p

พี่พูดได้ไหม สครัปขัดผิว 100 ตัว ก็ไม่สู้การทา AHA ประจำ...

พอมีคนมาถามว่า “มึงผ่านมายังไงเนี่ย” น้ำตากูไหลเฉยเลยว่ะ

ไม่กล้าลบอะไรเกี่ยวกับเขาเลย กลัวว่าวันไหนคิดถึงแล้วจะไม่มีอะไรเหลือให้นึกถึง

เธอไม่ได้เปลี่ยนไป เราแค่เพิ่งเห็นความจริง

แทนที่จะบอกว่าให้ไปเจอคนที่ดีกว่า ทำไมไม่ลองพยายามปรับตัวเข้าหากัน

A forma mais rápida de esquecer alguém, é sendo cruel consigo mesmo. Quando sentir saudades da pessoa, lembre-se que ela não te ama, não sente sua falta, nem sente sua falta, nem se importa com você. Seu coração vai doer, mas isso vai fortalecer sua alma.

คงไม่จมปลักกับรักครั้งนี้ไปทั้งชีวิตหรอก แต่ถ้าถามว่าตอนนี้มีความคิดอยากจะลองรักใครใหม่ไหมก็บอกเลยว่าไม่ ไม่มีในหัวสักนิดเลยว่ะบอกตรง

ตัดออกจากชีวิตได้แล้วนะ คนที่ทิ้งเวลาเราอยู่จุดต่ำสุดของชีวิตน่ะ

ไม่กล้ามั่นใจว่ารักใครได้ดี แต่ถ้าได้รักจะรักให้ดีที่สุด

บางคนก็วนกลับมาเจอกันอีกรอบ เพื่อให้มั่นใจว่ามันควรจบจริงๆนั่นแหล่ะ ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายหรือเสียใจแล้ว

ประโยคกระชากกูไปตบกลางห้าแยกลาดพร้าว

ดีใจอะ ไม่อาวรณ์แกแล้ว รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยนะ

พอได้มานั่งทบทวนกับตัวเองก็เพิ่งจะเข้าใจคำว่า “แยกย้ายไปเติบโต” จริงๆ แฮะ เหมือนที่น้องจีซองพูดว่า “รักจนไม่สามารถปล่อยไปได้ แต่การปล่อยไปก็คงเป็นความรักเหมือนกัน” เพราะสุดท้ายคนเราต้องเติบโต ต้องเดินกันไปตามเป้าหมายของตัวเองไม่วันใดก็วันนึงอยู่ดี

แล้วไม่ต้องกลับมาในชีวิตกุอีกอีเหี้ย

หาให้ตายก็ไม่เจอ หาให้คล้ายก็ไม่มี — mark lee (1999)

หาให้ตายก็ไม่เจอ หาให้คล้ายก็ไม่มี

1st april ,

เราไม่รักคุณแล้ว เราไม่ร้องไห้แล้ว เรากินข้าวอิ่มทุกมื้อเลย เราหัวเราะทุกวัน เราอยู่ได้โดยไม่มีคุณ “ สุขสันต์วันโกหก ”

แม่งเอ๊ย เผลอคิดถึง ไม่อยากคิดถึงแล้วว่ะ ไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว อยากไปจากตรงนี้สักที ชีวิตชั้นจะไม่ไปไหนเลยดิ ชั้นอยากไป แต่ชั้นไม่รู้จะไปไหน ชั้นยังไม่มีที่ไป มันก็เลยมีแต่อะไรเดิมๆตีตื้นขึ้นมาหลอกหลอน ชั้นเปิดใจอยู่ตลอด ชั้นวิ่งหนีออกไป วิ่งไปแล้วสะดุดล้ม แล้วก็กลับมาที่เดิม

นี่ก็ไม่กล้าทักซ้ำ ในเมื่อ last chat ยังเป็นฝั่งเรา หนักขวาคนเดียวมันไม่สนุกหรอก มันดูออกว่าเขาไม่อยากคุยด้วย