Murat Damgacı

İstanbul’un iradesi tutuklu! İBB- Ekrem İmamoğlu 384 Avcılar- Utku Caner Çaykara 311 Bayrampaşa- Hasan Mutlu 207 Beşiktaş- Rıza Akpolat 326 Beylikdüzü- Mehmet Murat Çalık 327 Beykoz- Alaattin Köseler 318 Beyoğlu- İnan Güney 318 Büyükçekmece- Hasan Akgün 312 Gop- Hakan Bahçetepe 318 Şile- Özgür Kabadayı 318 Şişli- Resul Emrah Şahan 384 gündür tutuklu.

Futbol tarihinin en büyük santraforlarından biri, dünyanın en berbat futbol yorumcularının cehaletinden etkilenen berbat yöneticiler yüzünden Fenerbahçe'den koparıldı. Oysa Lewandowski'nin Barcelona'da, Zlatan'ın Milan'da, Modric'in Real'de gördüğü değeri görmeliydi. Eğer o değeri görseydi önümüzdeki hafta ligde başka şeyler konuşacaktık, Fenerbahçe'nin geleceğiyle ilgili başka şeyler konuşacaktık. SAÇ gibi bir sahtekarın sözlerinin, Dzeko gibi bir futbol efsanesinden daha ciddiye alındığı bir kurumda aslında ciddi hiçbir iş yapılmıyor demektir. "Dzeko gitsin" cümlesini en az bir kere kurmuş tüm Fenerbahçeliler bir daha Fenerbahçe'yle ilgili hiçbir cümle kurmasın. Yüreğin yeter, ruhun yeter, tutkun yeter Edin Dzeko...

Bahçeli: "Canlı yayınlansın, ak koyun kara koyun ortaya çıksın, Türk milleti gerçekleri görsün." Erdoğan: "Bana göre güzel takdirdir, hayırlı olur." Akın Gürlek: "Meclis takdir ederse canlı yayınlanabilir." Sonuç; İBB duruşmalarının TRT’den canlı yayınlanmasına ilişkin teklifimiz; bizzat bu sözleri söyleyen AKP ve MHP’nin oylarıyla reddedildi! Yani şeffaflık nutukları atanlar, sıra samimiyet testine gelince yine “EVET”demeye cesaret edemediler! Kendi sözlerini yutup milletin şahitliğinden kaçanlar, kurdukları bu kumpasın hesabını elbette günü geldiğinde milletin vicdanında verecektir! Tarih bu korkaklığı, milletimiz de bu samimiyetsizliği not etmiştir!

AİLELER OLARAK DERHAL TAHLİYE İSTİYORUZ! Delilsiz tutukladığınız; Abilerim Cevat Kaya ve Ali Kaya için, Ekrem İmamoğlu ve yol arkadaşları için, Ekrem İmamoğlu’nun çocukluk arkadaşı için, Hasta tutuklular için, Hukukun gereği yerine getirilsin! Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları uygulansın. Adalet gecikmez. Adalet ertelenemez. @adalet_bakanlik

Jeneratörleri çalıştırmak için mazot isteyen vatandaşa sistem kapalı deyip vermeyen akaryakıt firmaları... İnsanlar enkaz başında titrerken çadır satmaya kalkışanlar... Daha üç beş yıllık binalar kâğıt gibi yıkılırken denetim görevini unutanlar... Ve meydan meydan gezip “imar affı” müjdesi verenler... Kaç bina o aflarla yıkıldı? Kaç can o müjdelerin altında kaldı? Sonra tek cümle duyduk: “Allah affetsin... Mukadderat... Kader...” Ama kader ihmalle yazılmaz. Mukadderat betonun içine kum karıştırmaz. Allah, sorumluluğu insandan alıp kimseye teslim etmez. Rahat mısınız? Gece uyuyabiliyor musunuz? Bugünkü yazım

