Maciej Osowski

Dlaczego ludzie z coraz większym trudem dobierają się w pary? Dlaczego niektórym mimo chęci to się latami nie udaje? Dlaczego rodziny powstają coraz później, nie powstają wcale lub powstają i szybko się rozpadają? Poniżej kilka trendów, pokazujących jak przekształciła się w ostatnich latach kultura relacji między płciami w poprawnym politycznie, głównym nurcie, który dla wielu wydaje się i subiektywnie jest jedynym nurtem życia społecznego. Coraz więcej osób dostrzega problem i o nim rozmawia prywatnie. To społeczna katastrofa, o której jednak prawie nie dyskutuje się publicznie. Każdy sam musi określić swój stosunek do tych zjawisk, podjąć swoje decyzje życiowe i być gotowym na wszelkie ich konsekwencje. Ryzyko jest nieuniknione. Ja wybrałem całkowitą secesję z tego głównego nurtu. Świat po rewolucji seksualnej nie był nigdy światem z mojego wyboru. Żyłem w nim i obok niego, z uprzejmą, niekiedy radykalną, a niekiedy ironiczną rezerwą. Jeśli jesteście młodzi i macie wątpliwości czy można, czy da się, to na swoim przykładzie mogę powiedzieć że nie tylko można, ale pójście w strategię konsekwentnej negacji tego co narzucają media i trendy dostarcza sporo satysfakcji i wcale nie wyklucza towarzysko, może poza jakimiś skrajnie progresywnymi kręgami. Oczywiście sama negacja pewnie niczego nie gwarantuje, ale znacząco może zwiększać szansę na znalezienie dobrej żony czy dobrego męża. Wysyłanie jasnych sygnałów pomaga odnaleźć się ludziom o podobnych oczekiwaniach. Druga moja intuicja: nigdy nie wstydźcie się mówić o swoich poglądach, zasadach moralnych, oczekiwaniach i ocenach tego co dzieje się dookoła. Mimikra nie tylko jest tchórzliwa, ale szkodliwa. Nie wolno oddawać pola bez walki. Trzecia sprawa: nie dajmy wmanewrować się we wrogość między płciami i wzajemne obwinianie się. Tak, jest dużo zła, dużo cierpienia, dużo niesprawiedliwości. Nie, nie ma za to zbiorowej odpowiedzialności i nic nie usprawiedliwia przypisania jej łatwym ruchem jednej czy drugiej płci. To zbyt łatwe, niemądre, niesprawiedliwe. Zdrowe życie społeczne musi opierać się na miłości, a nie na wrogości, transakcyjności czy jakichś parytetach i wyliczaniu kto komu co zawinił. Nie postuluję naiwności i zamykania oczu, ale nie dajmy wmanewrować się w nakręcanie wrogości. Od lat nastoletnich obserwowałem próby rozniecania nienawiści klasowej czy międzypłciowej przez lewicę — socjalistyczną, anarchistyczną, feministyczną. Przez dwie dekady nic im z tego nie wychodziło, teraz wydają się mieć trochę sukcesów. Ludzie którzy nie są źli zaczynają być wytrenowani żeby cedzić przez zęby swoje pretensje, budować na tym tożsamość. To droga donikąd. Gromadzić się warto wokół celów pozytywnych. Jak to robić (pomijając politykę) mam parę pomysłów, ale to temat na osobny wpis i jeszcze do dalszych przemyśleń. Dobrej nocy i wspierajcie dobro bez wahania i lęku!

Nie ma zgody na ograniczanie wolności religijnej i lekceważenie tradycji, które dla milionów ludzi na świecie mają fundamentalne znaczenie. Niedziela Palmowa i Wielki Tydzień to czas szczególny dla chrześcijan, dlatego takie sytuacje budzą sprzeciw i niepokój. Solidarność z chrześcijanami w Ziemi Świętej to dziś obowiązek. Szacunek dla wiary, kultury i miejsc świętych powinien być wartością uniwersalną, niezależną od miejsca i okoliczności.

Gdy na tych łamach chwalą twój Kościół, to idź przemyśl solidnie swoją misję i działalność.

To jest właśnie ta słabość, z której śmieją się Żydzi. Oni prawdziwe dialogi prowadzą nie z ludźmi naiwnymi i okazującymi słabość w kontakcie z nimi, ale z przeciwnikami, którzy potrafią prezentować swoją tożsamość z podniesioną głową, a nie na kolanach.

Dziś Dzień Mężczyzn, więc ode mnie pytanie - Panowie dlaczego sami to sobie robicie? Prawie połowa z Was chce najbardziej niesprawiedliwego systemu emerytalnego w EUropie - jesteśmy jedynym krajem z pięcioletnią różnicą przejścia na emeryturę, a 47% z Was się z tym zgadza.

Sufficiently advanced agentic coding is essentially machine learning: the engineer sets up the optimization goal as well as some constraints on the search space (the spec and its tests), then an optimization process (coding agents) iterates until the goal is reached. The result is a blackbox model (the generated codebase): an artifact that performs the task, that you deploy without ever inspecting its internal logic, just as we ignore individual weights in a neural network. This implies that all classic issues encountered in ML will soon become problems for agentic coding: overfitting to the spec, Clever Hans shortcuts that don't generalize outside the tests, data leakage, concept drift, etc. I would also ask: what will be the Keras of agentic coding? What will be the optimal set of high-level abstractions that allow humans to steer codebase 'training' with minimal cognitive overhead?