𝙏𝙧𝙖𝙣𝙛𝙚𝙧 𝙎𝙩𝙪𝙙𝙚𝙣𝙩 𝑩𝒊𝒍𝒍𝒚 🖤

การที่ฉันไม่ถูกพันธะสรรพสิ่งใดผูกมัด นั่นจึงทำให้ฉันมองเห็น มิติที่ 4 ที่แทรกซึมอยู่ในรสชาติของก้อนวิญญาณคำสาป ประหนึ่งการเห็นความอัปลักษณ์ ก่อนความสวยงามจะปรากฏ คือ พลังอำนาจ ที่แท้จริง ซึ่งอยู่ใต้ภาพลักษณ์ คำสาป สถานการณ์ที่ฉันตั้งตัวเองเอาไว้บนสุดของจุดห่วงโซ่ความใคร่รู้อันไม่มีสิ้นสุด จะกลิ่น รส หรือสัมผัส อันน่ารังเกียจ ฉันก็พร้อมจะกลืนกินมันเข้าไป ให้ปณิธานของตัวเอง มันชำระล้างทุกความวิปลาสบนลิ้น ยิ่งตัวเลขวิญญาณคำสาป เพิ่มพูนขึ้นทุกวินาทีที่ฉันครอบครอง นั่นก็ยิ่งการันตีได้ว่า อนาคตที่เกิดจากความเปลี่ยนแปลงตรงนี้ จะแสดงอิทธิฤทธิ์ได้มหาศาล สำหรับฉัน การปัดเป่า และกลืนกิน ไม่ใช่วัฏจักรแห่งความเจ็บปวดไร้ที่สิ้นสุด แต่มันเป็นสังสารวัฏแห่งการเจริญเติบโตทางทฤษฎีโกลาหล ที่ฉันเฝ้าคำนวณมานับตั้งแต่อดีตกาลอย่างภักดี เกะโท สุงุรุ ใช้มันขับเคลื่อนอำนาจ ปกป้องผู้คน และขีดเขียนเรื่องราวแห่งการปฏิวัติ ส่วนฉัน ใช้มันขับเคลื่อนอำนาจ เพื่อกุมบังเหียนโลก และมวลมนุษยชาติ ให้อยู่ใต้อาณัติประสงค์ของฉัน ที่ขีดเขียนเรื่องราวแห่งการทำลายล้าง สิ่งที่ฉันกลืนกินเข้าไป ไม่ใช่แค่ ก้อนวิญญาณคำสาป ที่กำเนิดจากสันดานดิบของมนุษย์ แต่เป็น อานุภาพพลัง และความสามารถ ที่จะสั่นคลอน ความคงที่ ของโลกทั้งใบได้ในชั่วพริบตา ต่างหาก เหล่าบรรดา อาคม ที่ไหลเวียนอยู่ข้างในตัวฉัน จะสร้างปาฏิหาริย์บนสมรภูมิ ที่แม้แต่ฉันก็ยังไม่อาจ จินตนาการ ได้ ขึ้นมาอีกครั้ง แด่ความรุ่งโรจน์ ซึ่งนามว่า ยุคเฮอัน

“ ม่า —— ปีหนึ่งก็งี้แหละนะ ~ คงมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่มันดูยาก แต่เดี๋ยวนายก็จะชินไปเองนั่นแหละ “ เธอพูดพลางยกมือขึ้นตบบ่าอีกฝ่ายเบา ๆ “ แต่บางทีนะ . . ไอ้ของพวกนั้นแหละที่จะทำให้นายโตขึ้น “ เธอคีบบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยต่อ “ ยังไงก็สู้ ๆ นะ อย่ายอมแพ้ง่าย ๆ ล่ะ ”

ก็ไม่แน่ล่ะน้า บิลลี่คุง ถ้าเกิดผมโดนเข้าคงได้มีการปฏิวัติตั้งกองกำกับฯ แบบถอนรากถอนโคนเลย!

เคสตัวอย่างก็ ― มีเยอะแยะเลยล่ะ แน่นอนว่าขอแค่ล้ำเส้นข้อนี้ไป ก็ทำให้โดนโทษประหารระนาว สุดท้ายคนที่ต้องไกล่เกลี่ยคือผม ถ้าผมช่วยเหลือได้ทันอย่างนั้นน่ะนะ ส่วนเคสที่ช่วยไม่ทันคงนับอย่างน่าเสียใจว่ามันหลายปัจจัยซึ่งทำให้การช่วยเหลือเข้าไม่ถึง บางส่วนคือช่วงเวลาผมไม่สามารถยื่นมือได้ทัน หรือการยกระดับตัวเองเหมาะสมต่อการถกเถียงไม่อาจมากพอ กระทั่งตัวผมเองที่กว่าจะไปถึงจุดสามารถยืนขู่เข็ญพวกแก่ ๆ ...โอ๊ะ หมายถึง อาวุโส แบบที่ดื้อด้านหัวชนฝาก็กินเวลานานพอตัว 
  เฮ้อ สุดท้ายเรื่องพวกนี้มันกลายเป็นอีกหนึ่งข้ออ้างได้ด้วยเช่นกัน โยนโทษใส่คนนั้นคนนี้เป็นว่าเล่น น่าเบื่อไม่หยอก ถึงบอกไงล่ะว่ามันไม่ครอบคลุมหรือปกป้องฝั่งผู้ใช้คุณไสยมากพอ หรือพวกเธอคิดว่ามีใครแอบใช้ช่องโหว่นี้ในแง่ของคนในตระกูล กำลังทำเรื่องตามอำเภอใจอยู่ล่ะ?

" ไท่รู้เลยนะว่า นายก็มีมุมดื้อกับเขาด้วย" หัวเราะเล็กน้อย "ฉันมีวิธีง่ายกว่านั้น " ค่อยๆ เปลี่ยนร่างกายกลับไปสู่ร่างต้นเชือกที่มัดจําก็หลุดออกเพราะขนาดของร่างกายที่ต่างกัน " หลุดละ "

โชคยังดีที่บริเวณนั้นไม่ได้อับสัญญาณไปหมด เขาพอจะมีเวลาเจียดมารับสายหลังภารกิจวุ่นวายได้ทันเวลาพอดี อย่างหนึ่งคงเป็นเพราะลำดับความสำคัญอย่าง ‘นักเรียนตัวเองมาก่อน‘ เช่นนั้น จึงตอบรับปลายสายด้วยความโล่งอก “ดูเหมือนว่าคนอื่น ๆ จะต้องแยกย้ายไปอีกที่หนึ่งน่ะน้า บิลลี่คุง, แต่ไม่ต้องห่วง! เดี๋ยวภารกิจเสร็จสิ้นก็กลับมารวมตัวกันที่นี่พร้อมเธอ” “ส่วนภารกิจของบิลลี่ก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร เพียงแค่ปัดเป่าวิญญาณคำสาประดับล่างในตึกร้างเท่านั้นเอง แต่อย่าอัดไสยเวทแรงเกินไปจนตึกพังล่ะ! —— พอเสร็จแล้วเธอก็พักผ่อนได้ในแถวนั้น แต่อย่าไปไกลจนเพื่อน ๆ หาไม่เจอนะ”อธิบายไปโดยง่ายเสร็จสรรพ ก่อนครุ่นคิดว่าอิจิจิคงจะรีบกางม่านจนลืมบอกเด็กใหม่ไปซะได้ ท่าทางโกะโจ ซาโตรุ อาจจะต้องไปเฉ่งหมอนั่นสักหน่อย, ระหว่างรอคำตอบของลูกศิษย์ที่ตนยกหูรอ