-

Marilyn Monroe 🪽 -สนับสนุนและยืนหยัดเพื่อความเท่าเทียม/การเหยียดสีผิว -เป็นผู้หญิงกลุ่มแรกที่สนับสนุบสิทธิของผู้หญิงในวงการภาพยนต์ -เขียนพินัยกรรมให้แบ่งสมบัติส่วนหนึ่งบริจาคให้เด็กยากไร้ -ทำงานและสนับสนุนองค์กรเด็กกำพร้า -สนับสนุนการรับบุตรบุญธรรม -ไม่รับเล่นหนังชีวประวัติหรือบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริง เพราะไม่อยากส่งต่อความเข้าใจผิดในตัวบุคคลคนนั้น -สนับสนุนสิทธิพลเมืิอง -ทุกคนในกองถ่ายรักเธอ เพราะเธอปฏิบัติต่อบุคคลอื่นอย่างดี ซึ่งหาได้ยากในตัวซุปตาร์ยุคนั้น -เป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งและรวบรวมกลุ่มนักแสดงฮอลลีวู้ด เพื่อสนับสนุนการต่อต้านการใช้นิวเคลียร์ของ SANE -เป็นหนอนหนังสือตัวยง ที่มีงานอดิเรกคือการแต่งกลอน -ใส่กางเกงขาสั้นออกมาเดินเล่นนอกบ้านในยุคที่ยังไม่ได้รับการยอมรับ เพื่อสนับสนุนให้ผู้หญิงมั่นใจและโอบรับร่างกายของตัวเอง แล้วดูโลกทำกับเขา

ทุกคนเคยมีเหตุการณ์หรือประโยคฝังใจมั้ย? แบบผ่านมาแล้ว 10 ปีแต่กูยังจำได้จนถึงทุกวันนี้…

ใครแม่งวิ่งลู่10โลได้กูยอมใจ โคตรน่าเบื่อ

ตอนมิชชันนารีจะออกจากวังมาตั้งโรงเรียน คนในวังก็คัดค้าน อยากให้สอนแต่ในรั้ววัง แต่มิชชันนารีดื้อ เลยออกมาเปิดโรงเรียนที่ชุมชนกุฎีจีน และที่สำเหร่(ชื่อสำเหร่บอยสคูล) ซึ่งต่อมา สองแห่งนี้รวมกัน กลายเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน หาอ่านได้นะ มีบันทึกไว้

เคยเดินซื้อของในห้าง กับพี่สาวที่สนิทกันมา24ปี สนิทจนเหมือนเราเป็นหนึ่งในครอบครัวเค้า แล้ววันนั้นมีคนเดินมาทักพี่สาวเราว่า ไม่ให้เงินแม่บ้างเหรอ แม่มายืมเงินพี่วันเว้นวันเลย นี่งงกันเป็นไก่ตาแตก เพราะพี่เค้าให้เงินเดือนแม่เดือนละ1หมื่น ลูก3คนให้คนละ5พัน-1หมื่นเลย ซึ่งมันเยอะมาก

นักข่าว : คนละครึ่ง โม : ฉันใช้นะคะคนละครึ่งเนี่ย นักข่าว : ทุกบาททุกสตางค์ โม : ทุกบาททุกสตางค์ เพราะเราเสียภาษีค่ะ นักข่าว : บางคนจะเขินอาย เราไม่ โม : ไม่ ใครเขิน ไม่เขินค่ะ ดาราที่เรียลมาก ชีเริ่ดดดดดดด

วันนี้ไปโคฟเวอร์เป็นพนักงานร้านกาแฟมา(ไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ แค่ไปช่วยเพื่อนเฉยๆ) ปรากฏว่าพอใส่ผ้ากันเปื้อนของร้าน ท่าทีของคนก็เปลี่ยนทันที งง ทำไมพูดจาดีๆกับคนทำงานไม่ได้ ฉันก็แค่ทำงานของฉันอะ พอเสร็จงาน ถอดผ้ากันเปื้อน ท่าทีทุกคนก็เปลี่ยนเลย งงอีกรอบ เธอตัดสินคนจากอะไรอะ

