Lalisa

จัดอันดับบุคคลที่เอาตัวรอดในการตอบคำถามวัดใจแฟน อันดับ 1 :

ถึง ‘ลูกสาวทุกคน’ “การเป็นลูกสาว ไม่ได้ง่ายเลยสักวัน แต่เราก็ยังพยายามเป็นให้ดีที่สุดเท่าที่หัวใจไหว” ตั้งแต่เด็กเราถูกสอนให้เรียบร้อย ให้อ่อนโยน ให้เก็บความรู้สึกไว้ข้างใน จนโตมาก็เป็นคนที่ชินกับการกลืนน้ำตาเงียบ ๆ แล้วบอกทุกคนว่า “ไม่เป็นไร” ทุกวันนี้เราอาจเป็นคนที่ตื่นเช้าที่สุดในบ้าน คิดเรื่องของคนอื่นก่อนเรื่องตัวเอง และยิ้มรับทุกอย่างแม้ในวันที่ใจแทบไม่เหลือแรง เราดูแลพ่อแม่ ดูแลคนรอบข้าง ดูแลทุกคน… แต่พอถามว่าแล้วใครดูแลเรา คำตอบมักเป็นความเงียบ การเป็นลูกสาวไม่จำเป็นต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียว ไม่จำเป็นต้องเก่งจนไม่มีวันร้องไห้ ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบในสายตาใคร… แค่วันนี้เรายังยืนอยู่ตรงนี้ได้ ทั้ง ๆ ที่เคยผ่านวันที่หนักกว่านี้มาแล้วตั้งเยอะ แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว

สำหรับนี่ ฮ่องกง : ค่าครองชีพแพงมาก อาหารที่อร่อยมีแค่ติ่มซำ ที่เหลือตามรีวิวรู้สึกเฉย ๆ แต่จานใหญ่จะเป็นลม ค่าเดินทางพอ ๆ กับบ้านเรา โรงแรมแพง ตคบกลาง ๆ ไปดิสนี่แลนด์ต่อได้ สิงคโปร์ : ค่าครองชีพแพง แกร้บแพง ควรนั่งmrt/bus ตคบถูก โรงแรมแพง ไม่ค่อยมีที่เที่ยว แต่ไป USS ต่อได้ ญป : ของกินอร่อย มีหลายราคา รู้สึกตัวเลือกเยอะกว่า 2 ประเทศบน ตคบกับรรเดือน5แพง สนุก ที่เที่ยวเยอะ ไปดิสนี่ต่อได้ ไต้หวัน : ของกินอร่อย หลายๆอย่างราคาเท่าไทย ตคบกับรรถูก เดินทางง่าย อินโด : ของกินไม่ถูกปากเลย หวานทุกอย่าง ตคบถูก รรถูก ไม่มีที่ให้เที่ยว(สำหรับนี่) นอกจากห้าง ใช้แกร้บสะดวก กินแมคทุกมื้อแง555555 เวียดนาม : ของกินหวานน้อยกว่าอินโด รร ตคบ ถูก ใช้แกร้บสะดวก ไปทำเล็บต่อขนตาสระผมเริ่ด เสื้อผ้าแอบเฉยๆ เดินฟุตบาทยากนิดๆเวลาจะข้ามถนน รถไม่หยุด55555 ที่เหลือไม่เคยละ 555555555

เพิ่งใส่เดรสตัวนี้ไปงานแต่งแล้วคนชมเยอะมาก คือหุ่นสับเหมือนใส่ peom เรียบหรูดูแพง สีชมพูที่ถูกต้องคือติดพีชนิดๆ ขับผิวมาก ชอบมาก มีทุกไซส์เลย เราเอว 26 ใส่ s งับ สวยมากจริงๆ🥹

สารภาพจากใจ แต่ก่อนเคยคิดว่าตัวเองเป็นนมบูด คือมีเวลาหมดอายุ พอไม่สมหวังในความรักตอนอายุน้อย ๆ เลยเสียใจมาก ใครทักคือหงุดหงิด ยิ่งเห็นเพื่อน เห็นรุ่นน้องแต่งงานมีลูก มันใจหาย อกหักตอนอายุ 30+ คือเจ็บมาก เพราะเรารู้จักความรัก แล้วก็กลัวว่ามันจะไม่เหลือความรักอะไรให้เราแล้ว เพราะเวลาใกล้หมดลง ตอนหลังถึงมารู้ว่า เออ ถ้าเราจัดการการเงินได้ รักษาสุขภาพ ทำชีวิตให้สดใส อายุ 30+ มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น มีงานวิจัยหนึ่ง(ขออภัยที่จำไม่ได้นะคะว่าของท่านใด) บอกว่าผู้หญิงไทยถูกกดดันว่าต้องทำตามบทบาทให้เหมาะสมกับอายุ คือยังทำใจไม่ได้ 100% หรอกค่ะ แต่ก็รู้สึกดีขึ้นมาเยอะนะ สิ่งที่ทำให้รู้สึกเต็มเติมคือการรับเลี้ยงแมวจรอะ เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่รู้สึกว่าตัวเอง happy จริง ๆ เห็นเขามีความสุข เราก็มีความสุข รู้สึกอบอุ่นเหมือนมีครอบครัวของตัวเอง จากที่เขากลัวเรา พอเขารักเรากลับ เช่น เอาของเล่นมาวางที่เท้า ขนาดตัวที่ขี้อายที่สุดก็ยังทำแบบนั้น มันมีความสุขมาก ๆ เลยนะ เราเชื่อว่าความรักที่เรามอบให้ผู้อื่น มันหาทางกลับมาหาเราได้เสมอแหละ