پروفسور تافتی

اگه این عکسا برای ارجاع به نقل‌قولای مرحوم جوابه پیج بزنیم.

«بگو زنده باد زندگی!»

ما همه راه‌ها رو نرفتیم. حتی به طور گسترده از کسایی که داشتن راهی رو می‌رفتن حمایت نکردیم. همه راه‌ها یعنی به عنوان مثال اعتصابات گسترده و حمایت مردم، یعنی استعفاهای دسته‌جمعی، یعنی پر و بال دادن به تشکل‌های صنفی و اعتراضاتشون، یعنی پیوستن به تحریم‌ها. اغلب گروه کوچکی و گاهی حتی فردی راهی رو رفته و هزینه‌های بسیار سنگینی داده. اینکه این راه‌ها چقدر کارساز می‌بودن یا نه مساله‌ی دیگه‌ایه. اما ادعای رفتن همه راه‌ها اشتباهه.

«می‌گفتن عمر چریک شیش ماهه و اینا، بین مرگ و زندگی باید انتخاب می‌کردین... و من هرگز، هرگز به نظرم عاقلانه نیومد مرگ رو انتخاب کنم... ما کار سیاسی می‌کنیم برای زندگی، نه برای مرگ.» رضا دانشور

فقط تصور کنید رضا پهلوی در راس حکومت ایران بود و با جنگی در ابعاد کنونی مواجه می شد چه از سوی آمریکا ‌و یا چه از طرف روسیه. به ۲۴ ساعت نکشیده یا تسلیم کامل شده و همه امتیازات را داده بود، یا از کشور فرار کرده بود. همانطور که پدرش محمدرضا شاه در انتقلاب بهمن ۵۷ فروریخت و از کشور گریخت. همانطور که در ۲۵ مرداد ۳۲ فرار کرد. تنها موفقیت‌هایش در رویارویی خارجی پبروزی در جنگی ۳ ساله با هزار چریک چپ عمانی در کنار ارتش عمان در جنگ ظفار بود و انعقاد قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر با عراق که خود شاه به شکنندگی آن باور داشت ‌و معتقد بود که جنگ اجتناب‌ناپذیر است! همچنین چون پدربزرگش رضا شاه که در جنگ جهانی دوم که سطح حمله و قدرت ارتش‌های بریتاتیا و شوروی کمتر از توان کنونی امریکا و اسرائیل بود و جنگ هم کلاسیک بود و ویژگی‌های فناورانه کنونی را نداشت، ارتشش ظرف ۲۴ ساعت فروپاشید و خودش هم بعدا استعفا داد و از کشور خارج شد.

چه سال پر رنگین کمونیه

اگه از همین فردا رفتارای مصرفی مردم بهینه بشه، همه شیر آب رو درست ببندن، کولرشون رو تعمیر کنن و الی آخر کل تأثیرش روی بحران فعلی آب یه چیزی در حد هیچیه، نهایتن به زور به ۱ درصد تأثیر نزدیک بشه.