OnceUponOfTime

นึกถึงคดีในตำนาน ฉายา แพรวา 9 ศพ ภาพชียืนกด BB ยังคงติดตาอยู่จนทุกวันนี้ ตอนนั้นชีอายุ 17 เอง เรื่องเกิดขึ้น ปี 2553 อุบัติเหตุรถยนต์ฮอนด้าซีวิคเฉี่ยวชนรถตู้ มธ.-หมอซิต บนทางด่วนตรง มก. จนรถฟาดกับขอบทาง ผู้โดยสารกระเด็นออก ส่วนใหญ่เป็น นศ. + บุคลากร มธ. สวทช.

ถ้าเด็กภาคกลางที่เก่งกว่า แต่อดเป็นแพทย์ เสียเก้าอี้ให้เด็กท้องถิ่นที่อ่อนกว่า มันดีจริงแล้วใช่ไหม

คนรู้จักโดน lay off ยังไม่รู้จะไปสมัครงานอะไรเลยรับจ้างพาคนแก่ไปรพ.ได้วันละ800-1000บาท/เคส แล้วมีงานเข้าทุกวันต้องจองตัว กลายเป็นรายได้หลักที่มากกว่าตอนทำงานออฟฟิศอีก แล้วสมัยนี้ลูกหลานบางคนก็ทำงานไม่สามารถพาพ่อแม่ไปหาหมอได้ลางานทั้งวันหัวหน้าด่าอีก อาชีพนี้AIก็แย่งไม่ได้

...เตือน อย่าเพิ่งภูมิใจ อวดความทุ่มเทคนเบื้องหลัง ด้วยวาทกรรม "อดนอนหลายชั่วโมง"... . #หงสาวดี #กองถ่าย #ออกกอง . กลายเป็นกระแสสวนกลับ เมื่อนักแสดงนำจากซีรีส์ "หงสาวดี" อย่าง "นาย-ณภัทร เสียงสมบุญ" ซึ่งรับบท "มังจีชวา" เผยมุมภาคภูมิใจทั้งน้ำตาว่า ผลงานชิ้นนี้ทีมงานทุ่มเทขนาดไหน . ย้ำว่าได้นอนกันแค่ "วันละ 2-3 ชั่วโมง" บางคนทำงานยาว 7 วัน แบบไม่ได้กลับไปเจอหน้าครอบครัวเลยก็มี . แต่แทนที่ผู้คนบนโซเชียลฯ จะว้าว!! กับการทุ่มทุกหยาดเหงื่อเพื่อซีรีส์เรื่องนี้ กลับกลายเป็นการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักว่า การใช้แรงคนหนักขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องน่าอวดเลย . เพราะ สภาพการทำงานของ "กองถ่ายไทย" ที่คนเบื้องหลังต้องทำงานกัน "16 ชั่วโมง/วัน" ติดๆ กันหลายวัน ผลักให้พักผ่อนไม่เพียงพอ จนเกิดเป็นเรื่องเศร้ามาหลายรายแล้ว . ย้อนกลับไป 2 ปี ก็มีเหตุสลดเกิดกับคนกองถ่ายรายนึง ที่ต้องเสียชีวิตคาโรงพยาบาล เพราะทำงานหนักจนไม่ได้นอน . เพราะต้องออกกอง 2 วันติด จนสรุปแล้วต้องทำงาน 35 ชั่วโมงโดยไม่ได้พัก สุดท้ายเลย "เส้นเลือดในสมองแตก" และจากไปในที่สุด . พิสูจน์ให้เห็นว่า คำพูดที่ว่า "งานหนักไม่เคยฆ่าใคร" ไม่เป็นความจริง โดยเฉพาะกับคนกองถ่าย ที่สภาพการทำงานโหดมากๆ . ทั้งความเครียดที่ต้องทำงานแข่งกับเวลา แถมต้องฝืนร่างถ่ายทำหลายๆ ชั่วโมงติดต่อกัน จนแทบไม่เหลือเวลานอนอีก . ซึ่งการนอนน้อยกว่า 6 ชั่วโมง/วัน เพิ่มความเสี่ยงต่อ "โรคหัวใจ" ได้มากถึง 2 เท่า ทำให้ความดันโลหิตสูง และเสี่ยงต่อ "ภาวะหัวใจอุดตัน" . และถ้าอดนอนแบบนี้ไปนานๆ "หลอดเลือดในสมอง" ก็จะทำงานผิดปกติ จนเสี่ยงให้เกิด "ภาวะสมองขาดเลือด" จนนำไปสู่ "อัมพาต" ได้ . ที่น่ากลัวที่สุดคือ การอดนอนแบบนี้จะไป "กระตุ้น" ให้ "หัวใจเต้นผิดจังหวะ" ส่งผลให้เกิด "ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน" จนเสียชีวิตได้ . มีความจริงอันน่าเศร้า จากปากผู้กำกับภาพดัง อย่าง "เปีย-ธีระวัฒน์ รุจินธรรม" เคยออกมาแฉเรื่องนี้ เพื่อให้คนภายนอกได้รับรู้ . โดยออกมาเผยว่า จริงๆ แล้วในปีเดียวกันนั้น กับที่เกิดเคสน้องกองถ่ายเสียชีวิตในปี 67 มีคนเบื้องหลังถึง "3 ราย" ที่ต้องหมดลมหายใจ เพราะสภาพการทำงานที่หักโหมเกินลิมิตแบบนี้ . ส่วนนึงเป็นเพราะคนทำงาน โดยเฉพาะงานสายนี้ ทำให้ "เรื่องไม่ปกติ" อย่างการทำงาน "16 ชั่วโมง/วัน" กลายเป็น "เรื่องปกติ" อย่างไม่ควรเป็น . กลายเป็นสิ่งที่สังคมยอมรับได้ แถมเคสล่าสุด ยังกลายเป็นการหยิบมา "ยกย่อง" ตีความแทนคำว่า "ทุ่มเท" ไปอีก . ทั้งที่จริงๆ แล้ว มาตรฐานสากล ยอมรับ "ชั่วโมงการออกกอง" กันอยู่ที่ "1 คิว = 12 ชั่วโมง/วัน" เท่านั้น . แต่ของไทยเรา กลับกลายเป็น "16 ชั่วโมง/วัน" บางทีอาจมากกว่านั้นด้วยซ้ำ . ทั้งที่คนเบื้องหลังรู้กันดีว่า ที่ต้องโหมเกิน 16 ชั่วโมง เป็นเพราะการบริหารเวลาที่ผิดพลาด อย่างที่คนโปรดักชั่นเรียกว่า "เบรกแตก" นั่นเอง

