Gu Rong • 骨头

"ตื่นยามนี้ท่านพ่อต้องดุแน่..." "แต่...ท่านปู่ ข้าหิวแล้ว" 🥺

" เห.. ใครมาอีกคน ช่างคุ้นตานัก ”

``แหมๆ~ท่านปู่กู่ล่ะก็ฮ่ะๆๆ`` เมื่อสิ้นเสียงอันอ่อนหวานก็มีเสียงหัวเราะตามมาทีหลังเบาๆ ``แต่หากปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีนะคะ~พรุ่งนี้ท่านปู่กู่ต้องทานข้าวเยอะๆเลยนะคะ✨``

⠀⠀ “หลงระเริงแต้มบุญครั้งแรกงั้นหรือ” ⠀⠀ จงมองคำว่า ‘ปู่แสนดี’ ให้เต็มตาเสีย

``เอ๋.. ไม่เจอกันซะนานท่านปู่กู่ท่านซูบผอมลงไปรึเปล่าคะ`` หางคิ้วลู่ลงอย่างกังวลพลางเรียวมือเล็กก็เอื้อมไปจับที่แก้มทั้งสองข้างของท่านปู่แล้วบีบเบาๆ

``แหม~ก็หรงหรงยังไม่ง่วงนี่คะ~`` พองแก้มเล็กน้อยพลางบิดตัวไปมาเบาๆก่อนจะกระโดดเข้่าไปกอดด้วยความคิดถึง ``ท่านปู่กู่โถว~หรงหรงคิดถึงท่านมากเลยค่ะ✨`` เด็กสาวซบลงไปที่แผ่นอกพลางทำเสียงและสายตาออดอ้อนราวลูกแมวน้อย

⠀⠀ไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำใด ข้าทำคะแนนนำหน้าเจ้าเป็นไหนๆ กู่หรงเอ๋ย…จงเป็นตาเฒ่าหน้าบึ้งต่อไปเสียเถอะ ⠀⠀ ข้าจะทำหน้าที่ปู่สุดที่รักของหรงหรงเอง 😌

``ท่านปู่กู่โถว✨`` น้ำเสียงใสเอื้อนเอ่ยขึ้นเมื่อได้เจอกับผู้อาวุโสของสำนักนิ่งอีกคนหนึ่งซึ่งก็มีสักเป็นปู่ของตนเช่นเดียวกับผู้อาวุโสเฉินซิน เมื่อเห็นดังนั้นเด็กสาวก็ไม่รอช้า​ เธอได้ทำการวิ่งเข้าไปหาเขาแล้วกล่าวทักทาย ``สวัสดี​ค่ะท่านปู่กู่โถว~``

⠀⠀ดวงเนตรสีเงินปรากฎแววแข็งกร้าวยามต้องตากับผู้อาวุโสมีศักดิ์เป็นปู่อีกตนของธิดาแก้วเจ็ดสมบัติ ⠀⠀หากหลงผิดคิดว่าเขาออกมาต้อนรับด้วยความปลื้มปิติล่ะก็—จงมองหน้าปู่สุดที่รักของหรงหรงและไตร่ตรองเสียใหม่