามองนะ แต่โป๊ไปมันไม่งาม ไม่เหมาะเป็นแม่ของลูกหรอก ผู้หญิงที่ไม่แต่งหน้า ไม่ดูแลตัวเองอะน่าเบื่อจะตาย ผัวถึงไปมีเมียน้อยไง ผู้หญิงที่แต่งหน้าแต่งตัวจัดจะแต่งทำไมเยอะแยะ อยากให้ผู้ชายมองรึไง 😃

พูดนะ อาจดูเหมือนไม่มีเอมพาตี้ แต่นี่ไม่เคยซือของเพราะสงสารแม่ค้าริมทางอีกเลย เพราะ 70% คือเคสแบบนี้จริงๆ หน้าร้านเล็กมากๆ แต่อยู่แถว business district คือขาย 4-5 หลักหมื่นนะ คุณป้าขายผักตั้งแผงริมทางหน้าเซเว่นแถวบ้าน จากแผงเล็กๆขยายแผงเร็วมาก ของก็เอามาตั้งบนลังผลไม้ขายแบบธรรมดามาก วันนึงเดินผ่านตอนแกกลับบ้านพอดี สรุปแกเอารถ hilux 4x4 มาขนผักกลับเริ่ดๆ ชั้นยังนั่ง bts ทุกวันอยู่เลอ แล้วเจอเคสแบบนี้เยอะมากกกกกกกกกกกก ขายข้าวข้างทาง แต่ส่งลูกเรียนเมืองนอกยังมีเลยจ้า (เพราะจองทำเลทองทั่วกรุงเทพไว้หมด ค่าที่ก็ไม่เสีย) เริ่ดๆ

ยกตัวอย่างชัด ๆ ที่เคยเห็นจากในงานแปล จนต้องไปถามผู้เขียน ก็คือ ตอนแรกบอกว่าพระเอกเดินเข้ามาในห้อง (ในเรือ) ระหว่างคุยมีเรือโคลงจนนางเอกเซไปซบอก ฯลฯ ไม่เคยมีบอกว่านั่งลง แต่ตอนพระเอกจะออกจากห้อง กลับบรรยายว่าเขาคว้าตะเกียงและผุดลุกขึ้นยืน อนุมานจากตอนเรือโคลงได้ว่าต้องยืนคุย +

เรื่องน้ำปรุงเราก็เอ๊ะเหมือนกัน แต่คนเขียนบทเค้าตอบแบบนี้ไว้ เราก็แบบบอกตัวเอง “เออ ฉันคิดมาก” “เออ ความสาววายของฉัน มันทำให้ฉันอคติ” นี่ถึงเสียใจมาก เรา gaslight ตัวเราเอง มาตลอดเลยนะเนี่ย แล้วพอมารู้ความจริง เราช็อกมากเลยค่ะ และยังช็อกอยู่บอกตรง ๆ และเราอยากบอกว่า บทที่คุณแปลงออกมา มันดีมาก จนมันแมสมาก คุณเก่งมากในฐานะนักเขียนบท อันนี้เราว่าทุกคนต้องยอมรับ แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ทำงานสร้างสรรค์เหมือนกัน… คุณ “ให้ค่า” กับผลงานที่เป็นแรงบันดาลใจของคุณอย่างไร ตอนนี้เราได้เห็นแล้วค่ะ