براکولا

دافِ $uicidal

خب نه الان یه چیزی دیدم که فهمیدم نه. می‌خوام پلی که روش وایسادم رو آتیش بزنم؛ آره پلی که روش وایسادم رو. تا اینجاشم از حماقت من بود. همه‌چیز. شب‌بخیر.

خب مث اینکه نه؛ گریه‌ی صبح وسّط ناکایا یقه‌م رو گرفت و نذاشت فرار کنم؛ تنها برگشتم و تا خونه گریه کردم. نشد. نشد. نشد. نمیشه. نمی‌خوام. نمی‌دونم.

با‌ورم نمیشه گفتم من دلم دان‌تان می‌خواد اول رفتیم برگر بگیریم =)) امشب خیلی جالب‌تر از اونی که انتظار داشتم پیش رفت. هیح.

گفتم شما برید و خوش بگذره که جدی جدی وسط راه خودشون دزدیدنم که بریم سوشی بخوریم؛ هیهی. نانای.

@nextchampp والا تک‌تک عددای این توییت از اونی که من میگیرم کمتر بود، هرکدوم اوکیه =))

@Berakulia اونی که خودم خریدمو میخوای؟

این دخترا واقعا هیچ ایده‌ای از قیمت خیلی خوب ندارن

راستش عصبانی نیستم، بداخلاقی می‌کنم که زیرش معلوم نشه. یعنی همین‌جور خوشحال داشتم لباس می‌پوشیدم، یهو به چیزی فکر کردم که خیلی غمگینم کرد؛ انقدر که صدای موزیکمو کم کردم و همونجوری نشستم کف اتاق؛ غصّه‌ش خیلی زیاد بود. برا همین یه کوچولو گریه و برای بقیه‌ی روز، فقط نه. همین. نه.

پاشدم زود برم باشگاه که بتونم بعدش برم آفتاب بگیرم و یه جوووری بدفاز و بداخلاق شدم که امروز از همه‌ی آدم‌ها متنفرم. م. عصبانی. هاپ.

@shiivvvaaaaa ببین من کارای فرناز زمانی رو خیلی دوست دارم؛ اینستاگرامش هم فعاله، فکر کنم سرچش کنی بیاد.

@Setarehimi ببخشيد شيراز واسه آمبره و لايت جايي سراغ نداريد زرد عقدي نشه و نسوزونه بعد شستن نارنجي هم نشه؟

وقتی انتخاب بین آدم کم‌رنگ و پررنگ میشه، منظور اونایی هست که بای دیفالت مشکی یا بلوندن شمایی که زدی موهاتو با دکلره سوزوندی بلوند حساب نمیشی :) مثل این میمونه لنز بذاری بیای بگی: دخترای چشم رنگی>>>

به عنوان کسی که تو بچگی فابر کستل ۴۸ رنگه داشته این زندگی واقعا در شان بنده نیست

ولی بیشتر داف جیشی هستم؛ نمی‌خواستم اون بالا بگم. م.

داف معده‌ دردهای عصبی

پسر بامزّه ‌باعث میشه کوهنوردی هم ورزش جالبی به نظر برسه.

پسرا اینجورین که “ باشه میخوای راستشو بدونی؟” بعد یه دروغ بد تر میگن.

یکی از قشنگ ترین love language ها نشستن و بالا پایین کردن عکسای گالری و تعریف کردن داستان عکساست.

البته که الان بسیار بسیار نرم و نازک و پروانه‌ای‌ هستم. نانای.

واقعن من شاید یه روز به‌خاطر اینکه احتمالن می‌خواستی کمک کنی یا حداقل نیّت خوبی داشتی ببخشمت و آشتی کنیم، ولی هیچ‌وقت یادم نمیره که چجور آدمی بودی؛ من هنوزم به هیچ‌کس نگفتم که دکمه‌ی سارا رو سر چه جمله‌ای برای همیشه زدم؛ تو که کیر اون صمیمیت رو هم نمی‌تونستی بخوری.

دیشب خیلی عصبانی بودم و خیلی توییت‌های زشتی زدم؛ امروز خانم‌تر، مودب‌تر، خوش‌اخلاق‌تر و پروانه‌ای‌تر به نظر میام و اخلاق محمدی‌پسندم برگشته، پاکشون کردم تا ببینم دوباره کی یادم میفته اعصابم خرد شه بگم آخه تو سگ کی باشی مادرجنده؟ اه.

من خیلی آدم خوبی‌ام. شما خودتون مجبورم می‌کنید مثل جانور باهاتون رفتار کنم.