kill

อิจฉาคนมีเอเนอจี้เยอะๆจัง ชีวิตกูเหมือนเปิด low power mode ตลอดเวลา

the artist the art

เห็นทีไรก็ขำ 5555555555555

จงรู้จักตัวเองและเป็นตัวของตัวเอง อย่าเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร

ถึงไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ยังหวังดีเสมอมันมีอยู่จริง

หมดไฟในการตื่นมาใช้ชีวิตในแต่ละวัน

ไม่ให้โกรธ ไม่ให้โมโหได้ไง ตอนประชาชนเดือดร้อนแม่งหายหัว ไม่แก้ปัญหาอะไรเลย ตอนมีม็อบแม่งโคตรเร็ว

ยืนยันว่าเป็นคนใจเย็น แต่ไม่ได้ใจเย็นกับทุกเรื่อง

เมนูไรดี ต้มเด็กไม่ยอมเข้าห้องน้ำให้เป็นที่ หรือ ผัดเผ็ดเด็กฉี่มั่ว

จะร้องไห้ สงสารแรงงานต่างด้าวอะ รัฐบาลบังคับปิดร้าน ออกมาตรการชดเชย แต่มาตรการชดเชยให้เฉพาะคนไทย ส่วนแรงงานต่างด้าวไม่ได้ไรเลย แต่ไม่ได้ทำงานและไม่มีรายได้ ไม่มีประกันสังคม

อยากไปอควาเรียม คอนเสิร์ต หอศิลป์ และบ้านเธอ

มารยาทเป็นสิ่งที่ทุกคนควรมี ไม่ว่าจะกับใครก็ตาม

เมื่อเกิดความไม่เข้าใจกัน ตัดอีโก้นะ ไม่ใช่ตัดความสัมพันธ์

เราอยู่ในประเทศที่ อบต.นึง มีเงินซื้อเสากินรีเป็นแสน ส่วนอีกอบต.นึง จ่ายเงินเยียวยาชดเชย 100 บาทให้ประชาชน ไม่ให้กูโกรธได้ไง

แต่ปี 2564 คนขายบ้านหมดแล้ว

สภาพกูที่พยายามให้กำลังใจคนรอบข้างในช่วงนี้ทั้งที่ตัวเองก็จะตายแล้วเหมือนกัน