ass.medici democratici iraniani in italia

إحياء ذكرى المجاهدين والشباب الثوار الذين فدوا بأرواحهم والآن ابن خامنئي، من أجل الحفاظ على الحكومة التي تحتضر، يواصل الإعدام اليومي لشباب إيران، وفي الوقت نفسه يدعي بشكل مثير للسخرية أنه وجد 17 مليون فدائي. ولكن إذا كان صادقاً، فليقبل، كما أعلنت المقاومة الإيرانية دائماً، بانتخابات حرة لجمعية تأسيسية أو لرئاسة الجمهورية تحت إشراف الأمم المتحدة على أساس مبدأ سيادة جمهور الشعب، وليس سيادة الملالي! maryam-rajavi.com/ar/freedom-las…

During an appearance on France’s LCI earlier this week, Reza Pahlavi, the son of Iran’s last Shah claimed that he had never called for foreign military intervention in Iran. This comes despite previous comments such as those he made during an interview with American political commentator Glenn Beck in February, where he said: “Only a foreign military intervention can neutralise the apparatus of repression in Iran, namely the IRGC.”

إحياء ذكرى المجاهدين والشباب الثوار الذين فدوا بأرواحهم فدية الحرية والسلام الدائم في إيران والمنطقة أظهر النظام بإعدام محمد تقوي، وأكبر دانشور كار، وبابك علي بور، وبويا قبادي، وأبو الحسن منتظر، ووحيد بني عامريان الذين ارتقوا في قمة المقاومة والنضال، وسبعة من الشباب الثوار، صالح محمدي، ومهدي قاسمي، وسعيد داوودي، وأمير حسين حاتمي، ومحمد أمين بيغلري، وشاهين واحد برست، وعلي فهيم، في خضم حرب خارجية أنه يعتبر الشعب المنتفض والمقاومة المنظمة عدوه الرئيسي. #StopExecutionsInIran maryam-rajavi.com/ar/freedom-las…

🔴بزرگداشت مجاهدین و شورشگران سربدار- پاریس ۲۱ فروردین ۱۴۰۵ - سخنرانی ژان پیر بکه شهردار سابق اور بـزرگداشت مجاهـدین و شورشگـران سربـدار نمادهای مقاومت در برابر دیکتاتوری شیخ و شاه پاریس-۲۱ فروردین ۱۴۰۵- (۱۰ آوریل ۲۰۲۶) #نه_شاه_نه_شیخ #آری_به_جمهوری_دمکراتیک #NCRIAlternative بیشتر⬇️ روز جمعه ۲۱فروردین، کنفرانسی در گرامیداشت مجاهدین و شورشگران سر به‌دار، با عنوان فراخوان به اقدام فوری برای توقف اعدام زندانیان مجاهد و مبارز و شورشگران دلیر برگزار شد. در این کنفرانس،  شخصیت‌های سیاسی از جمله: خانم دویبلور گملین وزیر پیشین دادگستری آلمان و فرانتس جوزف یونگ وزیر پیشین فدرال آلمان، جان برکو رئیس و سخنگوی پیشین مجلس عوام انگلستان، ژان پیر اسپیتزر وکیل برجسته فرانسه و ژان فرانسوا لوگاره، رئیس انستیتوی فمو و شماری از شهرداران فرانسه سخنرانی کردند. سخنرانی ژان پیر بکه شهردار سابق اور سورآواز : در لحظاتی که به طور خاص خیلی مهم هستند لحظه سرنوشت‌ساز و لحظه تحول این اعدام های اخیر ضعف رژیم سرکوبگر را نشان میدهد، که این رژیم با مداخله یک دولت خارجی سرنگون نخواهد شد! من از آتش بس خوشحال هستم  در موضع گیری‌ها یک چیز فراموش شده آنهم مردم ایران است تنها راه آوردن دموکراسی، با بمب نیست تنها با مبارزه روزانه مردم ایران است.