Dün, gün içerisinde Tayfun’un apar topar hastaneye kaldırıldığını öğrendim. Bugün kendisiyle telefonda 10 dakika görüşme şansım oldu ve yaşananları öğrendim. MS hastası olan eşim Tayfun Kahraman, dün gündüz sayımına çıkarken dengesini sağlayamayıp, ayağını yere basamadığı için düşüyor ve başını yere çarpıyor. Hem başından, hem de elinden yaralanıyor. Alnında bir yarık, bir sürtmeye bağlı yara var, kafası şiş, eli şişmiş halde hastaneye götürülüyor. Bandaj ve pansuman yapılıp yeniden cezaevine gönderiliyor. Bugün ise devam eden şişme ve morarma nedeniyle eline atel takılıyor. Tekrar hatırlatıyorum: Tayfun hakkında AYM tarafından yeniden yargılama kararı verilmiştir. Eşim hukuken masumdur. Kararın uygulanmaması nedeniyle şu an fiilen özgürlüğünden mahrumdur. Yaşadıklarımız nedeniyle eşimin sağlığı tehlikeye giriyor, bunların hepsi belgelidir, hepsi AYM’ye yaptığımız ikinci başvuru dosyasında mevcuttur. Bugün de Tayfun’un geçirdiği akut MS atağının tıbbi tüm sürecini heyet raporları ve epikriz belgeleri, MS atağı ile bağlantılı olarak dün yaşanan düşmeye bağlı yaralanması da dahil olmak üzere Anayasa Mahkemesi’ne ek beyan dilekçemiz ile sunduk. Biz 4 yıldır yüreğimiz ağzımızda yaşıyoruz. Her Allah’ın günü canımızdan can gidiyor. Eşimin hastalığı cezaevi şartlarında her gün daha fazla ilerliyor. Biricik evladımın babasına ve ailemize daha fazla eziyet etmeyin. AYM'ye yaptığımız ikinci başvuruyu bir an önce gündeme alın. Yasalara uyun, mahkeme kararlarına uyun, eşimi serbest bırakın.

İmamoğlu diploma davasının duruşması görülmesi gereken idare mahkemesi yerine “geniş salon” talebiyle Silivri’ye sürüldü. Buna rağmen cezaevi giriş çıkışı kapatılmış durumda. İçeriye araç giremiyor, araç çıkamıyor. İlk barikattan yürüyerek geçme hakkı olan az sayıda seçilmiş(!) kamuya açık görülmesi zorunlu olan bir duruşmayı seyretmek için ayrıca bina girişi ve sonra kapısındaki barikatlarını da aşmak zorunda. Aştınız mı? Bitmedi. Silivri’deki salon da yine küçük salon. Kapısında en az 30 avukat meslektaşım ve kimi basın mensupları içeride yer kalmadığı için yine barikat ardında tutuluyor. Biri az önce fenalaştı. İmamoğlu ise salonda, “savunmasını” yapıyor. 20 yaşında bir öğrenci olarak gazete ilanıyla başvurduğu yatay geçişle ilgili neden “suçlu” olmadığını anlatmaya çalışıyor. Kendisinin de az önce söylediği gibi şu yaşanan her şey, bir parça haysiyeti olan herkes için, gerçekten utanç verici.

