Theo Francken@FranckenTheo
N-VA = Dé werknemerspartij
Clichés zijn er om te bevestigen: ook in deze kiesstrijd trekken de vakbonden in kettingmails weer een blik leugens open, om de mensen ervan te overtuigen vooral niet op de N-VA te stemmen. Het moet zijn dat de angst voor ons er bij hen diep zit. Want stel je maar eens voor dat wij de werkloosheidsuitkeringen in de tijd zouden beperken. Of erger nog: dat we de uitkeringen niet langer laten uitbetalen door de vakbonden zelf.
Nochtans is de N-VA dé partij voor de werknemers. 👇
Koopkracht werkenden ging erop achteruit
Wie ging er financieel op vooruit na vier jaar Vivaldi? Mensen die leven van een uitkering en mensen die onvoldoende gewerkt hebben om een eigen werknemers- of zelfstandigenpensioen op te bouwen. Zij zagen hun koopkracht aanzienlijk stijgen. Leeflonen, werkloosheidsuitkeringen en minimumpensioenen werden namelijk fors verhoogd bovenop de index. Wiens koopkracht ging er daarentegen achteruit? Die van de voltijds werkenden in de laagste weddenschalen. En wel hierom.
Index voor de staat
Hun loon mocht van Vivaldi geen millimeter bewegen boven de index. Daarenboven zagen zij hun indexering grotendeels in rook opgaan. Of liever: kaal gevreten worden door vadertje staat. In het geval van alleenstaande voltijds werkenden grensde dat bijna aan diefstal. Dat maak ik voor u graag eens concreet. Bij een loonindexering van 2% krijgt zo’n werknemer amper 13 euro netto in handen, op 50 euro bruto opslag. U leest het goed. En dan moet de brief van de fiscus nog in de bus vallen.
Onrechtvaardige belastingschalen
Doordat de indexeringen bruto verlopen in plaats van netto, wat even goed zou kunnen, viel een veel groter deel van hun loon in de hogere belastingschijven. Die worden procentueel veel zwaarder belast. Vanaf een jaarinkomen van 15.820 euro bruto roomt de staat al 40% af. Van alles wat je verdient boven de 27.920 euro is dat reeds 45%. En vanaf 48.320 euro de helft. “Iemand moet dokken voor het uitkeringsfeestje dat wij organiseren’, redeneerde de paarsgroene regering De Croo. Die ‘iemand’ bleek de werknemer te zijn.
Recordbelasting op arbeid
Weinig verwonderlijk gingen de belastinginkomsten onder Vivaldi met een ruk de hoogte in. De opbrengsten uit sociale lasten stegen met meer dan 10 miljard euro. Ook de opbrengst uit de inkomstenbelasting steeg met ettelijke miljarden. Niet omdat er significant meer mensen aan de slag gingen, maar omdat de bestaande werkenden nóg zwaarder werden belast. Hierover gaven de vakbonden geen kik. Het lijkt wel of zij de koopkracht van de staat belangrijker vinden dan die van de arbeider.
Loon naar werken
Hét grote speerpunt van ons verkiezingsprogramma, samen met het terugdringen van het begrotingstekort, is werken meer doen lonen. Daartoe hebben wij ambitieuze voorstellen tot koopkrachtverhoging gericht op werknemers en zelfstandigen. Concreet willen wij dat het huidige belastingtarief van 25% wordt uitgebreid van de eerste 15.820 euro die mensen jaarlijks bruto verdienen naar de eerste 20.000 euro. Wat het deel van het jaarinkomen tussen 20.000 en 30.000 bruto betreft, willen we de belastingdruk verlagen naar 30% (vandaag betaal je al 40% vanaf 15.820 euro en al 45% vanaf 27.920 euro). Dát zal pas een slok op de borrel schelen op het loonbriefje van de werkenden.
Laat u dus niet van de wijs brengen. Geen enkele partij respecteert arbeid meer dan de N-VA.
Prettige dag, deel gerust,
Theo
Foto: Prof. Dr. Stijn Baert lijstte het N-VA programma nog eens op in de Tafel van Gert.