จับจีบผ้า❌ เตรียมเรื่องที่จะประชุมแก้ปัญหา ✅ เน้นงานไม่เน้นพิธีการ

งานบวชน้องคนนึงที่ทำงานแม่ ฮีกลับบ้านไปบวช ทำงาน 3 ปี มีเงินเก็บ 2 แสน ฝากให้แม่เก็บเงิน ตอนแรกว่าจัดงานเล็กงบ 3 หมื่น แต่ญาติพี่น้องเชียร์ให้จัดให้ใหญ่อลังการโต๊ะจีน 100 โต๊ะ แม่ฮีเอาเงินฝากฮีมาจัดงานหมด ได้เงินซองคืนมาไม่มาก เพราะค่าจัดงานเกินงบ มีคนใส่เงินซอง 20 หลายคน

คนรวยตอนทำบุญ กับ คนรวยตอนทำธุรกิจ

คนเงินเดือน 12,000-20,000 มีอะไรอยากจะบอกพวกเงินเดือน 70,000-80,000 ไหมค่ะ

หลังออกจากก้ำ ก็ดูไม่ได้เมามากนะ #นศเมาแล้วขับ #เด็กSIITเมาแล้วขับ

ดูกันดีๆก่อนแต่ง ไม่มีอยู่จริงหรอก ป้ากูโดนผัวนอกใจตอน 50 มีลูกด้วยกัน 2 คน คนโตก็ทำงานละ คนเล็กเรียนมหาลัย ลูกรับไม่ได้ ช็อคไปพักนึง ส่วนป้าคือเพี้ยนไปเข้าลัทธิธรรมกายเลย คุยกับชาวบ้านก็ไม่ค่อยเต็ม โคตรสงสาร 😢😢 จะรู้ได้งัย อีก 20 ปี มันอาจจะหักหลังเราก็ได้ ไว้ใจใครได้ทีไหน

ถ้า มธ เจ๋งจริง คนผิดต้องพ้นสภาพนักศึกษา และมีประวัติติดตัว ส่วนมหาลัยอื่น ๆ ที่จะรับเข้าเรียนก็พิจารณาเอาเองว่าอยากให้มอมีอิมเมจแบบไหน ถ้า มธ เจ๋งจริงนะ

