PR

เวลานอนเพี้ยน คนก็ยิ่งเพี้ยน

ทำตัวเหมือนชิว ๆ สบาย ๆ แต่ในความเป็นจริงคือเครียดมาก แต่กำลังเก๊กอยู่

ช่วงปฏิเสธสังคมกุมาไวกว่าที่คิสมาก

ขอร้อง อย่ามาล้อเล่นกับความใจเย็นของกุ

แกหาคนแบบเราไม่เจอหรอก ต่อให้คล้ายยังไงก็ไม่มี

ก็ยังยืนยันว่า ไม่ชอบคนโกหก สำหรับในทุกความสัมพันธ์

พี่เบื่อ พี่เหนื่อย พี่ท้อ พี่ร้องไห้

ผมไม่ได้เรียกชื่อคุณนานแล้ว คุณไปอยู่ที่ไหนผมก็นึกไม่ออกแล้ว

ฝันก็คือฝัน ได้เวลาตื่นแล้ว

ที่บอกอยากอกหักกุล้อเล่น กุก็อยากเจอรักดี ๆ อยากกินข้าวแซ่บ นอนหลับแบบสบายใจ ตื่นมาใช้ชีวิตอย่างแฮปปี้เหมือนกัน

เมื่อไหร่จะเจอความรักที่กล้าเรียกเตมปากว่าเปนความรักวะ

บางทีก็ควรกล้าปล่อยวาง เลิกพยายามกับอะไรที่รู้อยู่แล้วว่าจะไม่สมหวัง

กูใจดีกับทุกคนเสมอ แต่ทุกคนเป็นเหี้ยไรกันครับ

พูดตามตรง บางทีเวลามีความรักแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นอีบ้าอะ แบบชอบเขามาก คิดถึงเขาตลอด แต่อีกสักพักก็จะมานั่งจ๋องเพราะกลัวว่าถ้าชอบเขาไปมากกว่านี้จะต้องเสียใจแน่ ๆ แต่พอสักพักเขาตอบแชทกลับมานิดเดียวโลกทั้งใบกูกลายเป็นสีชมพูทันที วนลูปไปอยู่แบบนั้น ประสาท

ความสัมพันธ์ที่ดีจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง จะไม่ปล่อยให้ใครรอ ชัดเจนในสิ่งที่เป็น ไม่ทำให้อีกฝ่ายคิดมากฝ่ายเดียว เหนื่อยแค่ไหนก็ควรจะแคร์ความรู้สึกคนทั้งสองไม่ใช่แคร์ตัวเองคนเดียว

ชอบตัวเองตอนไม่มีความรักที่สุดละ

ขนาดตั้งใจรักกูยังพลาดเลยแม่งเอ้ย

โคตรชอบเลยไอ้ประโยคที่ว่า “ชีวิตไม่ใช่หนัง ถ้าเราไม่ตั้งใจเจอกัน เราก็จะไม่ได้เจอกันอีก”

ตอนใจดีก็ใจดีมาก ตอนใจร้ายก็เหมือนไม่เคยใจดีมากก่อน

ไม่ชอบความรู้สึกที่เสียใจมาก ข้างในโคตรแตกสลาย แต่ต้องรีบฮีลตัวเองให้ได้ไว ๆ เพราะพรุ่งนี้ต้องไปทำงาน เป็นอะไรที่โคตรแย่เลย