praesens 9¾

นี่เทอหรอไททั่นนนนนนน ดีใจอ่ะ ขุดป๊อกแป๊กมาตั้งหลายปี ละน้องเป็นสายพันธุ์ใหม่ของโลก ขอพุมใจนิดนึง 😭😭😭😭 หนุได้สร้างประโยชน์ละ ขอพุมใจนิดนึงคับ 😭😭😭😭😭😭

เข้าไปดูสารคดีมา ชอบคุณพ่อถนอมมากที่บังเอิญสะดุดหินก้อนใหญ่ เป็นหมอนวางเรียงตัวกัน แล้วบอกทุกคนว่าสงสัยจะเป็นกระดูกไดโนเสาร์ ไม่มีใครเชื่อแกเลย จนแกดั้นด้นไปหาครูกศน.ในอำเภอที่จบธรณีมาพอดี เลยได้แจ้งถึงกรมทรัพยากรธรณี สุดยอดอะ😭 ไม่งั้นไม่ได้เจอน้องแล้วนะเนี่ย

ประโยคสุดท้ายของพี่หวายคือ ตบหน้าสั่นทั้งวงการบันเทิงและชาวเน็ตที่บอกว่าคุณทรายไปอ่อยพี่ชายตัวเองก่อน หรือแม้แต่ประโยคที่ว่ากทพูดให้หาร 100 จำและนำไปใช้กันบ้างนะคะ อย่าลืมที่จะเสียใจแต่ไม่แคร์ #ทรายสก๊อต

มีคนเคยพูดว่า ลูกสาวเหลวแหลกแค่ไหน ถ้าเป็นลูกชายก็ถือว่าลูกชายธรรมดา นี่แหละ Gender role ส่งผลเราถึงขนาดนี้

เพื่อนๆเคยสัมผัสความใกล้ตายมาแล้วกี่ครั้ง ของเราประมาณ 3 ครั้ง ครั้งแรกคือตอนเด็ก ตอนเด็กๆเราชอบกระโดดน้ำเล่นน้ำที่แม่น้ำเจ้าพระยาเล่นกับเพื่อน บางทีก็ไปงมเก็บกุ้งแม่น้ำ วันนั้นเกือบตายเพราะไปมุดใต้ท้องเรือแล้วอยู่ดีดีเรือติดเครื่องกำลังจะออก แล้วเรือมันดูดร่างเราไป ดีที่ตอนนั้นเล่นกับผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เห็นเลยดึงลากร่างเราไว้ทัน ครั้งที่ 2 ตอนเที่ยวอินเดีย นั่งรถบัสที่ขับข้ามภูเขาแบบเร็วมาก ตอนนั้นเขาน่าจะเหยียบ 150 อัพซักอย่าง แต่เผอิญวันนั้นเราเหนื่อยล้าทั้งวัน จากกลัวๆนั่งไม่ติดเบาะ กลายเป็นไม่ไหวละ ขอหลับละกัน หลับแบบกึ่งหลับกึ่งตื่น ตอนนั้นนั่งรถนอนตอนกลางคืนจะลงข้างทางในอินเดียก็กระไรอยู่ รร สำหรับต่างชาติใช่จะหาง่ายๆ ระหว่างหลับเราฝันว่ารถแหกโค้งลงเขา ฝันว่าทุกคนตายรวมทั้งตัวเรา ฝันว่าวิญญาณออกจากร่างแล้วยืนมองร่างตัวเองกับร่างคนอื่น โมเมนต์นั้นคือแบบ อ่าว ตายละหรอ เออ สรุปตายจริงดิ ก็ไม่ได้ตกใจหรือเสียใจอะไรด้วยนะ5555 แบบเออตายก็ตาย5555 ครั้งที่ 3 โดนกดน้ำรอบนี้คิดว่าน่าจะได้ตายจริงๆด้วยซ้ำ เราไปเล่นบานาน่าโบ๊ทกับเพื่อนที่ลำแม่น้ำชี! ฟังไม่ผิด มันคือลำแม่น้ำชีที่ลึกมากๆ ตามจริงน้องคนขับไม่ได้ไปปล่อยพวกเราตรงที่ลึกๆตรงนั้น แต่เหมือนมันแอคซิเด้นแล้วมันล่มเอง พอมันล่มต่างคนก็ต่างโดนเทกระจาด น้องเราที่ไปด้วยกันมันแพนิค มันกลัวจมน้ำตาย ทั้งที่ก็ใส่เสื้อชูชีพกันทุกคนด้วยนะ ไปไงมาไงไม่รู้ มันจับร่างเราแล้วกดลง เอาเข่าทั้งสองข้างมันกดไหล่เรา กดลงซ้ำๆอยู่อย่างนั้น เราคิดว่าตัวเองไม่น่าจะรอดมามีชีวิตอยู่ละ55 ได้แต่ตั้งสติหาทางหลุดพ้นจากมัน แต่มองยังไงก็ไม่เหลือทาง ได้แต่มองดูลำแสงพระอาทิตย์ใต้น้ำส่องลงมา ภาพในหัวมันวาร์ปขึ้นหน้าพ่อหน้าแม่ เหตุการณ์ทุกอย่างตั้งแต่จำความได้จนเป็นผู้ใหญ่เป็นฉากๆ จบภาพในหัว ร่างเราก็เริ่มดิ้นทุรนทุรายละ โชคดีที่เด็กขับบาบาน่าโบ๊ทมาช่วยดึงน้องเราไว้ได้ทัน เราเลยดีดตัวเองขึ้นมาโผล่พ้นน้ำได้ เล่นเอาหมดแรงขาอ่อนเลย แต่มันได้ค้นพบตัวเองนะ ว่า ณ โมเมนต์ใกล้ตายพวกนี้ ตัวเราแมร่งไม่กลัวที่จะตายเลย เหมือนคนพร้อมตายได้ทุกเมื่อ