Hormoz🇮🇷

#فوری اختصاصی ـ کالبدشکافی دقیق این بسته خبری نشان می‌دهد ائتلاف یک انبر ژئوپولتیک را برای سایش روانی حامیان رژیم به کار گرفته است. حمله به ضاحیه بعد از شورش هسته سخت علیه توافق، مکانیسم سایش روان‌شناختی پیاده‌نظام رژیم را نمایان می‌کند ۱/ رژیم در یک پارادوکس فیزیکی و روانی قفل شده است: روی میز دیپلماسی: یک متن تسلیم مطلق و خفت‌بار وجود دارد که بدنهٔ عرزشی آن را فروش ناموس نظام می‌داند و به خاطرش در تهران شورش کرده است. در میدان فیزیکی (ضاحیه): اسرائیل درست در همین ثانیه، آخرین بقایای عمق استراتژیک و خط قرمز رژیم (حزب‌الله) را زیر ضربه می‌برد. این یعنی سایش هم‌زمانِ مغز و قلب سیستم عرزشی کف خیابان از یک طرف می‌بیند دولت مستقر در تهران (پزشکیان-عراقچی) در حال امتیاز دادن به ترامپ است، و از طرف دیگر می‌بیند ارتش اسرائیل بدون توجه به تهدیدها، ضاحیه را شخم می‌زند. این یعنی پودر شدنِ کاملِ ابهتِ پوشالی رژیم در ذهنِ پیاده‌نظام خودش. ۲/ واکنشِ مقامات رژیم مانند ابراهیم رضایی که می‌گوید مسیر تفاهم، ادب کردن اسرائیل است، جیغِ بنفشِ هستهٔ سخت از اتاقِ احیاست! آن‌ها می‌خواهند با این بلوف‌های رسانه‌ای، به بدنهٔ فروپاشیده و عصبانی خود پالسِ اقتدار بدهند تا مانع از ریزش و شورشِ بیشتر شوند. اما فیزیکِ میدان صلب است اگر رژیم بخواهد پاسخ دهد و موشک شلیک کند، فشار خردکنندهٔ نتانیاهو بی توجه به ترامپ فعال شده و خود رژیم را تحقیر و تضعیف میکند. اگر پاسخ ندهد سندرومِ خیانت به اوج رسیده و بدنه رژیم سرانِ خود را ترسو و خائن نامیده و کارِ سیستم را در داخل تمام می‌کنند. ۳/ استقلالِ عملِ اسرائیل؛ استراتژیِ دستِ‌باز اینکه اسرائیل مدام استقلال عمل خود را به رخ می‌کشد، بخشی از دکترینِ مشترک است. ترامپ در واشنگتن ژستِ معامله‌گر و صلح‌جو می‌گیرد تا لایهٔ نرم را به طمعِ پول بیندازد، اما هم‌زمان به نتانیاهو در میدان دستِ‌باز داده تا هم استقلال عمل اسراییل زیر سوال نرود و هم بازوهای تروریستیِ رژیم را دلیت کند. این تقسیمِ کارِ مینیاتوری، راهِ هرگونه باج‌خواهی را از رژیم می‌بندد. پایان بندی ـ عصب و روانِ سیستم کاملاً ساییده شده و شیرازه‌شان از هم پاشیده است؛ چرخدنده‌های لودرِ تخریب روحیه عرزشی‌ها به خوبی در حال چرخید‌ن‌اند. تا آپدیت بعدی #جاویدشاه

کسی که تلاش می‌کند توافق را نابود کند، نامش حزب‌الله لبنان است. حزب‌الله می‌داند که شلیک به اسرائیل، به بمباران ضاحیه منجر می‌شود و می‌داند که ج.ا. با وجود بمباران ضاحیه نمی‌تواند تماشاگر باشد. ج.ا. خود را اسیر حزب‌الله کرده و حزب‌الله می‌داند که رفتن ج.ا. به سمت توافقات منطقه‌ای و بین‌المللی، یعنی خلع‌سلاح و نابودی حزب‌الله. شاید کسی باور نمی‌کرد که روزی برسد که ادامه جنگ یا صلح در ایران، منوط به بقای حزب‌الله باشد.