Tayfun’u bugün yine 1 saat hastanede Adalet Bakanlığı’nın izniyle ziyaret ettim. Tayfun’a uygulanan yüksek doz kortizon yüklemesinin geçirdiği akut MS atağına olacak etkileri 3 ay süre ile yakından takip edilecek. Bu süre zarfında mevcut ilaç tedavisine ek ilaç ve fizik tedavileri söz konusu. Ancak gün içerisinde Marmara Kapalı Cezaevi’ne geri sevki sağlanacak ve Şubat ayının ilk haftasında da yine tetkikler için hastaneye sevk edilecek. 22 senedir MS hastası olan Tayfun’un sağlığına kavuşması için titizlikle çaba sarf eden tüm doktorlara, sağlık personellerine ve Cerrahpaşa Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi yönetimine tekrar minnetlerimizi iletmek isterim. Tayfun’un bugün bir kandil gününde Nöroloji bölümündeki hasta yatağında bir parça kandil simiti yerkenki şaşkınlığını ömrüm boyunca unutmayacağım; meğer 4 senedir hiç yememiş. Tayfun’un bugün götürüldüğü yere giremiyorum, tutun koluma Tayfun deyip eve de getiremiyorum. Bu çaresizliği tarif edemiyorum. Eşim Tayfun Kahraman masumdur. Anayasa Mahkemesi kararı ortadadır. Uğradığımız haksızlığın, cezaevi koşullarında Tayfun’un hastalığının daha da ilerlemesinin vicdani ve hukuki sorumluluğunu daha fazla üzerinizde taşımayın. Tayfun’u bırakın, evimizde iyileşsin.

19 Mart’tan bugüne 300 gün geçti. Ve ben evimden kilometrelerce uzakta, İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yarın geçireceğim ameliyatın endişesiyle karşılıyorum bugünü. Biliyorum ki dualarınız benimle, biliyorum ki inancınız hâlâ taptaze. Bu süreçte şunu bir kez daha gördüm: İnsanın gücü sadece kendi bedeninden değil, inandığı değerlere tutunmaktan gelir. Her mesajınızda, her dileğinizde, her dualarınızda bunu bana hatırlattınız. İyi ki varsınız. Allah’ın izniyle daha güçlü bir şekilde ayağa kalkacak ve yeniden aranızda olacağım. Sağlıklı ve özgür günlerde mücadelemizi hep birlikte omuzlamak dileğiyle…

Yettiniz artık Boktan futbol tartışmalarınızı, holiganlığınızı kendinize saklayın, küçücük çocukları alet etmeyin. Bunu yazan aşağılık kimse hesap versin Hangi takımı tutuyorsanız tutun, bir çocuğa şu ifadelerin kullanılmasına tepki göstermeyen herkese, anlayışa da lanet olsun

Gelir Vergisi tarifesinin ilk dilimi bu yıl için 190.000 TL oldu. Oysa 2000 yılından bu yana Yeniden Değerleme Oranı “KURUŞU KURŞUNA” uygulansaydı bu yıl için ilk dilimin 190.000 TL değil 521.210 TL olması gerekirdi. 2000 yılında Gelir Vergisi tarifesinin ilk dilimi bir aylık brüt asgari ücretin 21 katı iken bugün bu oran 5,7 kata kadar düşmüştür. Mevzuatın yanlış(!) kurgulanması ve sair sebeplerle yıllar içinde milyonlarca bordrolunun lokması dilim dilim alınmış, gizli gizli kırpılmıştır.

2026 vicdanın, adaletin, demokrasinin yılı olsun. Yaşanan haksızlıklar, hukuksuzluklar artık son bulsun. Tutsaklar ailelerine, çocuklar anne-babalarına kavuşsun. Tüm dileğimiz budur!

Mutlu yıllar dostlar, komşular, arkadaşlar… Duvarlar, adalete, özgürlüğe ve kardeşliğe olan inancımızı asla yok edemez. Umudu büyüten herkesin yeni yılı kutlu olsun. İnan Güney Silivri Zindanı 31.12.25

