Mises Instituut Nederland

Grondrechten, vrijheid & soevereiniteit staan onder druk. Wil jij snappen hoe economie en recht écht samenhangen? Kom naar de Cursus Economie en Recht op 9 mei in Breda met o.a. @lexhoogduin, Frank van Dun & Lucas Bergkamp @lucasbergkamp. €85 | studenten €50 👇🏼✨🎟️ mises.nl/cursus-economi…

@cwoconsultancy De erfbelasting zou juist moeten worden afgeschaft.

apnews.com/article/poland… 'Poland is now among the world’s 20 largest economies. How it happened' De gevolgen van communisme de rug toekeren 👇🏼. Veel andere westerse economieën bewegen de verkeerde kant op.

Nog steeds waar vandaag den dag⬇️

Kunstmatige kredietexpansie leidt tot activabubbels en conjunctuurcycli. @roaldcs bespreekt in zijn laatste artikel hoe dit mechanisme zich manifesteert, met een duidelijke verwijzing naar het werk van Jesús Huerta de Soto in Money, Bank Credit, and Economic Cycles. 👇🏼 mises.nl/kredietgroei-a…"

Carl Menger destroyed two thousand years of economic fallacy with a single insight in 1871: value is subjective, existing only in the mind of the individual valuer. The classical economists—from Adam Smith to David Ricardo—had spent centuries chasing their tails, convinced that value somehow resided in objects themselves, whether through labor content or production costs. Menger obliterated this nonsense by pointing out the obvious: a glass of water means nothing to a man by a river but everything to one dying of thirst in the desert. This breakthrough wasn't just academic—it was revolutionary. By grounding value in human choice and preference, Menger laid the foundation for understanding how markets actually work. Prices don't reflect some mystical "intrinsic worth" but emerge from countless individuals making subjective judgments about their personal wants and needs. And this happens spontaneously, without any central planner needed to "coordinate" anything. The implications were devastating to statist economics before statist economics even fully existed. If value is subjective, then government price controls become acts of pure violence—bureaucrats literally imposing their subjective valuations on millions of others through force. If value emerges from individual choice, then socialism becomes impossible by definition. You cannot centrally plan what exists only in the minds of individuals. But the establishment couldn't let this stand. The subjective theory of value made government intervention look like what it is: economic barbarism. So they spent the next century constructing elaborate mathematical models to obscure Menger's simple truth. British pedophile John Maynard Keynes and his disciples built entire careers on ignoring subjective value, pretending that wise technocrats could somehow calculate what only individual actors can know. The Austrian revolution began with Menger recognizing that value lives in human minds, not in objects—and every government economist has been running from this truth ever since.

Het links rechts spectrum in het Westen is een intellectuele snelweg waar iedereen op rijdt maar waar bijna niemand nog begrijpt waar het eigenlijk naartoe gaat. Het is een negentiende-eeuwse indeling die nauwelijks nog iets zegt over de echte machtsstructuren van vandaag. Historisch betekende links meer staat en herverdeling, en rechts meer traditie, orde en nationale identiteit. Maar kijk naar de hedendaagse politiek en dat schema stort onmiddellijk in. Neem Marine Le Pen. Ze wordt overal als “extreemrechts” gepresenteerd, maar haar economisch programma zit vol staatsinterventie, protectionisme en nationale industriepolitiek. Dat is economisch gezien nauwelijks te onderscheiden van klassiek links dirigisme. Of Viktor Orbán. Hij presenteert zich als conservatief nationalist, maar runt tegelijkertijd een systeem van staatskapitalisme waarin subsidies, politieke loyaliteit en staatscontrole een centrale rol spelen. Dat is geen vrije markt rechts. Dat is een nationale variant van economisch interventionisme. Donald Trump wordt in Europa vaak gezien als de ultieme rechtse populist. Maar zijn beleid bestond uit importtarieven, handelsbarrières, industriële politiek en enorme staatsuitgaven. Economisch gezien is dat eerder economisch nationalisme dan klassiek liberalisme. Aan de andere kant van het spectrum vind je partijen die zichzelf progressief noemen maar ondertussen ook geloven in sterke staten, industriële planning, subsidies, regulering en geopolitieke machtspolitiek. Het gevolg is dat links en rechts steeds vaker ruzie maken over cultuur, identiteit en symboliek terwijl ze in de praktijk verrassend vaak hetzelfde doen: de rol van de staat uitbreiden. Dat is precies waarom het links rechts model steeds minder analytische waarde heeft. Het beschrijft niet langer het echte conflict. De werkelijke breuklijn in de moderne politiek loopt ergens anders. Ze loopt tussen systemen die vertrouwen op vrijwillige interactie, markten en individuele keuze en systemen die vertrouwen op politieke macht, bureaucratie en centrale sturing. In dat kader wordt iemand als Javier Milei interessant. Niet omdat hij netjes in het “rechtse” kamp past, maar omdat hij expliciet een andere vraag stelt: hoeveel macht moet de staat überhaupt hebben? Zijn radicale kritiek op bureaucratie, subsidies en monetaire manipulatie gaat verder dan het traditionele rechts links debat. Hij valt het hele model aan waarin de staat de centrale manager van de samenleving is. Vanuit een libertair perspectief is dat ook de kern. Het echte probleem is niet of beleid links of rechts is. Het probleem is hoeveel macht wordt geconcentreerd in politieke handen. Of de staat nu industrie beschermt, cultuur bewaakt, grenzen sluit of markten reguleert, het blijft dezelfde logica: politieke controle over economische en sociale processen. Daarom is het links rechts spectrum steeds vaker een politieke illusie. Het verdeelt kiezers in kampen terwijl de fundamentele vraag buiten beeld blijft. Niet links of rechts is de belangrijkste vraag. De vraag is simpel: hoeveel vrijheid is een samenleving bereid te verdragen zonder dat politici denken dat ze het beter kunnen organiseren.

