ֆɛօʊʟ

ขอบคุณที่คาดหวังในตัวกูจ้า ว่าแต่มึงใครนะ

บางทีเราก็ต้องถอยออกมาสักก้าว เพื่อดูว่าสิ่งที่เรารักนั้นรักเราบ้างหรือป่าว

เมื่อไหร่ที่เริ่มเงียบ ระยะห่างจะเพิ่มขึ้น

กูมีล้านบุคลิก อยู่ที่ว่า มึงเป็นใคร

ปีนี้ไม่อยากโง่แล้วอะ ไม่อยากเสียเวลาให้คนไม่ชัดเจน

ใจหมอง ๆ กับฝุ่นหนา ๆ

ชีวิตกูเหมือนคนไม่พอใจอะไรสักอย่าง ใช่ กูไม่พอใจจริง ๆ

ช่างมันเถอะ ไม่รักก็ไม่ต้องรัก

🥺

ไม่ชอบความรู้สึกที่ลึก ๆ ไม่โอเคมาก ๆ แต่ต้องทำเหมือนเข้าใจทุกอย่าง

‘แด่วันสุดท้ายของปี ขอให้มีความสุขตลอดทั้งวัน มีแต่เรื่องให้ยิ้มและหัวเราะ ไม่มีอะไรให้คิดมาก ไม่มีใครทำให้ต้องร้องไห้ หัวใจแข็งแรง พบเจอแต่คนใจดีนะ แล้วเจอกันปีหน้า :– )’

กลัวใจตัวเองว่าสักวันอาจจะเลิกชอบอะไรที่เคยชอบมาก

ถึงจะไม่เข้าใจ แต่ว่าจะไม่ถามอีกแล้ว

กับบางเรื่องก็คิดว่าตัวเองชินกับมันแล้วแท้ๆ แต่พอมาเจอจริงดันไม่รอด

ถึงจะอายุเท่าไหน ก็ร้องไห้ได้เท่าที่อยากร้องเลยนะ

ทุกครั้งที่เสียใจเวลาจะเดินช้ากว่าปกติ

ในวันที่รู้สึกไม่อยากคุยกับใครหน้าไหนเลย วันนั้นทุกคนล้วนอยากจะสนทนากับกุ

อยากซุกผ้าห่มอุ่นๆแล้วนอนทั้งวัน ไม่อยากทำเหี้ยอะไรเลย

มีอะไรก็ค่อยๆใช้กำลังกันนะ อย่าใช้เหตุผลเดี๋ยวไม่สนุก

ก็ทำสันดานไม่ดีเอง พอกูไม่เคารพหน่อยไม่พอใจกูเฉย