Silivri’den herkese merhaba,   Öncelikle paylaştığım videoyu yeniden izlemenizi ricaediyorum.   Videoda, 13 Haziran 2013 tarihinde Ankara’da, dönemin Başbakanı Sn. Recep Tayyip Erdoğan’ın davetiyle katıldığım heyetin, hükümet yetkilileriyle yaptığı 3.5 saatlik toplantı sonrasında, Başbakanlık konutunun merdivenlerinde yaptığım konuşmam yer alıyor.   O halimi düşünüyorum. TMMOB Şehir Plancıları Odası İstanbul Şubesi Başkanı gencecik bir Tayfun. Hükümet davetiyle görev bilmiş kendine orada olmayı ve bu açıklamayı yapmayı.   Bu açıklamanın üzerinden kocaman bir 9 yıl geçti ve bir andasuçlu ilan edildik. Aklımızın hala almadığı bir karar.   Bugün, haksız yere tutukluluğumuzun 1000. gününü geride bıraktık.   1000 günlük anormallik yaşıyoruz.   1000 gündür demir parmaklıklar arkasındayız.   1000 gündür sevdiklerimize hasretiz.   1000 gün hayatımızdan geçti, gitti.   1000 gün dile kolay…   1’den 1000’e kadar saymaya başlasa insan usanır, bir yerde saymayı bırakır.   Oysa ben hiç bırakmadım, eşim Meriç bırakmadı, kızım Vera bırakmadı. Annem ve babam bırakmadı. Meslektaşlarım bırakmadı. Öğrencilerim bırakmadı.   Hayatı bir yerde durdurma isteği geliyor, yalan değil. Çünkü anılar hep dışarıda. O anların fototğrafıyla avunuluyor burada ancak.   1000 gündür bir bu anılara yenileri eklenir mi diye düşünüyorum.   Videodaki gencecik Tayfun bir daha düşüyor hatrıma.   Defalarca şiddetsiz ve demokratik tepki gösterilmesini, yasalara saygıyı hatırlatan ben değil miydim? Bütün TV kanalları bunlarıyayınlamadı mı?   Şimdi neden hiç parçası olmadığım ve karşı çıktığım şiddet eylemlerinin faili sayılıyorum?   Bu soruyu 1000 gündür soruyoruz.   Mahkemede de sorduk. Tanıkları dinleyin dedik. Bütün ulusal kanallara çıkan görüntüleri verdik. Bakın bu masumiyetin kanıtıdedik. Kabul etmediler. Peşin hükümle, siyasi inatla verilen 18 yıllık bir ceza ile tüm hayatımız altüst edildi. Yine de sormaya devam ettik. 1000 günde en az 1000 kere sorduk.   Sorsak, belki Silivri’nin soğuk duvarı bile dile gelir konuşurdu, bir cevap verirdi. Olayın birebir tanıkları ise susuyor. Hapishane duvarından bile daha soğuk olmak mümkün mü? Mümkünmüş.   Çok basit, çok temel bir sorular soruyoruz: Benim suçum ne? Bu suçun kanıtı ne? Bu cezanın gerekçesi ne? Haykırıyoruz. Ailem haykırıyor, ufacık kızım Vera haykırıyor, aynı soruları, çevirip çevirip soruyoruz. Cevap yok.   Adalet hepimiz için ne önemli bir kelime. Değil 1000 gün bir ömür geçse de bugün olduğu gibi gür haykıracağız: Adalet, hemen şimdi.   Biliyorum sıkılıyor canınız. Biliyorum adaletin geciktiği her gün bir kâğıt kesiği gibi acıtıyor canımızı.   Ama vazgeçmiyoruz umut etmekten. Ne olur hiç vazgeçmeyelim umuda tutunmaktan.   Dostlarım, haksız tutsaklığımızın 1000. gününde özgür ve güzel günlerimizin yakın olduğu umudu ile hepinizi Silivri’den hasretle selamlıyorum.   Sevgilerimle;   Tayfun Kahraman / Silivri K. C. İ. K. A/42

