𝐂𝐄𝐍𝐓𝐑𝐄

ของขวัญที่อยากได้

ใยไหมก็เก่งแบบนี้แหละตอนเด็กๆ พอเจอ ขีดจำกัดอายุ ที่กว่าจะกลายเป็น ผู้ใหญ่ เพื่อรับบทอีก ชื่อเสียงก็หายหมดแล้ว นี่คือข้อเสีย(ดาย)ของดาราเด็ก

เห็นคนพูดถึงอ๊ะอายเยอะ นี่แอบคิดว่าอ๊ะอายก็ติดช่วงขีดจำกัดอายุเหมือนกันนะ เพราะน้องเล่นละครภาพจำวัยเด็กหลายเรื่อง พอโตมานิดนึงภาพจำก็กลายเป็นน้องแป้งหอม บางรักฯ ละครก็จะได้รับบทเด็กๆ ไม่ใช่บทนำจริงจังสักที แต่โชคดีน้องได้มาเป็นโฟอีฟ ภาพน้องมันเลยโตขึ้นตามคาแรคเตอร์วงไปด้วย เพิ่งมาช่วงหลังนี้ที่น้องสลัดภาพดาราเด็กได้จริงๆก็บทเซียนหมวย ในเดอะสโตนนี่แหละ และยังอยากเห็นบทน้องโตขึ้นๆไปอีก เพราะฝีมือน้องประสบการณ์ระดับเซียนแล้ว

ดาราบางคนจะเอไอเจนภาพตัวเองไปรับศพทำไมก่อน งง

วีดีโอแนะนำที่ขึ้นมาโดยบังเอิญทำให้นึกถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาㅡ ผมคิดว่าน่าจะเล่าได้นะ ตอนมัธยมปลาย เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเองครับ ผมกับเพื่อนไปที่ทงแดมุนหลังเลิกเรียนเพื่อซื้อของ ตอนนั้นเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าธรรมดาไม่ใช่ชุดนักเรียนเพราะไม่อยากจะใส่ชุดนักเรียนไปไหนตอนกลางคืน ผมกับเพื่อนผู้ชาย 1 คนและผู้หญิงอีก 1 คน และของต่างๆเสร็จตอนประมาณ เกือบ 10PM และเรากำลังจะเดินไปสถานีรถไฟใต้ดินเพื่อกลับบ้าน ระหว่างทางเดินผ่านชายหญิงคู่หนึ่ง ผู้ชายเป็นคนเกาหลี ส่วนผู้หญิงดูภายนอกก็รู้ว่าเป็นคนต่างชาติแต่ไม่รู้ว่าเป็นชาติไหน สองคนเดินมาเหมือนในคลิปนี้เลยครับ และผู้หญิงก็ปัดแขนเพื่อนผมที่เป็นผู้หญิงด้วยกันซึ่งสวนกับพวกเขา เพื่อนผมตอนแรกตกใจเพราะเขาชนแรง กำลังจะหันไปต่อว่า แล้วพวกเราสามคนก็มองเห็นผู้หญิงคนนั้นทำมือคล้ายๆกับในวีดีโอนี้ในขณะที่กำลังเดินจับมือกับผู้ชายซึ่งดูเหมือนเป็นคนรัก ทีแรกพวกเราคิดว่าจะปล่อยผ่าน แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่คิดขึ้นมาได้ว่ามันไม่ปกติเพราะเธอไม่ยอมหยุดกระดิกนิ้วเลย ผมไม่ค่อยยุ่งเรื่องชาวบ้านเท่าไหร่ แต่ตอนนั้นตกลงกับเพื่อนว่าจะลองดู ถ้าหากเธอไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือเราก็จะแกล้งทำเป็นทักคนผิด ผมกับเพื่อนวิ่งไปหาสองคนนั้น แล้วแกล้งทำเป็นพูดภาษาอังกฤษ เหมือนกับเคยเจอกับเธอมาแล้วตอนอยู่ต่างประเทศ (เพราะมั่นใจว่าเธอไม่ใช่คนเกาหลี) แล้วเธอก็หันมาทำท่าเหมือนกับรู้จักพวกเรา พวกเราคุยกันว่ามาเกาหลีตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมไม่โทรมา? จากนั้นก็คุยกันเหมือนกับรู้จักกันมานาน แล้วเธอก็หันไปบอกกับผู้ชายว่า เจอเพื่อนแล้วขอไปกับเพื่อนก่อน เดี๋ยวจะติดต่อผู้ชายไปอีกทีนึง ทีแรกผู้ชายเหมือนจะไม่ยอม แต่เธอกอดเพื่อนผู้หญิงผมเอาไว้แน่นแล้วบอกว่าคิดถึงมากๆพร้อมทั้งร้องไห้ด้วย เพื่อนผู้หญิงของผมก็เผลอร้องไห้ตาม สุดท้ายผู้ชายก็เลยยอมบอกว่าเดี๋ยวจะติดต่อมาอีกครั้งและจากไป มาดูอีกทีว่านี่เป็นการนัดกันผ่านแอพพลิเคชั่น และผู้ชายเกาหลีไม่ยอมปล่อยให้เธอกลับบ้าน หลังจากแค่ไปกินข้าวกันก็จะพาเธอไปที่อื่น พยายามหว่านล้อมให้เธอไปกับเขา และตอนที่พวกเราเห็นนั่นคือกำลังจะไปที่รถ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนฟิลิปปินส์ พูดภาษาเกาหลีได้นิดหน่อย มาเที่ยวกับเพื่อน แต่วันนี้แยกตัวมาเพื่อนัดเจอกับผู้ชายเกาหลีคนนั้น พวกผมไม่ได้ถามเรื่องส่วนตัวของเธอ ได้แต่ไปส่งเธอขึ้นแท็กซี่ และกำชับแท็กซี่ให้ไปส่งที่โรงแรมของเธอ ไม่รู้เลยว่าถ้าหากวันนั้นไม่เข้าไปช่วยจะเกิดอะไรขึ้น มันอาจจะไม่มีเรื่องร้ายขนาดที่พวกเราคิด แต่การทำอะไรสักอย่างก็อาจจะดีกว่า ตอนนั้นผมคิดแค่ว่า ถ้าเป็นการเข้าใจผิดเราก็แค่หน้าแตก แกล้งทำเป็นว่าทักคนผิดเพราะหน้าเหมือนไปก็คงจะจบ โชคดีมากที่พวกเราตัดสินใจถูก ก็เลยเอาคลิปนี้มาให้ดูเหมือนกันครับเผื่อว่าใครจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ บางครั้งอะไรที่ทำไปแล้วไม่ได้ส่งผลเสียกับเรามากนัก ก็ไม่ปล่อยผ่านจะดีกว่านะครับ เพราะแบบนั้นอาจจะเก็บไว้ในใจจนถึงวันนี้ว่าทำไมไม่เข้าไปถามดูว่าเกิดอะไรขึ้น...

คนไทยกลับมาอวยเจ้าแล้วเหรอ