lita

อยู่ให้เป็น เย็นให้พอ รอลาออก

เป็นประโยคที่อ่านแล้วชอบมาเสมอ “เราไม่จำเป็นต้องเข้าได้กับทุกสังคมหรือเป็นที่รักของทุกคน เพราะคุณค่าในตัวเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับการยอมรับจากใคร”

ใจดีกับผิดคน = โดนเอาเปรียบทุกทาง

สภาพกุในทุกวัน =

กุตอนไปทำงาน55555555555

เชื่อแล้วว่า safe zone ของวัยทำงานคือห้องน้ำ

ฉันตอนทำงานแล้วต้องทำเป็นว่าโอเคกับงานที่ทำอยู่ :

ช่างหัวกุไปเถอะ อย่ามายุ่งอะไรกับกุนักเลย ปล่อยกุโบ้ ๆ เบ้ ๆ กับตัวเองไปแบบนี้แหละ กุไม่อยากเอาตัวเองไปพัวพันกับอะไรแล้ว กุเหนื่อย

เวลาเกลียดใครน้อยมากเลยที่จะด่า ส่วนใหญ่คือจะไม่ยุ่งไม่อยากคุยด้วยต่างคนต่างอยู่ดีกว่า ภาวนาให้ชาติหน้าไม่ต้องเกิดมาเจอกันอีก

มารยาทและการให้เกียรติผู้อื่นไม่ใช่สิ่งที่ต้องประหยัด มึงใช้มันอย่างสุรุ่ยสุร่ายได้เลย

ชีวิตวัยทำงานของกูเฝ้ารออยู่ 2 อย่าง เงินเดือนและวันหยุด

พยายามบอกตัวเองเสมอว่าหงุดหงิดอะไรก็จัดการอารมณ์ตัวเองดีดี อย่าปล่อยให้ตัวเองไปเป็นแบดเดย์ของใครเพิ่มอีก ☺️

ทุกวันนี้เหมือนแค่ตื่นมาเพื่อใช้ชีวิตไปวันๆให้มันวนลูปแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ชอบหรอกแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่ดี

ไม่ว่าจะเจออะไรมา อย่างแรกคือต้องรักตัวเองให้มาก ๆ เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องกินข้าวให้อิ่มนะ

เพราะการบอกว่าไม่เป็นไรมันง่ายกว่าการอธิบายมั้ง

รีวิวชีวิตกุ :

รีวิวชีวิตกุตอนนี้ :

โอ๋เราด้วยการจุ้บหน่อย

ตั้งแต่ปลดล็อกตัวเองครั้งนี้กูว่าชีวิตกูเริ่ดขึ้นเยอะเลย อะไรที่ไม่กล้าทำจะพยายามทำให้หมด ต่อให้ไปคนเดียวก็จะไป

ถึงชีวิตการงานมันจะเปรตแต่เราก็ต้องนอนหลับและตื่นมาให้สดใสนะ