เคยโดนดูถูกว่าแบบนี้ไม่ติดหมอหรอก แต่อีครูที่พูดทำงานอยู่ได้แปปเดียวไม่ผ่านโปร วงวาร5555

มีเพื่อนคนนึงในรุ่น เรียนรร.ประจำอำเภอเล็กๆ ในจังหวัดสกลนคร ไม่เคยเรียนพิเศษใดๆ อ่านแค่หนังสือเก่าๆในห้องสมุด ตอนเลือกคณะแพทย์ครูแนะแนวพูดว่า… “สิ่งที่เธอทำเหมือนโยนหินลงมหาสมุทร มันไม่มีผลอะไรหรอก” สรุปคือได้คะแนนอันดับ 3 ของคณะ

โก๋แก่เค้าสนับสนุนทางด้านงานสื่อ ศิลป์รายย่อยมานานมากเลยอะ เมื่อก่อนเราจะเห็นแบรนด์ในฐานะสปอนเซอร์ให้กับฝั่งงานฟิล์ม พวกโรงหนังสแตนด์อโลน หนังสั้น อีเวนท์ ดีใจที่เขาต่อยอดมาจนถึงการสนับสนุนฝั่งงานคอมิก งานวาดต่างๆด้วย 🥹

ผู้ชายก็ทำกับข้าวได้จ้า กลัวรสมือแม่หายก็ลองถามแม่มึงให้สอนทำกับข้าวดู ไม่ตาย ลองก่อน

タイの人は共働きでほとんど料理しないらしい．テイクアウト文化が発達してて，安くて野菜とれて，合理的だなと思った という話を学生の時したら うわ～ｗ料理しない女だ～ｗ となり お袋の味がなくなってしまうだろ と言われたのだが，なぜお袋の味を維持するための義務を背負わされているのか…

จขทว.พยายามสื่อว่า คนไทยมักซื้ออาหารหรือทานนอกบ้าน สั่งดิลี่เวอรี่ได้โดยไม่มีปัญหา ตัดภาพไปที่ญี่ปุ่น ผญ.มักโดนตอบโต้เชิงลบ เป็นผู้หญิงที่ไม่ทำอาหารเหรอ ,รสชาติฝีมือแม่จะหายไปนะ อ้างคุณค่าอาหารมาบีบ ผญ.มีหน้าที่ต้องทำอาหารเป็นแม่บ้าน ส่วนผช.มีหน้าที่กิน วิจารณ์ เรียกร้องจาก ผญ.

มันแทนกันไม่ได้จริงๆแหละ romantic กับ platonic แต่ถ้าคุณมี platonic friendship และ community ที่ดีพอ คุณจะไม่ได้โหยหาแฟนขนาดนั้นอะ my best love in life has been my female best friends มาตลอดชีวิตด้วยซ้ำ

เคยโดนครูด่าว่าโง่ เพราะเขาถามว่าฉลามออกลูกเป็นตัวหรือเป็นไข่ กุตอบเป็นไข่ คือแม่กุทำงานด้านประมง แล้วไปดูงานที่เขาอนุบาลไข่ฉลาม กุก้ไปด้วย ได้เห็นไข่ฉลามในบ่อพัก กุเห็นเองกับตาว่านี่คือไข่ปลาฉลาม มึงสิโง่ อิสัส

อ่านแล้วนึกถึงเรื่อง แอปเปิ้ลสีเขียว ในชั้นเรียน ครูมีให้ระบายสีผลไม้ น้องก็ระบายแอปเปิ้ลสีเขียวไป ครูบอกแอปเปิ้ลมีแต่สีแดง (สมัยนั้น) ลูกกลับบ้านมาถามพ่อ พ่อบอก สงสัยครูเขาน่าจะไม่เคยเห็น วันถัดมาเลยเอาแอปเปิ้ลสีเขียวไปฝากครู วันนั้นทำให้ครูได้รู้ว่าแอปเปิ้ลก็มีสีเขียวได้

จากประสบการณ์เป็นลูกค้าหลายที่ พบว่าคำว่า Private Bank หลายที่ในไทยเอาไว้แค่จัดลำดับชั้นลูกค้าเท่านั้น