خانم ر

“She draws her story into history.”

صدای من رو از تهران می‌شنوید. من و خیل هم‌فکران من تا الان سکوت کرده بودیم چون نمی‌خواستیم صدامون توسط ج.ا و طرفدارانش مصادره شه. اما الان باور داریم که سکوت خیانته، وقتشه صدامون رو بلند کنیم و بگیم: من ریفرمیستم… /۱

@secondwallower دوستت دارم و بهت افتخار می‌کنم 🫂

از یه طرف باید بگی برقو نزن، گازو نزن، نفتو نزن… ازون یکی طرف باید بگی اعدام نکن، تهدید نکن، شلیک نکن… و بخدا که این مردم بی‌پناه‌ترین و مظلوم‌ترینن.

بدتر از جنگ‌طلب‌ها که واقعا فکر می‌کنن نجاتی در این شرایط هست و عمیقا احمق ان و حرجی بهشون نیست، عده‌ای ان که می‌بینن، می‌دونن چه بلایی داره سرمون میاد ولی از ترس این‌که نکنه موافق ج.ا به‌نظر برسن خفه می‌شن و پوز تأسف می‌گیرن. این‌ها رو دو بار نمی‌بخشم.

گلفروش‌ها چشمه‌ی روشنایی این شبهای تهران اند شب بیست و دوم آغاز جنگ علیه زندگی

Rainbow in Tehran; the saddest #Nowruz of our lifetime. I cannot even say happy new year to my family. The internet and phone calls are still blocked.

تمام این روزها تهران بودیم. حرف‌های ساکنین ایران رو که می‌شنوم یا می‌خونم، باور می‌کنم که جنگ ابداً یه تجربه‌ی یک‌دست نیست. از یه شهر به شهر دیگه، از یه محله به محله‌ی دیگه، حتی از یه خونه به خونه‌ی کناری فرق می‌کنه. یا مثلا این‌ که بچه داشته باشی یا نه. مریض داشته باشی یا نه. زندانی داشته باشی یا نه. و ده‌ها فاکتور اثرگذار دیگه. حتی این‌که قبلاً توی این کشور چی دیدی و براساسش این وضعیت برات چه معنا و ترجمه‌ای داره. همه‌ی این‌ها تعیین می‌کنه تهدید رو چطور تجربه ‌کنی و چطور مقابلش واکنش نشون بدی. بدیهیه که فاصله تا محل انفجار هم مهمه. اما حتی در سطح صرفا فیزیکی هم ما توی ساختمون مشترک خودمون، در برابر یه انفجار واحد، انفجار بسیار نزدیک، چند جور واکنش دیدیم. تجربه‌ها ناهمگن‌ان. پس گرچه الگوهای مشترکی هم در سطح جمعی قابل شناساییه اما دقیق نیست که از «تجربه‌ی مردم» حرف بزنیم. عقیده‌ی من اینه که روایتمو بسط ندم و شخصی بخونمش. شاید مگر در مردن، که یک تجربه‌ی برابره و نمیشه کمتر یا بیشتر از دیگری مُرد.

اینایی که دارین برا فیلترینگ کار میکنین، تا همین الان شریک قتل چند ده هزار ایرانی بی‌گناه هستین، دست از کار بکشین قبل از اینکه ملت پیدا و تیکه پاره‌‌اتون کنن #DigitalBlackOutIran‌

If Iran is offline, the world must speak louder. Be our voice. #DigitalBlackoutIran

Iran needs internet #DigitalBlackOutIran

قطع کامل اینترنت خیلی نگران‌کننده و ترسناکه. واقعا دیگه توان خبرهای تلخ‌تر نداریم. #DigitalBlackOutIran‌

یک‌هفته مانده به نوروز، ایران در خاموشی مطلق اینترنتی به‌سر می‌برد. ای‌جهان آزاد، آیا صدای ایران را می‌شنوی؟ ای‌دنیای بی‌انصاف، صدای هموطنان من را می‌شنوی؟ #DigitalBlackOutIran‌

من اهل شعر و شاعری نیستم (متاسفانه) و حقیقتا با حرف‌های استعاری ملت در این ۲ ماه مشکل جدی دارم و اگر کتک نمیزنید، به نظرم یکی از معایب فرهنگمونه. «زیرساخت این بچه‌ها بودن»، زیرساخت‌ معنی مشخص داره. «چرا کسی درباره نسل‌کشی دی حرف نمیزنه!؟» نسل‌کشی معنای حقوقی دقیق داره. «سالهاست/

مهمترین چیزی که الان می تونن خوشحالم کنه وصل شدن مردم به اینترنته #DigitalBlackOutIran هشتگمون دوباره ترند شد

بالاخره این عکس و این خیابون خیس و جوونه‌های درختا اشکم رو درآورد. من همیشه عاشق اسفند تهران بودم.

بچه ها از قطعی نت بگین. بالاخره هشتگ درست داره ترند میشه. #DigitalBlackOutIran

I’m stunned how the mainstream media is barely covering the fact an entire nation of 90 million people doesn’t have access to internet INSIDE an active war zone!! #DigitalBlackOutIran

چون قطعی اینترنت دی ماه رو تجربه کردم واقعا باید بگم در دنیای آزاد اینترنت مثل اکسیژن ضروریه و با نبودش هر لحظه حس خفقان داری! وصل کن اون اینترنتو!! #DigitalBlackOutIran

گل های غربت عزیزم! ما الان دست و زبان و اتصال خانواده هامون به اینترنتیم، هرکدومتون پنج تا هشتگ #DigitalBlackOutIran بزنید هر روز. با تشکر از توجه شما به این مسئله

فک کنم ۹۰٪ توییت‌هایی که از بچه‌های ایران میاد تو تایملاینم در مورد قطعی نته. صدای دوستامون باشیم. #DigitalBlackOutIran