Er zijn nog slechts enkele kaarten beschikbaar 👇🏼

Some good news amidst all the doom and gloom. @NSKinsella and Hans Hoppe have produced a new tribute to Rothbard on the 100 year anniversary of his birth. Great essays, including @saifedean & our old friend Sean Gabb, one of my favorite writers. Includes my piece on Rothbard as an unappreciated political genius. propertyandfreedom.org/books/rothbard…

Javier Milei roasting left-wing politicians 🔥 “You can’t applaud because your hands keep slipping into other people’s pockets.”

Kuka in the background: “Social Justice!” Milei: “Listen up, you ignorant fools, social justice is theft. It implies unequal treatment before the law and is preceded by theft. You bunch of thieves! Criminals! That's why you have your own woman (Cristina) in jail!”

People are so risk averse that they prefer the command and comforting promises of a ruling class to a spontaneous order with peace and prosperity that can offer no explicit guarantee.

"War and aggression are costly. States go to war because they can, via taxes, pass on the cost to third parties who are not directly involved. By contrast, for voluntarily-financed companies, war is economic suicide" mises.org/mises-daily/ob…

Ron Paul, the Peace Candidate we deserved.

✨Evenement – Een avond Oorlog en Vrede met @ewaldeng en @lexhoogduin. Koop hier uw tickets 🎟️ want het aantal is beperkt 👇🏼: mises.nl/evenement-een-… Op deze Mises-avond presenteert Ewald Engelen zijn nieuwste boek Oorlogsmythen: ongewenste opstellen, waarin hij de verhalen ontleedt waarmee Europese leiders ons richting oorlog praten. Lex Hoogduin presenteert het Misesiaanse perspectief. Mises herinnert met de vaak geciteerde uitspraak “Als goederen niet de grenzen oversteken, zullen legers dat doen”. 25 maart 2026, 20 – 23u, inloop vanaf 19u30, Restaurant Se7en, zaal 1, Mariastraat 7, Utrecht. Entrée: € 7,50 (incl. 1 drankje tijdens borrel na afloop).

Het Spaanse staatspensioen faalt in stilte: van 4,7 werkenden per gepensioneerde in 1975 naar straks nog maar 1,3. Uitgaven exploderen richting de 16-17% van het BBP. Klassiek repartitiemodel in crisis. Lees @roaldcs zijn laatste vrijdagavond column✨👇🏼 mises.nl/het-stille-fai…

fd.nl/samenleving/15… Milton Friedman over de '4 ways to spend money' 1. Je eigen geld aan jezelf → je let op prijs én kwaliteit. 2. Je eigen geld aan een ander → je let op prijs, minder op kwaliteit. 3. Andermans geld aan jezelf → je let op kwaliteit, minder op prijs. 4. Andermans geld aan een ander → je let op geen van beide.