🔴حماسه فروغ اشرف-۱۹فروردین ۹۰ شهدای فروغ اشرف درسهایی برای بشریت معاصر و حماسه شکوهمند پایداری، فدیه عظیم در راه مردم ایران به یاد یاران خاموش اما پر جوش و پرخروش #مجاهدین_خلق #نه_شاه_نه_شیخ #Iran

#فوری اخطار به مأموران اعدام حوالی ساعت ۹ و نیم یکشنبه شب ۹ فروردین ۱۴۰۵ بیش از ۲۰ تن از دژخیمان گارد زندان قزلحصار برای انتقال و اعدام ۶ مجاهد خلق به سالن زندانیان سیاسی در واحد ۴ ریختند. سرکردگی دژخیمان به عهده جلادی به نام حسن قبادی بود. در این ساعت کلیه زندانیان در سلولهای خود بودند و کسی در ابتدا متوجه آمدن مأموران نشد چون به‌طور معمول این ساعت، زمان آمدن مأموران به داخل واحدها و سالنها نیست. در کنار هر سلول دو تن از دژخیمان ایستادند و لحظاتی بعد وارد شده و به زندانیان گفتند «بدون این‌که به چیزی دست بزنید از اتاقهایتان بیرون بیایید. بازرسی است». هدف از این کار فریب دادن زندانیان بود تا به‌راحتی از سلولها و سپس از سالن خارج شوند. جلاد حسن قبادی برای مطمئن کردن زندانیان دو بار با صدای بلند گفت هیچ مشکلی نیست و فقط بازرسی است. زندانیان از سلولها خارج شدند و در راهرو تجمع کردند. دژخیمان شروع به پرسیدن اسامی زندانیان کردند و مشخص شد که قصد بردن ۶ مجاهد اعدامی را دارند. وقتی خواستند به‌دستهای #وحيد_بنی_عامریان از پشت دست‌بند بزنند او مقاومت کرد. به همین دلیل چند مأمور بر سرش ریختند و با ضربات پیاپی سر و صورت او را خونین کردند. سعید ماسوری که هنوز به راهرو نیامده بود فریاد زد: همه ما را بکشید -مرگ بر خامنه‌ای. دژخیم قاسم صحرایی (افسر کشیک زندان) از علی یونسی پرسید اسمت چیه؟ علی گفت: علی. دژخیم فامیل او را پرسید وقتی علی فامیلیش را گفت، با مشت محکم به‌صورت او کوبید صورتش در جا ورم کرد. پس از آن ۲۱ زندانی را دست‌بند زدند و به زیر هشت بردند تا از آنجا به انفرادی بروند. در زیر هشت ۶ مجاهد اعدامی را از بقیه جدا کردند. یکایک زندانیان دست بسته این ۶ قهرمان را بوسیدند و خداحافظی کردند و بر ادامهٔ راه تأکید کردند. دژخیمان هم از روحیه این ۶ نفر تعجب کرده بودند چرا در زمانی که آنها را برای اعدام می‌برند، از ترس و وحشت اثری در هیچ‌کدام نیست. یکی از زندانیان نتوانست خودش را نگهدارد و از شدت تأثر شروع به گریستن کرد و صورت هر ۶ نفر را می بوسید. وقتی وحیدبنی‌عامریان و #محمد_تقوی و #اکبر_دانشور کار گریه‌های او را دیدند به او نهیب زدند که «گریه نکن و نگذار دشمن اشک هایت را ببیند». وحید با لبخند همیشگی گفت چرا گریه می‌کنی؟ ما نزد بهروز (احسانی) و مهدی (حسنی) می‌رویم. محمد تقوی آرام و با وقار ایستاده بود. وقتی آنها را حرکت دادند #پویا_قبادی در حالی که دستهایش دست‌بند داشت، به‌حالت خداحافظی، دستها را بالا برد. بعد از بردن آن ۶ نفر بقیه زندانیان را هم به اتهام این‌که خیلی شلوغ کرده و سر و صدا راه انداختند، به انفرادی منتقل کردند. سازمان #مجاهدین_خلق ایران به دژخیمان و مأموران اعدام به‌ویژه جلادان الله‌کرم عزیزی (رئیس قزلحصار) و دستیارانش حسن قبادی و قاسم صحرایی اخطار می‌کند کیفری را که سزاوار آن هستند فراموش نکنند. مجاهدان خلق بهروز احسانی و مهدی حسنی هم مانند بسیاری دیگر توسط همین دژخیمان آدمخوار به دار فرستاده شدند. دژخیم الله کرم بارها و بارها در صحنه‌های اعدام حضور و مشارکت داشته است. سازمان مجاهدین خلق ایران از هموطنانی که درباره جلادان و دژخیمان و مأموران اعدام اطلاعاتی دارند درخواست می‌کند اطلاعات خود را به‌نحو مناسبی که برای خود آنها خطری نداشته باشد، به مجاهدین و کانون‌های شورشی برسانند. هموطنان می‌توانند برای پیامهای خود با رمزنگاری از «رادیو پیام» که دارای کانالهای جداگانه ماهواره‌یی و موج کوتاه است، استفاده کنند.

