บจ.

รีวิวชีวิตกุ :

อยากใช้ชีวิตแบบอิสระโดยไม่ต้องห่วงว่า เงินจะหมดมั้ย

กุเกลียดความรู้สึกของการเป็นคนที่ถูกทิ้งมาก

“จะเศร้าไปทำไม เขาไม่ได้รู้สึกเศร้าเหมือนกับเราสักหน่อย”

คนเราโตมาไม่เหมือนกันแหละ บางคนก็คิดว่าคำพูดตัวเองมันปกติ ทั้งๆที่ในสายตาคนอื่นคำพูดแกมันไร้มารยาท เหมือนคนไม่โดนสั่งสอนก่อนออกมาเจอสังคม

จะเครียดไปทำไม พรุ่งนี้กูอาจจะเสียชีวิต ใครจะรู้

อย่าเอานิสัยกุมาใช้กับกุ กุไม่ชอบ

หากฉันหายไป ได้โปรดรู้ไว้ ชีวิตกำลังรุมกระทืบฉันอยู่

ชีวิตวัยทำงานของกูเฝ้ารออยู่ 2 อย่าง เงินเดือนและวันหยุด

mood กุในทุกๆวัน :

ยืนยันนอนยัน การมีเพื่อนร่วมงานที่ดีคือลาภอันประเสริฐ ต่อให้งานจะเยอะแค่ไหน ถ้าสังคมการทำงานดี ก็มีไฟทำ

อีเหี้ย จริงมาก555555555555

คนเรามันพลาดกันได้

กุของีบสัก 800 ปี เผื่ออะไรจะดีขึ้น

+ปวดหลัง

ขออนุยาดใช้สิทธิ์ คนจิตอ่อนพลัส เพื่องดรับคำด่านะคับ

กุนั่งคิดถึงตัวเองคนเดิมทุกวัน จนกุคนปัจจุบันกำลังจะตาย

เคยเป็นคนที่ชอบอธิบายตัวเองมาก ๆ เพราะอยากถูกเข้าใจ บางครั้งก็กลัวถูกเข้าใจผิด แต่พอโตขึ้นเรื่อย ๆ ถึงได้รู้ว่าบางทีมันก็เปล่าประโยชน์อะ แถมเสียพลังงานชีวิตด้วย ช่างแม่งบ้าง เราเก่งขึ้นมาก ๆ ใครจะคิดยังไงก็เรื่องของมัน พอเป็นแบบนี้แล้วชีวิตง่ายขึ้นเยอะ

:-)