Tsundoku 2号:Old account got hacked

สวัสดีค่ะ มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบแบบด่วนๆ แอคเก่าของเรา Tsundoku 1号@lazy_and_lame โดนแฮคค่ะ แจ้งทวิตเตอร์แล้วแต่ทางโน้นตอบกลับมาว่ากู้คืนให้ไม่ได้ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ขอความกรุณาแจ้งข่าวต่อหน่อยนะคะ ช่วยอันฟอลแอคเก่าหน่อยค่ะ ฮรือ

RT @KerryDaynes: Useful Victorian phrases for saying no to things. #TuesdayMotivation

อีกครั้งนึงที่รู้สึกแบบนี้คือตอนอ่านมาลัยสามชาย ตอนที่พ่อยิงลูกตายเพราะแย่งนังทองรำไพกัน อ่านละคือโลกแตกสลายมาก แล้วอ่านสัมภาษณ์ของอาจารย์ว.วินิจฉัยกุล ก็บอกว่าที่เขียนตอนนั้นคือเค้นมาทั้งหมดแล้ว ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ก็รู้สึกแบบ wow...

พออ่านเจอตอนนั้นละก็รู้สึก magical มากๆ เพราะมันเป็นพลังที่ส่งผ่านจากคนเขียนไปยังคนอ่านได้จริงๆ โดยไม่เลือกเวลาและสถานที่ มีแค่ตัวอักษรเท่านั้น มันสุดยอดมากจริงๆ นะ

แอบอยากเล่าด้วย ตอนอ่านผู้เสกทราย มีตอนที่พี่ชายของตัวเอกโดนริบเหรียญเกียรติยศทั้งปวงออกไป แต่มีคนปลอบว่าความพยายามที่ทุ่มเทไปนั้นมันไม่ได้ถูกพรากออกไปด้วย มันอยู่กับเรา ตอนนั้นเป็นตอนที่รู้สึกมากๆ แบบมากๆ ละพออ่านสัมภาษณ์คุณคนเขียนก็บอกว่าเป็นตอนที่ทุ่มพลังตอนเขียนมาก

RT @PunPun_Lawit: ช่วงนี้เราคิดเรื่องนี้ค่ะ (จริงๆ ก็คิดอยู่เรื่อยๆ) คือว่ามันมีนิทานจีนอยู่เรื่องหนึ่ง เล่าว่ามีนักพิณกับเพื่อนแก เวลาที่…

ท่านใดต้องการพำนักและเขียนงานที่เกียวโตหนึ่งเดือนเต็ม ๆ รีบสมัครเลยครับ เด็ดไลน์ของ Kyoto Writers Residency 2026 จะใกล้เข้ามาแล้ว 京都文学レジデンシー、申込み締切がもうすぐですね。京都に滞在して作品執筆をしたい方はぜひ。

ละเหมือนล่ามญป.จะอึ้งแดกไปเลยตอนเจอมุกเพิร์ลฮาเบอร์ของทรัมป์ อันนี้เห็นใจ x 2 คงเพราะไม่รู้จะแปลยังไงให้ซอฟต์ที่สุด ระหว่างกะลังโปรเซสอยู่ผู้พูดก็ไปต่อละ มันไม่ทันอ่า🥲

เปิดคลิปล่ามพูดพร้อมตอนทรัมป์คุยกะนายกทาคาอิจิละโคตรเห็นใจ คือมีล่ามแปลพร้อมแปลให้ผู้ชมทางบ้าน ละมีล่ามแปลตามแปลให้คนในงานอีกที รู้เลยว่าความสละสลวยมันแตกต่างกันจริงๆ ต่อให้เก็บความครบก็ตาม ไม่ใช่ว่าสกิลล่ามต่างชั้นกัน แต่มันเป็นข้อจำกัดด้วยเงื่อนไขทางภาษาอ่า

ทั้งนี้ปรศุรามเป็นหนึ่งในจีรัญชีวี หรือผู้เป็นอมตะ เพราะฉะนั้นแกก็คงยังอยู่ที่ไหนซักแห่งนี่แหละ ป.ล. ตอนได้ยินว่าปรศุรามยังอยู่ แต่พอปางเปลี่ยนโฟกัสก็เปลี่ยนไปจับที่พระรามผู้เป็นตัวเอก อิฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าเหมือนคาเมนไรเดอร์เลย คนเก่าก็ยังอยู่ แต่โฟกัสเปลี่ยนไปจับที่พระเอกใหม่