Happy Birthday, Hero! 🌹 Today marks the 39th birthday of Hamid Mahdavi (b. 1987), the Iranian firefighter who carried an injured protester to safety during the January uprising and was later shot dead by the regime. RIP x.com/i/status/20184…

ثبت أن الحرب الرئيسية هي بين الشعب الإيراني والاستبداد المغطى بالدين. رحبنا بوقف إطلاق النار، وخاصة وقف الهجمات على البنية التحتية والمرافق المدنية. نأمل أن يؤدي وقف إطلاق النار لمدة 15 يوماً، خلافاً لرغبة بقايا نظامي الملالي والشاه، إلى إنهاء الحرب وتمهيد طريق السلام والحرية. وقف الإعدامات في إيران كمطلب لجميع أبناء الشعب الإيراني يجب أن يُدرج في أي اتفاق دولي. #StopExecutionsInIran

التحية للسجناء المحكوم عليهم بالإعدام الذين يثيرون حماس شباب إيران للنضال بصمودهم وصلابتهم، ومع التحية للشهداء الذين ارتقوا و تعتبر أجسادهم الطاهرة على المشانق راية حمراء لانتفاضة عظيمة قادمة.

It has become clear more than ever that the real war is between the people of Iran and religious tyranny. We welcomed the ceasefire, especially the halt to attacks on civilian infrastructure and facilities. We hope that the 15-day ceasefire, contrary to the wishes of remnants of both the old monarchy and the clerical regime, will lead to an end to the war and help pave the way for peace and freedom. Ending executions in Iran, as a demand of the entire Iranian nation, must be included in any international agreement. #StopExecutionsInIran

Commemoration of Executed PMOI Members and Protesters The price paid for freedom and lasting peace in Iran and the Middle East Members of the PMOI—Mohammad Taghavi, Akbar Daneshvarkar, Babak Alipour, Pouya Ghobadi, Abolhassan Montazar, and Vahid Bani Amerian—who at the time of execution stood at the pinnacle of resistance and bravery, and the seven young protesters—Saleh Mohammadi, Mehdi Ghassemi, Saeed Davoudi, Amirhossein Hatami, Mohammad Amin Biglari, Shahin Vahedparast, and Ali Fahim are the price paid for Iran’s freedom and independence. Their pure blood has upended the calculations of the regime, the remnants of the monarchy, and the fabricated, anti-democratic alternatives aligned against the people of Iran and the Iranian Resistance. They are the price of an enduring peace that will one day extend over Iran and the entire Middle East region. We rise and applaud these proud martyrs. maryam-rajavi.com/en/freedom-and…

Commemoration of Fallen PMOI Members and Protesters Now, Khamenei’s son continues the daily execution of Iran’s youth to preserve the moribund regime’s grip on power, while absurdly claiming to command 17 million devoted supporters ready to sacrifice their lives. If this claim were true, then as the Iranian Resistance has consistently declared, it should accept free elections for a constituent assembly or the presidency, under United Nations supervision, based on the principle of popular sovereignty, not clerical rule. #StopExecutionsInIran maryam-rajavi.com/en/freedom-and…

