İzzet Özgenç@izzetoezgenc
13 Mayıs 2026 günü Silivri’ye giderek, kapalı ceza infaz kurumu kompleksinde mevcut ve yapılmakta olan duruşma salonları ile ilgili olarak mümkün olduğunca gözlemde bulundum.
Duruşmada yargılananın, tanıkların yargılamayı yapan(lar)la arasında, gözünün içinin görülebileceği mesafe olması gerekir. Göz yalan söylemez. Maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için yargılananın ve tanığın gözünün içinin görülmesi, yargılama faaliyeti bakımından önemlidir.
Keza, duruşma sırasında, yargılanan ile müdafii arasındaki mesafenin, ihtiyaç duyduklarında hemen, doğrudan ve hatta başkalarının duyamayacağı bir şekilde iletişim kurabilecekleri bir yakınlıkta olması gerekir. Adil bir yargılama için, yargılanan, kendisine sorulan soruya cevap vermesi gerekip gerekmediğini müdafiine hemen sorabilmelidir; keza müdafi, sorgulanması sırasında, yargılananı hukuka uygun bir şekilde yönlendirebilmelidir.
Silivri’deki duruşma salonları, adil yargılamanın bu iki temel ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde tasarlanmış ve inşa edilmiştir.
İnşası tamamlanmak üzere olan duruşma salonu, binikiyüz kişinin bir davada aynı suçlamayla/suçlamalarla aynı anda yargılamasının yapılabileceği şekilde tasarlanmıştır.
Hemen belirteyim ki, bir ceza davasının binikiyüz, dokuzyüz ve hatta dörtyüz kişi sanığı olamaz. Bu kadar sayıda kişinin yargılandığı davada adil bir yargılama yapılamaz ve maddi gerçek ortaya çıkarılamaz.
Bu nedenle, söz konusu duruşma salonunun tasarım ve inşasının, bir AKIL TUTULMASInın yansıması olduğunu değerlendirmekteyim.
