she

กลับสู่ช่วงสภาวะแบตอ่อน ไม่อยากเจอสังคม ไม่อยากคุยกับใคร อยากนอนดูยูทูปโง่ ๆ ในห้องให้หมดวัน แค่นั้น

มันจะมีบางครั้งที่แบบ อิเหี้ยนี่อีกแล้ว

นาซ่าก็เอาความสดใสกูกลับมาไม่ได้ หายไปตอนไหนก็ไม่รู้ ยิ่งโตยิ่งหม่นหมองเข้าไปทุกวัน

เคยเจอคนมาพูดว่า ‘อายุแค่นี้เหนื่อยแล้วหรอ’ ถามจริงนะนี่คิดว่าอายุเท่าไหร่ก็มีความเหนื่อยความเครียดกันทั้งนั้น

โตแล้วอย่าใช้ชีวิตให้ซับซ้อน - อยากเจอใครให้ชวนไปเที่ยว - คิดถึงใครให้โทรหา - อยากให้ใครเข้าใจก็อธิบาย - ถ้าสงสัยให้ถาม - ไม่ชอบอะไรให้พูด - ชอบอะไรให้บอก - ต้องการอะไรให้ขอ - รักใครก็พูดออกไป - อยากให้ใครมีความสุขก็ซัพพอร์ต - ไม่ไหวก็แค่ปิดกั้นทุกอย่าง

โค้ชจะลงสนามละ รบกวนแพทย์สนามถือเปลรอไว้ก่อนได้เลย

ปี๊ดๆๆๆๆ

หน้าตาอาจจะไม่ได้ดีมากแต่นิสัยกูไม่ดีมาก จบเลิกเถียงกัน

vacation time ที่ดีที่สุดของเราคือการนอนบนเตียงโง่ๆ หาอะไรดู หิวก็สั่งของอร่อยมากิน มันสบายใจดีอะ

august MOOD

มึงควรโดนแล้วอีดอก

ไม่ชอบความสัมพันธ์ที่ต้องมานั่งเดาใจกัน มันเหนื่อย

ชอบเวลาไม่มีเรื่องให้ต้องคิดมาก กินอะไรก็อร่อย นอนหลับง่าย เป็นความสุขเล็กๆที่อยากมีทุกวัน

เรื่องแค่นี้เองของคนเรามันเท่ากันซะที่ไหน

ไม่มีใครอยากมานั่งเสียความรู้สึกหรือเสียใจกับเรื่องเดิมซ้ำๆ

‧⁺◟เธรดรวมตัวช่วยตาตื่นในช่วงสอบซัมเมอร์นี้ ⸝⸝⸝ ʕ”̮ॽु⋆⁺₊⋆📙 ⸝⸝⸝ -`🌤️´-

มนุษย์ก็แบบนี้ เราต่างไม่เข้าใจรอยแผลที่ติดตัวมาของกันและกัน

การร้องไห้มันอเมซิ่งมากจริงๆมึง จากที่เครียดๆ เสียใจอยู่ แต่หลังร้องไห้คือเปลี่ยนโหมดทันที เหมือนปรับสวิตช์ รู้สึกโล่ง เป็นความรู้สึกแบบ ช่างแม่งทุกสิ่งทุกอย่าง อยู่ๆก็เข้าสู่โหมดเอเนอร์จี้ตัวแม่ ตัวมัม แบบงงๆ แต่เออ ใครเสียใจเรื่องอะไรอยู่แล้วอยากร้องไห้ ก็ร้องออกมาเหอะ

เด็กสมัยนี้โตไวหรือกูอ๋องแอ๋งเอง

บางวันก็อยากครองใจแมว บางวันอยากเป็นแมวเอง