Tayfun’u bugün 1 saat cam ardından acı içinde gördüm! Anayasa Mahkemesi kararı UYGULANMADIĞI İÇİN, masum yere hapiste olan eşim Tayfun Kahraman, sağlığını kalıcı biçimde etkileyecek çok ağır ve sancılı bir süreç yaşıyor. Oysa 4 senedir kimseye bir zeval gelmeden, geri dönüşü olmayan bir hasar almadan bu haksızlık bitsin diye dua ediyordum… Tayfun geçirdiği MS atağı nedeniyle dün bütün gün daracık havasız bir ring aracı içinde oradan oraya götürüldü. Hastaneden koğuşuna geri götürüldüğünde ilaç dağıtım saati geçtiği için almak zorunda olduğu Neurotin adlı ilacı verilememiş! Tüm geceyi ağrı içinde bir başına geçirmiş! Hastaneye tekrar sevki ve yatışı planlanıyor! Ne yapalım biz? Kime anlatalım derdimizi? Tayfun’un 4 senedir haksızca içinde barındırıldığı fiziksel ve psikolojik yaşam koşullarının hastalığının bugün geldiği seyre etkilerini hangi mahkeme değerlendirecek? Nereye başvuralım? Masalarında Tayfun’un hastalığının ilerlediğine dair heyet raporu olmasına rağmen, AYM kararını uygulamayıp Tayfun’u tahliye etmeyenlerin ve hiç böyle bir şey olmamış gibi susanların hiç mi vicdanı yok, bu nasıl insanlık? Resmi gazetede yayınlanmış AYM kararına göre dışarıda olması gereken Tayfun neden zırhlı araç içinde gün boyu şehirlerarası yolculuk yaparak tahlil, tetkik ve takip altında kalıyor? Bizim daha ne yaşamamız gerekiyor? Bu kadar zulüm, bu kadar gaddarlığı nasıl sineye çekelim? Başımıza gelenlerin ve geleceklerin sorumluluğu kimde?

TÜM FENERBAHÇELİLER EMİN OLSUNLAR Kİ; “SÜREÇ ONLARIN İSTEDİĞİ GİBİ BİTMEYECEKTİR.” VE SON SÖZÜ FENERBAHÇE SÖYLEYECEKTİR.

Canım Zeynom, en küçüğüm çizmiş. Her görüş günümüzde ellerimizi böyle birleştirebiliyoruz camdan. Sanki o kalın cam yok oluyor biz dokundukça. Her zorluğa alışıyor insan, ama evlatlarından ayrı kalmaya alışamıyor, yüreğimdeki özlem bir an bile azalmıyor. Küçücük yaşında büyük bir olgunlukla otobüsün üzerinden insanlara seslenişin, “Babam bizi asla yalnız bırakmadı bırakmayacak” deyişin aklımdan hiç çıkmıyor Zeyno’m. Söz veriyorum küçüğüm yakında ellerimiz tekrar birleşecek ve ben sizi asla yalnız bırakmayacağım. Sizi çok seviyorum, çok özlüyorum. İnan Güney Silivri Zindanı

Polis memuru Onur Şener, siyasi bir söylemde bulunmamış, sadece durum tespiti yapmıştır. Sözlerine aynen katılıyorum. Kendisi üzerindeki şerefli üniformanın hakkını vermiş, milyonların sesi olmuştur. Bu kardeşimizin ekmeğiyle oynamayı düşünen varsa iyi dinlesin: Bolu Belediyesi’nin kapısı, Onur Şener gibi kahramanlara sonuna kadar açıktır.

Baykal'ın kaset operasyonu ile gönderilmesi o gün anladığımızdan çok daha büyük bir olaymış 2010ları Türkiye gerçek bir muhalefet lideri ile, farklı yapıda bir ana muhalefet partisi ile geçirse Türkiye'nin kaderi başka olacakmış

Ekrem İmamoğlu’nun o sözleri yeniden gündem oldu: “35 yıl sonra benim diplomamı iptal ettirmeye çalışan bu kişi, yarın sizin 40 yıllık, 50 yıllık tapularınıza, arabalarınıza, bankadaki paralarınıza diplomam gibi çöker. Bugün bana yarın hepimize.”