ละอ.ก็เล่าว่าภาคหนึ่งของพระวิษณุก็คือปรศุรามก็เคยไปเจอกับอีกภาคหนึ่งของตัวเองคือพระราม และเคยตีกันด้วย แต่เนื่องจากฉากที่ตีกันนั้นอยู่ในรามายณะที่มีพระรามเป็นพระเอก ปรศุรามจึงโดนเนิร์ฟให้แพ้พระรามเป็นธรรมดา

เล่าเรื่องนารายณ์สิบปางต่อ ไปเรียนครั้งนี้ สิ่งที่ได้รู้ก็คือการอวตารของเทพอินเดียนั้นไม่เหมือนกับการจุติของเทวดาไทย กล่าวคือการอวตารก็เหมือนการแบ่งภาคออกมา เพราะฉะนั้นระหว่างบรรทมอยู่ในเกษียรสมุทร อีกภาคหนึ่งของพระวิษณุก็อาจจะไปโลดแล่นอยู่บนโลกก็ได้

เมื่อวานไปเรียนเรื่องนารายณ์สิบปาง อ.ก็เล่าๆ ตอนพี่น้องปาณฑพมาตั้งเมือง พระอัคนีก็ต้องเผาป่าเพื่อให้เกิดพื้นที่โล่งกว้างตั้งบ้านเรือนได้ ละอ.ก็บอกว่า มันถึงได้เกิดคำว่าโคจรไง เพราะมีที่ให้วัวเดิน ส่วนที่อโคจรก็คือไม่ดี วัวเดินไม่ได้ ตึ๊ง! 🤣 เป็นคำที่ประทับใจที่สุดของวันนี้แล้ว

ช่วงนี้ข้อยเห็นสนพ.รับงานนักเขียนไทยเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องดี อย่างไรก็ตาม 1. เวลาขายงานให้ใคร อ่านสัญญาให้ดีด้วยนะคะ ดูระยะเวลาของสัญญา ดูระยะเวลาการจ่ายค่าตอบแทน ดูว่ามีข้อไหนที่อ่านแล้วรู้สึกประหลาดบ้างหรือเปล่า และถ้าไม่มีสัญญาก็อย่าไปยกให้เขานะคะ สำหรับนักเขียนใหม่ การได้ตีพิมพ์กับสนพ.อาจจะเป็นความฝันแล้ว และมองว่าเรื่องเงินเป็นเรื่องรอง ซึ่งจะคิดแบบนั้นก็ได้ ถ้าท่านบ่ได้ลำบากอะไรเรื่องนี้ แต่อย่างน้อยให้ดูระยะเวลาที่ผูกพันสัญญา ถ้าเป็นไปได้ อย่าขายขาดงานนะคะ ขายขาดหมายถึงขายลิขสิทธิ์ให้อีกฝ่ายไปเลย เพราะมันจะไม่กลับมาเป็นของเราอีก (บางคนอาจจะซื้อกลับมาได้ แต่ข้อยแทบไม่เคยเห็นเลย และมันจะไม่ใช่กระบวนการที่สบายหรอก) 2. ก่อนจะตัดสินใจส่งงานที่ไหน สืบก่อนนะคะว่าที่นั้นๆ มีชื่อเสียงอย่างไร เคยพิมพ์หนังสือแบบไหนมา เขาทรีตนักเขียนและคู่ค้าอื่นๆ ดีไหม จะลองถามกับนักเขียนที่เคยทำงานที่นั่นหรือยังไงก็ได้ (แต่ถ้าเขาไม่อยากตอบก็อย่าไปเซ้าซี้เขา มันก็เป็นเรื่องมารยาทด้วยน่ะ) พูดตามตรง ทำงานกับคนก็เหมือนคบกับคน ทุกคนก็มีข้อดีข้อเสีย แต่เราไม่ควรเอาตัวเองไปอยู่ในคสพ.ที่เราไม่แน่ใจหรือส่อแวว abusive น่ะ

@chibitare ในฐานะแฟนเบสบอลก็เข้าใจนี้ดๆ ค่ะ ทีมตกชั้นละมันเฮิร์ต 5555 แต่คงไม่เตลิดเปิดเปิงถึงขั้นนั้น พ่อคุณก็เกินไป๊

@AlongWorking เรื่องสุดท้ายตอนเฉลย คือออ เอ้ออ ก็ไม่คิดจะออกมาเปนงี้นะ แต่ก็เสียดายเหตุที่ออกจากงานก็ไม่ใช่เพราะเบิร์นเอาท์อ่า 😂

เพิ่งอ่านเล่มนี้จบไป “บนโลกนี้ไม่มีงานง่าย” ว่าด้วยชีวิตของหญิงสาววัย 30 กลางๆ ที่เพิ่งลาออกจากงานที่ทำมายาวนานนับสิบปีด้วยอาการหมดไฟ พอเริ่มหางานใหม่ชีเลยของานง่ายๆ ไม่ต้องใช้สมอง ไม่ต้องเจอคนเยอะ ซึ่งชีก็ได้ตามปรารถนานี่แหละ (ต่อ)

