IME ft. pubg

แต่ตอนนี้คือไม่มีเลย ไม่ได้ชอบใคร ไม่มีคนชอบ ไม่มีคนคุย ไม่มีเลยโว่ย

แฟนเก่าของผม มูฟออนตั้งแต่ยังไม่ได้เลิกกับผม

'ความเจ็บปวดเริ่มสร้างคุณให้เป็นคนที่เย็นชาและหยาบกระด้างกับโลกใบนี้มากขึ้น'

เปลี่ยนใจคุณไม่ได้ เปลี่ยนความรู้สึกตัวเองก็ไม่ได้อีก

ใช่ครับฮีลคนอื่นเก่ง แต่ฮีลตัวเองไม่เก่ง แต่ก็ไม่เป็นไรเลย คือเราอยากช่วยเขาจริงๆ ถ้าช่วยได้ ยังไงก็อยากเห็นรอยยิ้มมากกว่าน้ำตาหรือหน้าเครียดๆของเธอยอยู่ดี

ถ้าเธอไม่รู้สึกฉันพร้อมจะเดินจากไป เธอไม่มีความสุขอยู่กับฉันก็คงไม่ใช่

มันเริ่มจากการคุยกันน้อยลง แล้วก็ค่อยๆหายไปจากชีวิตกัน

จะมีอยู่คน เหมือนกำลังจะคลิ๊กกันละ คุยชัวร์คนนี้ แต่อยู่ดีๆก็แยกจากกันไปแบบงงๆ ตอนนี้ก็ยังงงๆ

เลิกเป็นไอดอลเถอะชานยอล มาเป็นผัวกูนี่

อยู่ถูกที่แล้วเราจะมีตัวตน มันเป็นงั้นจริงๆนะ :)

เกลียดการย้อนแชทแล้วพบว่าเมื่อก่อนเรามีความสุขขนาดไหน

สิ่งที่น่าใจหายก็คงเป็นการที่เราเริ่มรู้สึกเฉยๆกับสิ่งที่เคยชอบมากถึงขั้นเรียกว่ารักก็ได้

ชอบกลายเป็นคนใจร้ายไม่รู้ตัว

บางคนเลิกกับแฟนแล้วไม่เสียใจเขาอาจจะไม่ได้เก่ง แต่เขาเสียใจมาเป็นพันครั้งแล้ว พอถึงวันที่มันต้องจบจริงๆก็ไม่รู้จะต้องเศร้าทำไมอีก ไม่จัดปาร์ตี้ก็ดีเท่าไหร่

เคยโดนเพื่อนด่าจนคิดได้ ‘เขาทำมึงเสียใจมากี่ครั้งแล้ว เขารับผิดชอบความรู้สึกมึงบ้างไหม สุดท้ายก็ต้องมาเจ็บแบบนี้ รักเขาแต่ทำไมไม่รักตัวเองบ้าง ถ้าเขารักมึงจริงๆเขาไม่ทำอีกหรอก เลิกโง่สักที ‘ ก็นั้นแหละ รักเขาแต่ไม่รักตัวเอง โง่จริงๆ

แล้ววันนึงเราจะเด็ดขาดกับเรื่องที่เราลังเลมาตลอด

ขอโทษที่เป็นแบบนี้ ขอโทษที่ไม่พิเศษ

พอเราปฏิเสธที่จะสานสัมพันธ์ไปถึงขั้นนั้นก็กลายเป็นว่าเราเสียเขาไปเลย แบบเขาก็ไม่อยู่ตรงนี้แล้ว ทั้งๆที่เขาบอกเองว่าเป็นเพื่อน/พี่น้องก็ได้

มันมีจริงๆนะคนที่ไม่ชอบตั้งแต่แรกละพยายามจะเปิดใจลองคุยด้วยแต่สุดท้ายก็เออ คิดถูกละที่ไม่ชอบ

เมื่อไรจะหลุดพ้นความรู้สึกนี้วะ