Incisive analysis by Adel Abyat @MischannP. Comparing the role of @Maryam_Rajavi with four other leading female leaders on the world stage. Worth a read: 👇 Five Women, Five Geometries of Power Power, before it is a position, is a kind of geometry—an invisible order that determines who stands at the center and who remains at the margins, which voice is heard and which fades away. The history of women is less a history of being in power than a history of approaching it—touching the center and returning to the same margins that had been defined for them for centuries. Over the past century, women have managed to enter arenas that were once monopolized by men. Yet the question remains—one that disappears in statistics and dissolves in headlines: has this geometry changed, or have only the positions within it shifted? Before a woman could stand in power, she had to free herself from the definition that power had constructed for her. Simone de Beauvoir marked this rupture not in the streets, nor within the French state, but in language. She pulled woman out of the realm of nature and cast her into history—into a moment where nothing is self-evident and everything can be rewritten. With this move, she shook one of the oldest pillars of patriarchy: the belief that woman is what she is because she was born that way. De Beauvoir showed that woman is made—and what is made can be made again. Yet this geometry, though it shifted meaning, did not touch power itself. In de Beauvoir’s effort, the language of power changed, but its structures remained. Woman could separate herself from male definition, yet still lived in a world whose rules had been written before her. In this sense, de Beauvoir began, but did not finish; she opened a door, but did not pass through it. In London, woman no longer remained at the margins of thought, but entered the center of the state—through the path of a political party. Margaret Thatcher showed that a woman could be just as decisive, just as ruthless, and just as determined as power demands. She appeared not as an exception, but as a ruler. In Thatcher’s experience, woman was no longer the subject of debate, but the agent of decision. She reshaped the economy, embraced war, and advanced the state in ways few before her had dared. Yet within this power, a silence remained. Thatcher exercised power, but did not rewrite it. She stood within the same geometry that had been constructed before her—a geometry whose rules were defined in masculine terms, and to remain within it, those rules had to be accepted. In this act, woman reached power, but power did not become feminine. The geometry remained; only a point within it shifted. In Delhi, power emerges not from competition, but from memory. Names carry weight in India, and history flows through families. Indira Gandhi stood within such a geometry—in a landscape where power is transmitted before it is chosen. She did not merely carry this power; she used it, expanded it, and at times pushed it to its limits. Yet even at the height of her authority, nothing fundamentally changed. The geometry remained the same old geometry. Power continued to move along familiar paths. She stood within tradition, but did not break it. Woman was at the center, but the center itself remained unchanged. In India, and in Indira Gandhi’s experience, power reached a woman, but the woman did not become the owner of power. In Berlin, at the heart of a democratic country, power had neither a loud voice nor a disruptive presence. It operated quietly, precisely, and without spectacle. Angela Merkel emerged within this geometry—not with charisma, nor even with passion, but with discipline and management. She stood within one of the most complex political structures in the world and sustained it. Power stabilized in her hands, crises were contained, and the state endured. Yet this continuity unfolded within the same structure. Merkel managed power; she did not recreate it. In her experience, woman mastered power, but did not change its geometry—she steadied it. But in the Middle East, the question is no longer entry into power. Here, power is not merely a position—it is a hardened inheritance, something defined for centuries by men: by the male body, the male language, the male command. In such a field, if a woman enters power, she is an exception. But if she transforms its structure, she is a revolution. In this revolution, woman appears not as a symbol or a share of power, but as a principle. Power is no longer organized around men; women become the center of decision-making—not through concession, but through the rewriting of power itself. In this geometry, men are not eliminated, but they are no longer the center. The rules have changed, the paths have shifted, and what once seemed self-evident has collapsed. With Maryam Rajavi, power was not shared; it was rebuilt. And it is through this logic that woman no longer enters power—rather, power is rewritten in the language of woman. These five women did not rise to power in a vacuum. Each stood within a pre-existing geometry, within a structure, a tradition, and a specific base of support. One stood within European philosophy and the postwar intellectual network—university and language supported Simone de Beauvoir. Another stood within the liberal-capitalist state of Britain, backed by party, media, and a modern political machine. Another stood within the familial tradition and national memory of India, supported by a legacy that had already defined power. Merkel stood within the orderly and stabilized bureaucracy of Germany, within a structure that had already engineered power democratically. But at the fifth point—within exile, repression, and the absence of any formal state or institutional structure—power was not derived from inheritance nor from ready-made democratic institutions. It was reconstructed within a militant, revolutionary organization, under security pressure and in confrontation with a deeply patriarchal tradition. As if, this time, it was not woman who leaned on structure, but structure that was built upon woman. In four geometries, woman approached the center, stood within it, and touched it. But in the fifth, the center itself moved. Perhaps the difference lies precisely here: between standing at the center, and building the center.

#مسعود_رجوی تشت رسوایی و سنگ پا از نوع رضا چلبی! بچه شاه خطاب به«هم‌میهنان»میگوید که میداند خبر آتش‌بس، بسیاری از آنها را «دلسرد» و «نا امید» کرده است! عجبا به آن «هم‌میهنان» که با بمب و بمباران و زدن زیرساختهایشان دلگرم و امیدوار می‌شوند. #نه_شاه_نه_شیخ leader.mojahedin.org/i/%D9%85%D8%B3…

وقایع جداسازی شش مجاهد خلق جهت اعدام #وحيد_بنى‌عامريان #محمد_تقوی #وحید_دانشورکار #پویا_قبادی #ابوالحسن_منتظر #بابک_علیپور

