آرش وفا

“MMIWG2SLGBTQQIA+” The Canadian government just dropped this absolute monstrosity (and no, it isn’t satire).

وقتی این تصاویر آخرالزمانی از بیروت رو می‌بینم، که در ده دقیقه بیشمار خانه ویران شده و هزاران نفر زیر آوار مدفون و کشته شده‌اند به یقین می‌رسم آن‌ها از رقم زدنش در تهران هیچ ابایی نداشتند. اینجاست که با خودم فکر می‌کنم چقدر ترسو بودم، چقدر ترسو بودم که وقتی فاجعه‌ی ویران کردن غزه اتفاق افتاد، از آوردن اسم فلسطین و لبنان از ترس اینکه مرا به جمهوری اسلامی نچسبانند و مرا حامی حماس و حزب‌الله نکنند پرهیز کردم. و برای اینکه آنفالویم نکنند و به احترام مردم ایران که از سیاست قطبی ضربه‌های زیادی دیده بودند سکوت کردم، در توئیتر نوشتم ولی در رسانه پرمخاطب‌تر شخصی‌ام اینستاگرام که برای کار و تجربه‌های شخصی و زندگی‌ام باشد سکوت کردم. از مدیای خودم برای نوشتن علیه این ماشین کشتار ویرانگر استفاده نکردم چون در جنگ دوازده روزه بسیار به من اتهام زدند و ۷۰۰ نفر مرا آنفالو کردند. اشتباه کردم. به عنوان کسی که حقوق بشر و حقوق انسان‌ها در سراسر جهان از نوجوانی برایش مسئله و دغدغه بود، و به عنوان یک انسان ضدجنگ زیر هیمنه‌ی پروپاگاندا شکستم. من اجازه دادم زور مدیا من را ساکت و محافظه‌کار کند. دستگاه تبلیغاتی رسانه‌ای اسرائیل و دخالت‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی آنچنان نفرتی در ذهن ایرانی پیرامون «فلسطین» «لبنان» ایجاد کرده‌ است که حرف زدن از رنج این سرزمین‌ها برای دگراندیشان ایرانی به امری پر هزینه تبدیل شده است. تاریخ حالا نشان می‌دهد وقتی ماشین کشتار راه می‌افتاد آسیاب به نوبت است.