ไม่กี่ปีก่อน นายอาร์มยังเคยบอกว่า AI บวกเลขไม่ถูกด้วยซ้ำ 😭

เออมีเมียมีลูกมีคดีติดตัว

🇩🇪 LEUTE, ICH BIN SCHOCKIERT! Ich habe gerade meine erste Steuererklärung mit dem thailändischen Finanzamt hinter mir. Und ich verspreche euch: das hier ist eine ganz andere Welt. Lest selbst. Ich lebe seit anderthalb Jahren in Thailand. Meine Firma sitzt in Hongkong. Hongkong nutzt Territorialbesteuerung. Was außerhalb der Stadt verdient wird, wird mit null Prozent besteuert. Legal, sauber, offiziell. Deshalb sitzt halb Asien dort. Aber ich lebe nicht in Hongkong. Ich lebe in Thailand. Also musste ich hier eine Steuererklärung machen. Und ab hier wird es wild. SCHRITT EINS: STEUERBERATER FINDEN. In Deutschland eine eigene Disziplin. Wartelisten von zwei Jahren. "Wir nehmen dieses Jahr keine Neukunden auf, melden Sie sich gerne 2027 nochmal." Du flehst den Steuerberater deines Bruders an dich auf eine Empfehlungsliste zu setzen. In Thailand? Kumpel gefragt. Nummer bekommen. Samstag Abend Mail geschrieben. Drei Sätze, mehr nicht. Sonntag Vormittag kam die Antwort. SONNTAG. Eine einzige Frage stand drin. Eine. Wie viel gibst du im Monat aus? Ich las die Mail zwei Mal. Mein deutsches Hirn fing an zu zucken. In Deutschland geht so eine Mail anders los. "Bitte senden Sie uns: sämtliche Belege der letzten zwölf Monate, Lohnsteuerbescheinigung, Kapitalertragsbescheinigung, Werbungskosten tabellarisch, Krankenkassenbescheinigungen, Spendenquittungen, Handwerkerrechnungen, Aufstellung außergewöhnlicher Belastungen, sowie eine Übersicht aller in- und ausländischen Konten mit Stichtagsbeständen." Hier? Wie viel gibst du im Monat aus. Nicht was ich verdiene. Nicht meine Konten. Nicht ob ich Krypto halte. Der Grund ist absurd einfach. In Thailand wird nur das Einkommen versteuert das du tatsächlich ins Land reinbringst. Bleibt das Geld in Hongkong, kein Steuerthema. Wise-Karte am Bangkoker Bankomat 1.000 Baht abheben? Reingebracht. Miete vom deutschen Konto? Reingebracht. Restaurant mit Revolut? Reingebracht. Also nannte ich eine Zahl. Eine. Monatliche Lebenshaltung. JETZT KAM DER ECHTE SCHOCK. Ich schrieb zurück: Aber will das Finanzamt nicht meine Kontoauszüge sehen? Belege? Wise-Historie? Restaurantquittungen aus den letzten zwölf Monaten? Antwort: Nein. Eine deutsche Steuerprüfung läuft so ab. Der Finanzbeamte will Belege aus 2018 sehen. Du sitzt in einem klimatisierten Büro mit deinem Berater und einem Aktenordner. Du erklärst warum du im März 2019 für 47 Euro essen warst. Der Beamte schreibt mit. Du schwitzt durchs Hemd. In Thailand? Eine Zahl. Email. Fertig. Keine Prüfung. Keine Belege. Kein Brief drei Jahre später mit höflicher Bitte um Rechnungen aus 2023. Kein Aktenzeichen das aussieht wie eine Schiffsregistrierung. Ich überwies die Rechnung meines Steuerberaters. Schickte ihm Reisepass-Kopie, Visa und Mietvertrag. Mehr Unterlagen wollte er nicht. In Deutschland brauchst du allein für die Anmeldung als Selbstständiger sieben Formulare. Hier: Pass, Visa und Mietvertrag. Am siebten Tag kam die Mail. Anhang: ein QR-Code. Im Text: 17.000 Baht. 17.000 Baht? 450 Euro! Für das gesamte Jahr 2025? Meine letzte deutsche Steuerlast lag zwischen 70.000 und 80.000 Euro. Ich rechnete dreimal nach. Schrieb meinem Berater zurück: Bist du sicher? Ich habe nichts vergessen? Antwort: Alles korrekt. Dann fragte ich wie ich das überweise. Bank, IBAN, Verwendungszweck mit Steuernummer und Veranlagungszeitraum. Antwort: Geh zum 7-Eleven. Ich las die Mail drei Mal. Seven. Eleven. ZUM KIOSK. Bin also in den nächsten Laden gegangen. Stand zwischen Wasserregal und Zigarettenregal. Zeigte dem Verkäufer den QR-Code. Er scannte. Piep. Ich legte die Scheine auf den Tresen. Bekam Wechselgeld und einen Bon. Steuern in Thailand offiziell bezahlt. An der Kasse. ZUM VERGLEICH: Deutschland: 70.000 bis 80.000 Euro. Plus Soli bevor er fiel. Plus Krankenkasse die sich anfühlt wie eine zweite Steuer. Plus Steuerprogramm. Plus Berater. Plus Belegsammlung. Plus das Gefühl im Nacken dass dich jederzeit ein blauer Brief erreichen könnte. Thailand: 450 Euro. Am Kiosk. Ich erzähle das weil ich selber zwei Jahre gebraucht habe um zu glauben, dass Systeme anders funktionieren können. Wir wachsen mit der Annahme auf dass der Staat im Nacken sitzen muss. Dass Steuern wehtun müssen. Dass Bürokratie dazugehört wie das Wetter. Dass Kontoauszüge ein Naturgesetz sind. Sie sind es nicht. Auswandern ist trotzdem keine Lösung für jeden. Hongkong-Firma sauber gründen, Wohnsitz wechseln, deutsche Rückkehrabsicht klären, ein Jahr Aufbau bis das System steht. Das ist kein Klick auf einen Button. Aber es existiert. Während ich das tippe sitzen Leute in Berlin und Brüssel und überlegen wie hoch der Spitzensatz noch steigen darf bevor die letzten Leistungsträger das Land verlassen. Sie schreiben Papiere darüber. Sie machen Talkshows. Sie nennen es Gerechtigkeit. Ich habe heute am 7-Eleven bezahlt. 17.000 Baht. 450 Euro für das Jahr 2025.