من مادرِ وحید هستم. پسرم را که مثل دسته‌گل بود از من گرفتید. حالا از جسدش هم نمی‌گذرید. ۱۱۴ هفته فریاد زدم: او را نکشید… اما کشتید. حالا باید فریاد بزنم: جسدش را به من بدهید؟! شرم بر شما… ما از شما نمی‌گذریم. خدا هم نخواهد گذشت. #پیکرها_کجاست #WhereAreTheBodies

🔴بزرگداشت مجاهدین و شورشگران سربدار- پاریس ۲۱ فروردین ۱۴۰۵ - سخنرانی ژان پیراسپیتزر بـزرگداشت مجاهـدین و شورشگـران سربـدار نمادهای مقاومت در برابر دیکتاتوری شیخ و شاه پاریس-۲۱ فروردین ۱۴۰۵- (۱۰ آوریل ۲۰۲۶) #مرگ_بر_ستمگر_چه_شاه_باشه_چه_رهبر #آری_به_جمهوری_دمکراتیک #NCRIAlternative #Iran بیشتر⬇️ روز جمعه ۲۱فروردین، کنفرانسی در گرامیداشت مجاهدین و شورشگران سر به‌دار، با عنوان فراخوان به اقدام فوری برای توقف اعدام زندانیان مجاهد و مبارز و شورشگران دلیر برگزار شد. در این کنفرانس،  شخصیت‌های سیاسی از جمله: خانم دویبلور گملین وزیر پیشین دادگستری آلمان و فرانتس جوزف یونگ وزیر پیشین فدرال آلمان، جان برکو رئیس و سخنگوی پیشین مجلس عوام انگلستان، ژان پیر اسپیتزر وکیل برجسته فرانسه و ژان فرانسوا لوگاره، رئیس انستیتوی فمو و شماری از شهرداران فرانسه سخنرانی کردند. سخنرانی ژان پیر اسپیتزر وکیل برجسته فرانسه: خانم رجوی گرامی ، دوستان عزیز، ۲۴ سال پیش من جنبش شما را شناختم .۲۴سال پیش ما با هم همراه شدیم . در سال ۲۰۰۲ هم اتهاماتی علیه شما زده بودند. در آنموقع پیروزی که ما وکلا بدست آوردیم پیروزی شما بود.آنچه که به من در رابطه با اتهاماتی که به شما می‌زدند مرا تحت تاثیر قرار داد ....

🟥#فوری 🔴#مسعود_رجوی - ۲۱ فروردین ۱۴۰۵ بچهٔ شیـخ روی دست بچهٔ شـاه بلند شد! کینگ مجتبی و ادعای ۱۷میلیون «جان‌فدا» 🟧یادآوری پیشنهاد مقاومت #ایران پس از ۳۰سال در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری یا مجلس مؤسسان بر اساس اصل حاکمیت مردم و نه حاکمیت آخوند (ولایت‌فقیه) تحت نظارت ملل متحد «کینگ» مجتبی بچهٔ #خامنه‌ای در انشانویسی چهلم پدرش ضمن اعلام پیروزی، روی دست بچهٔ شاه بلند شده و بسا فراتر از دعاوی صدا زدنهای میلیونی، از «عدد شگفت‌آور و رو به افزایش میلیونی پویش جان‌فدا» سخن می‌گوید. شبکه‌های تبلیغاتی رژیم در روز ۲۰ فروردین جان‌فدایان نظام ولایت را تحت عنوان «جان‌فدا برای ایران» ۱۷میلیون نفر آمار دادند و می‌گویند روزانه رو به افزایش است! به بچهٔ شیخ که از بچهٔ شاه سبق برده می‌گویم اگر راست می‌گویی و این همه «جان‌فدا» داری، یک انتخابات آزاد مؤسسان یا ریاست‌جمهوری را تحت‌نظر ملل متحد بر اساس اصل حاکمیت جمهور مردم، و نه حاکمیت آخوند (ولایت فقیه) قبول کن! اما تو هم مانند پدرت که از ۳۰سال پیش همین را به او می‌گفتیم، هرگز قبول نخواهی کرد و به همین دلیل پاسخ در کانونها و شهرهای شورشی و ارتش آزادیبخش ملی است. یادآوری می‌کنم که در ۳۰ مهر ۱۳۷۵ آمادگی شورای ملی مقاومت ایران برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری یا مجلس مؤسسان بر اساس اصل حاکمیت مردم با تضمینهای کافی و تحت نظارت ملل متحد را اعلام کردیم (نشریه ایران‌زمین ۱۴ آبان ۱۳۷۵). رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران نیز در پاسخ به ادعای آخوندها که این مقاومت در داخل ایران پایگاهی ندارد، از سال‌ها پیش اعلام کرده است: «آزادی و امنیت اعضا و هواداران این مقاومت را تأمین کنید تا یک راهپیمایی در خیابانهای #تهران برگزار کنند آن وقت می‌بینید که چگونه سراپای رژیم‌تان را در می‌نوردند» (ویلپنت ۶ تیر ۱۳۹۳). استبداد دینی هم‌چون استبداد سلطنتی با قیام خلق به گور می‌رود

