แล้ว? retweetledi
แม่ท้องเราตอนทำงานไปเรียนไป(ภาคพิเศษของมหา'ลัย) เลยทำให้คิดมาตลอดว่าเขามีเราตอนไม่พร้อม แต่ไม่กล้าถามมาก กลัวตัวเองเป็นความผิดพลาดของพ่อแม่ (ถึงตอนนั้นแม่จะ26พ่อจะ27ก็ตาม) จนนึกคึกไรไม่รู้ ถามพ่อว่าทำไมพ่อปล่อยให้แม่ท้องตอนเรียน พ่อบอกว่าแม่เขาตั้งใจที่อยากจะท้องช่วงนั้นเอง
แม่เป็นคนคิด วางแผนเองหมด ว่าถ้าท้องเดือนนี้ แล้วคลอดเดือนนี้ มันจะตรงกับปิดเทอมเขาพอดี แล้วแม่จะมีเวลาเลี้ยงเราสักพักนึง ก่อนส่งไปให้ปู่ย่าเลี้ยงที่สุพรรณ เพราะทางย่าก็อยากอุ้มหลาน ที่แปลว่าอยากเลี้ยงเองเลย ถ้าพ่อไม่ไปขอกลับมาตอนขึ้นอนุบาลให้มาเรียนกรุงเทพ เราก็น่าจะเรียนที่สุพรรณ โตที่สุพรรณไปเลย ทางย่าหวงมากเหมือนกัน
กลายเป็นว่าเราคือคนที่พ่อแม่(และปู่ย่า)คิดมาอย่างดีว่าอยากมีเราตอนนี้ เพื่อที่จะมีกำลังเลี้ยงไหว ทั้งปู่ย่าที่ไม่ยังแก่ไป(ประมาณ50ปลาย ๆ) และสุขภาพแม่ที่ยังโอเคดี กับช่วงเวลาที่เขายังได้อุ้มลูกก่อนไปเรียนให้จบ แล้วรับเรากลับมาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพ จึงเป็นที่มาของชื่อ "จูน" ของเราที่เคยคิดว่าพ่อตั้งง่าย ๆ แค่เพราะเราเกิดเดือนมิถุนายน แต่ความจริงมิถุนายนคือเดือนที่แม่เราคิดมาอย่างดีแล้วว่าอยากให้ลูกเกิดเดือนนี้เลยถึงให้ชื่อ "จูน" 🥺
hope ♡ ۫ ⋆@hope_bpn
อยากฟังเรื่องพีคๆของพ่อแม่ทุกคนหน่อย
ไทย