@chibitare คนรอบตัวก็แปกด้วยนะคะ นี่ว่าเรื่องสุดท้ายที่ไปนั่งอยู่ในป่า (=สวน) นี่ตัวละครแปกทั้งเรื่อง จะบ้าตาย🤣

@AlongWorking นี่ว่าส่วนที่สนุกของเรื่องนี้คืออะไรงี้อ่ะค่ะ มันเล่าแบบใันก็ดูปกติ ธรรมดา แต่เอ้ะ มันแปกๆ นะ ไอ้สถานการณ์ที่เกิด หรือที่นางเอกกระทำ มันไปจุดนี้ได้ไง 55555

@chibitare ใช่มั้ยคะ นี่เกือบปัดไปเข้าแนว magical realism เพราะไอ้ดีเทลอะไรพวกเนี้ยแหละ😂 ละที่หาเรื่องส่งเครื่องชงกาแฟเครื่องใหม่ให้ด้วยการเขียนคอมเมนต์ยาวๆ นี่ขำเว่อร์ เธอหาเรื่องตกนักเขียนนี่นา

@AlongWorking เอ้อ ลืมดีเทลตรงนั้นไปอยู่ เพราะเนื้องานงานแรกแปกจนลืม ไอ้ร้านนี้ก็แปก 555 เล่มนี้เลยมีความไอ้ที่เล่ามามีจริงมั้ยน่ะ เพราะ element พวกนี้ 😂

@chibitare เราว่าตอนแรกก็มี element ของความแฟนตาซีนะคะ ตรงร้านขายของใต้ตึกนั่นน่ะ ทำไมมันดูมหัศจรรย์พันลึก ขนมปังต้องเอามาเปลี่ยนถุง แถมพนง.ชงเครื่องดื่มสดใหม่คิดราคาใหม่สดๆ ร้อนๆ ให้ด้วย ดูไม่ใช่ร้านแบบญป.เว่อร์ 555

@AlongWorking ตอนนั้นเราก็ว่าไม่เคลียร์เหมือนคนเขียนแกอยากไปเวย์ เรื่องมหัศจรรย์นิดหน่อย ขึ้นมาหรือยังไงมากค่ะ แบบจงใจไม่เฉลย แต่มันหลุดโทนจากตอนอื่นไปเลย

จนจบเล่มชีผ่านไปห้างาน แต่ก็ยังไม่ลงตัว แต่ก็มีวี่แววว่าชีปลงตกแล้วและจะกลับไปสู่งานเดิมที่ทำมาน่ะแหละ แต่นี่คิดว่าตราบใดที่ชียังทุ่มกับงานสุดตัวขนาดนี้ (จนนี่สงสัยว่าเพราะมันเป็นนิยายหรือคนญป.เค้าอินขนาดนี้กันหมดจริงๆ) ซักวันชีต้องเบิร์นเอาท์อีกแน่นอน ชัวร์

ที่ประทับใจสุดน่าจะเป็นงานติดโปสเตอร์ ซึ่งดูเหมือนไม่มีอะไรเลย แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นงานซ่อนเร้นคือหาเรื่องเข้าไปสอบถามความเป็นอยู่ของผู้คนเพื่อปกป้องพวกเขาจากองค์กร 'ไม่เหงา' ที่พยายามเข้าไปแทรกแซงความเหงาของผู้คนเพื่อหาผลประโยชน์ ชีลงทุนตัดผมปลอมตัวไปสืบสวน แต่งานชม.ละ 850 เยน...

@chibitare เราก็ว่าสนุกค่ะ ติดใจจนต้องมารีวิว แต่ติดใจปริศนาบางส่วนที่ยังไม่เคลียร์เนี่ยแหละ (หรือเราอ่านไม่ดีเอง) อย่างตอนเขียนสปอตโฆษณารถบัสก็ยังไม่รู้เลยอ่าว่าทำไมคุณเอริงุจิดูจะรู้อะไรล่วงหน้าตลอด หรือแค่บังเอิญเฉยๆ หว่า?

@AlongWorking เราว่าเล่มนี้สนุกนะคะ ซื้อเก็บไว้เช่นกัน มันมีความปริศนาให้ลุ้นด้วยว่าทำไม แต่บางงานอย่างงานแรกแบบแปกแท้ 😂 นี่ว่าเขียนข้อความหลังถุงขนมนี่เกือบไปได้สวยนะถ้าไม่เจอปัจจัยภายนอกมา