🔴#فوری #مسعود_رجوی - ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ تشت رسوایی و سنگ پا از نوع رضا چلبی! بچهٔ شاه خطاب به «هم‌میهنان» می‌گوید که می‌داند خبر آتش‌بس، بسیاری از آنها را «دلسرد» و «نا امید» کرده است! عجبا به آن «هم‌میهنان» که با بمب و بمباران و زدن زیرساختهایشان دلگرم و امیدوار می‌شوند. #مرگ_بر_ستمگر_چه_شاه_باشه_چه_رهبر #Iran بیشتر⬇️ با آتش‌بس تشت رسوایی‌اش از بام جنگ‌طلبی «بشردوستانه» (!) فرو افتاده، پنجاه هزار نفر از عناصر امنیتی و اطلاعاتی رژیم که به او اعلام پیوستگی کرده بودند ظاهراً پشیمان شده‌اند. از گارد جاویدانش خبری و اثری نیست. قبل از آتش‌بس هم دست به دامان ارتش تحت‌امر ولایت فقیه شد تا به «میدان» بیایند و «ایران را نجات دهند» اما کسی محل نگذاشت و طرح فرود آمدن در نخستین شهر آزاد شده بر باد رفت! در حسرت ادامهٔ جنگ و بمباران برای هم‌میهنان، که خودش هرگز درگیر آن نبوده و طعم آن‌را نچشیده، با سیلی صورت خود را سرخ نموده، برای این‌که از تک و تا نیفتد در یک تقلب آشکار ادعا می‌کند: «ما از آغاز می‌دانستیم که جمهوری اسلامی... از طریق حملات هوایی سقوط نمی‌کند»! به این می‌گویند سنگ پا از نوع رضا چلبی به‌خصوص که در همین حال تأکید می‌کند: «آنچه در این ۴۰ روز رخ داد، دقیقاً در مسیر همان مطالباتی است که ملت ایران از جامعه جهانی خواست»! حال اگر بپرسید که تکلیف آن میلیونها نفری که می‌گفت او را صدا زده‌اند و تکلیف گارد جاویدان و آن پنجاه هزار نفر چیست؟ می‌گوید: «شکیبا باشید، از خودتان محافظت کنید»! طفلکی خیلی هم دل‌نازک است و بغض کرده و گریان می‌گوید: «همهٔ هدف من این است که اقدام نهایی برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی با کمترین هزینهٔ جانی باشد. جان تک‌تک شما برای من ارزشمند است»! نهایتاً هم رهنمود می‌دهد: «در انتظار لحظهٔ تعیین‌کننده بمانید. در این فاصله، من و همهٔ هم‌میهنان‌مان در خارج از کشور با تمام توان، خواست شما را که پایان دادن به جمهوری اسلامی است، فریاد خواهیم زد»! پس باید منتظر بود تا در این فاصله بچهٔ شاه و دنبالچه‌های سلطنت و ساواک خواست هم‌میهنان را در خارجه فریاد بزنند! راستی که ابتذال تا به کجا... ؟ دیگر بس است. دکانهای شیخ و شاه را که همان بساط استبداد و وابستگی است، باید از اساس گل گرفت و به زباله‌دان تاریخ ایران انداخت. شعارهای فاشیستی «جاوید شاه»، «حزب فقط رستاخیز» یا «حزب فقط حزب‌الله» و «خامنه‌ای رهبر» را باید دور ریخت. مغازه‌های ارتجاعی و استعماری مداحی شیخ و شاه را باید تحریم کرد. نفـرین خلـق و تاریـخ بر شیـخ و شـاه خـونریز

@begooazadi به امید ازادی ایران با عزم و همت و مقاومت بهترین فرزندانش 🔥درود بر روح پاک سربداران راه ازادی 🙏❤️✌️🪷 #نه_شاه_نه_شیخ #اری_به_جمهوری_دمکراتیک #stopExecutionsInIran