Hᴀᴋʟıꜱıɴ Öᴢʟᴇᴍ 🌸

Belki de kelebekler bu dünyayı gördükten sonra intihar ediyordur.'

Acı ama gerçek.

Depresyonda değilim, üzgün de değilim, ama hayat kesinlikle benden bir şey aldı ve artık eskisi gibi gülümseyemiyorum.

Sırf eskisi gibi kendimden ödün vermediğim için bazılarının gözünde kötü biri ilan edildim. Umrumda değil. Çünkü ben onların algıladığı gibi kötü biri değil, kendimi ve duygularımı önceliği yapmış biriyim.

Bu gece Nilgün Marmara’nın “Beklentim yokmuş gibi davranıp, içime dünyalar kadar umudu sığdırmaktan yoruldum.”dediği yerdeyim.

Kimi nereye koymam gerektiğini fazlasıyla öğrendiğim bir dönemdeyim. Şüphe kalmadı, belirsizlik yok. Koyduğum mesafe, tartışmaya kapalı.

Her yaşımda insanlardan yeni bir şey öğreniyorum. Mesela bu yıl, iyiliğin bile bir ölçüsü olduğunu öğrettiler bana.

Artık yılın son günleri.. Bu yıl öğrendim ki; herkese iyi gelmek, kendine zarar vermekmiş. Her çağrılana koşmak, her düşeni kaldırmak, bazen insanı en çok yoran şey oluyormuş. İyiliğin değeri, onu anlayan eldeymiş.

hiçbir bağı zorlamayın. akmayan yakınlık size alan açmaz. kıymetli olan bağlar karşılıklı çabayla büyür. tek başına sürüklendiğiniz her şey tüketir. size iyi gelmeyen çevreden çekilmek, kendinize verdiğiniz değerin en sade ifadesidir.

birinin beni fazla tanımasına izin verdiğim zaman pişman oluyorum

Kalbindeki kötülüğe şahit olduğum bir insanı bir daha sevme şansım ne yazık ki yok.

geçiyor arkadaşlar.. biraz saçınız dökülüyor, biraz zayıflıyorsunuz, biraz hissizleşiyorsunuz, mide ağrısı çekiyorsunuz, ama en sonunda geçiyor.

geleceğe umudum yok, yarınsa dünden az'

mucizelerle gelmediğin gibi, yine bir parçamı götürdün benden. benim senden umudum kalmadı sevgili Kasım.

Çabama sağlık. Bu kadar yükün altından kalkıp, yine kendim kalmaya devam ettim. İyi insan olmak için verdiğim mücadeleden bir an caymadım. Teşekkür ederim kendime. Onlarca berbat insana maruz kaldım yine de çizgimi bozmadım. Bu berbat düzenin herhangi bir yerinde değilim iyi ki.

imtihanlardan sonra gelen o durgunluk ve her şey zaten olacağına varıyor teslimiyeti.

Öğrendiğim en büyük hayat dersi, her zaman yalnız kalmaya hazır olmak. İnsanlar saniyeler içinde değişebilir. Bugün onlar için dünyanın en değerlisiyken, yarın hiçbir şeyi olursunuz.

Neden diye sorup kafa patlatmaya hiç gerek yok. Öyle yaptı çünkü onu yapmayı tercih etti, yanlış yapmaktan çekinmedi çünkü önemsemedi. Bazı şeyler sadece tercih ve değer verme meselesi, hepsi bu.