IInneehh

بچه‌های کودن خودشونو با پول مردم میفرستن خارج از ایران مفت‌خوری کنن اونوقت جوون تحصیلکرده و زحمت‌کشی که مونده تو کشور خودش رو میکشن

تو ۷ سالگی با قطعیت بیشتری در مورد آیند‌م حرف میزدم تا الان

اینکه یه عده آخوند رو موجودی ساکن در نظر می‌گیره که میشه به مر‌ور زمان بهش پیروز شد خیلی عذابم میده. فکر می‌کنن مثلا آخوند مثل یک ماموته و ایرانیان مثل انسانهای اولیه هستن که به مرور زمان می‌تونن با فکر کردن و آزمون و خطا سلاح‌ها و تاکتیکهاشون رو به روز کنن و نهایتا منقرضش کنن. بابا آخوند ماموت نیست. آخوند مجهزه به سلاح شرارت بی‌مرز. آخوند هدفش نابودی اسرائیل و به آتش کشیدن جهانه و تو در بهترین حالت هیزم این آتیشی. آخوند هدفش اینه که اون مشقی که در سوریه کرد رو اینجا روی تو، روی پدر و مادر من، روی رفیقای من، روی نود میلیون عزیز من پیاده کنه. اینا تخیلات نیست، همه چیز جلوی چشممون اتفاق افتاده. اگه هیجده و نوزده دی بمب شیمیایی نزد و بمب بشکه‌ای ننداخت روی شهرها و شهرها رو با خاک یکسان نکرد دلیلش این بود که فعلا کار با کلاش و‌ تک‌تیرانداز و قمه و تفنگ کمری در می‌ا‌ومد. ایرانیا از دید اینا آدم نیستن، حتی رعیت هم نیستن. کافرانی هستن که دارن روی زمینهای امام زمان زندگی می‌کنن و هوای امام زمان رو به ششهای نجسشون آلوده می‌کنن. حیواناتی هستن که خونشون مباحه و میشه مالشون رو غصب کرد و میشه بهشون تجاوز جنسی کرد. مخالفان آخوند هم یا بزدلانی مثل من هستن که کلا جونشون رو برداشتن و از صحنه‌ی نبرد فرار کردن، یا شجاعان و دلاورانی هستن که در خاک ایران آماده‌ی هزینه دادن هستند ولی یه دونه کشکشی (از اینایی که باهاش گنجشک می‌زنن) هم دستشون نیست. حالا سازماندهی و اینا که بماند. حالا خدا رو شکر دیگه مدتهاست که مهم نیست ایرانیا چی فکر می‌کنن و چه نظری دارن، ولی هر وقت دارید به تلفات انسانی جنگ فکر می‌کنید - که یکیش هم زیاده و می‌تونه شامل اعضای خونواده‌ی من هم بشه - به این فکر کنید که هفت هشت ساعت کشتار دی ماه چند خونواده رو به خاک سیاه نشوند و جنگ (که بلای تحمیلی آخوند به ماست) تا اینجا چقدر. به این فکر کنید که چند تا شغل به خاطر نابودی فولاد و پتروشیمی از بین رفت و چند تا بابت قطع کردن اون اینترنت فیلترنت. بعد به این فکر کنید که آخوند چقدر پول می‌تونه در بیاره از مصادره‌ی اموال مخالفان و از جنازه‌ی اونها. بعد هم‌ به سوریه فکر کنید. واقعا به سوریه فکر کنید. خیلی دوست داشتم که این پست رو بدون کلمات رکیک تموم کنم.

مزیت اصلاح‌طلب خجالتی بودن و مخالفت با همه همینه که می‌شینی کنار و مسئولیت هیچی رو نمی‌پذیری. اگه تلاش‌های بقیه نتیجه داد که از ایران آزاد لذت می‌بری و مشکلی نداری، اگرم نشد با یه ژست بالا به پایین به بقیه نگاه می‌کنی و همه چیزو می‌اندازی تقصیر مردمی که رفتن تو خیابون، جون دادن، یا به هر جایی تونستن چنگ زدن برای کمک.

تعداد افرادی که‌ دور و برمون در کانادا و آمریکا فکر می‌کردیم مثل خود ما مهاجر معمولی‌اند که اومدند از صفر زندگی بسازند، ولی ناگهان طی تحولات جاری مشخص شده پسر فلان نماینده و داماد فرمانده فلان یگان و برادرزاده آیت‌الله کسپدریان هستند اینقدر زیاده که پشم‌ بر اندام انسان نمی‌مونه.

دانشجو بودن این وسط دیگه چه کصشریه؟ بابا بذار ببینم چه کیر خری قراره بره تو آینده‌ام فعلا، حالا بعدش پروژه‌های تخمی تخیلی توام انجام میدم.

آخه جاکش ها، زنهای ایرانی در خارج کشور بخوان پاسپورت تمدید کنند، یهو کف مغازه از تو کیفشون روسری دربیارن بپوشن برای عکس پاسپورت، بعد میگی حجاب اختیاری شده؟

این توییت‌های «آقای جمهوری اسلامی» کرینج‌ترین چیزیه که تو این شرایط می‌تونید بگید. خاک بر سرتون که از سال ۷۶ به اینور هیچ تغییری نکردین.

«بهرحال این اوضاعی‌ست که می‌بینید و تفسیر لازم ندارد. ما هم می‌سوزیم و هم می‌سازیم. قسمتمان این بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد، سگ بریند به قسمت و همه‌چیز‌.» شب بخیر،

تا خرمنت نسوزد، تشویش ما ندانی • سعدی

موج سوم حملات کیر (به کله بنده)

من هرروز تو دانشگاه، وقتی به بقیه نگاه میکنم و میبینم چقدر زندگیشون نرماله:

عزیزجان مگه چند ساله که مهاجرت از ایران آنقدر زیاد شده؟ شاید ده الی پونزده ساله که به این شدت از ایران زدیم بیرون نصفمون هم دانشجوییم که با کار پاره وقت خرجمون رو در میاریم من حتی گاهی اوقات مادر بازنشسته ام مجبور میشه پول بفرسته هنوز بعد از هفت هشت سال اون یه درصد دو درصد ۱

۵۰۰ متر در عمق کوه‌های گرانیتی یزد شهر موشکی ساختند و دریغ از یک متر پناه‌گاه برای مردم. منابع ایران سهم سپاه شد و تورم و بی‌آبی سهم ملت. مادربزرگم ریال ریال «پول نان» برای فقرای یزد جمع می‌کرد و خامنه‌ای به جای توسعه و آبادانی، میلیاردها دلار صرف شعار «مرگ بر آمریکا» می‌کرد.

خیلی اندوهناکه، یک بار فرصت زندگی کردن داشتیم و یه ایرانی شدیم تو حکومت آخوند.

«بهار خونه بوی دیگه داره هوای خونه همیشه بهاره اما برای من دور ز خونه بهارا هم مثل…» -مثل همیشه حق با شما بود خانم هایده

"So if you do win an award...don't use it as a platform to make a political speech. You're in no position to lecture the public about anything."