ً

คลิปฉันแต่เครดิตใครมาก ออกจะเริ่ดนะสำนักข่าว

looked through old prsk ss and i just got reminded of how you were able to donate energy and i got this triple energy donation once

คนไม่อ่าน จะเป็นนักเขียนได้จริงหรือ? คำตอบจากฟากประสาทวิทยา 0 อยากเป็นนักเขียน แต่เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ จะมีโอกาสในเส้นทางนี้ไหม? บอกเลยว่า … เริ่ด <== จริงเหรอ? วันก่อนผ่านตาเห็นโพสท์ของสนพ.แห่งหนึ่ง พาดหัวแบบนี้ และแนะนำเรื่องการหา input รูปแบบต่างๆ เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการเขียน แล้วคนก็เข้าไปขอบคุณที่ชี้แนะ คนไปอนุโมทนาสาธุกันใหญ่เลยครับ ก็เลยทำให้ทราบว่า เออ มันก็มีคนที่อยากเป็นนักเขียนโดยไม่อยากอ่านเยอะเหมือนกันแฮะ … ที่จริงในยุคที่คอนเทนต์ไหลเร็วกว่าสายตา และเรื่องราวถูกเล่าออกมาผ่านภาพ เสียง และการตัดต่ออย่างประณีต คำแนะนำที่ว่า “อยากเป็นนักเขียนก็แค่ดูหนังเยอะๆ ดูซีรีส์เยอะๆ” ฟังดูก็เหมือนจะสมเหตุสมผล เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่นักเขียนทำก็คือ “เล่าเรื่อง” ไม่ใช่หรือ แต่ถ้าเราขยับคำถามนี้เข้าไปลึกกว่าในระดับพฤติกรรม แล้วไปดูในระดับของ “สมอง” คำตอบมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกครับ เพราะในทางประสาทวิทยา การ “เสพเรื่องราว” ไม่ได้มีรูปแบบเดียว และที่สำคัญกว่านั้นคือ ไม่ใช่ทุกวิธีของการเสพเรื่องราว จะฝึกสมองให้ “สร้างเรื่องราว” ได้เท่ากัน … 1 สมองไม่ได้แค่รับเรื่องราว แต่มัน “คำนวณ” เรื่องราวครับ ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา งานวิจัยด้าน cognitive neuroscience ของ storytelling มีเพิ่มมากขึ้นเยอะครับ โดยเฉพาะหลังจากที่เรามีเครื่อง fMRI ผลการวิจัยส่วนใหญ่ชี้ชัดว่า การเข้าใจเรื่องเล่าไม่ใช่ passive process (นั่งดูผ่านตาให้ภาพเล่าเรื่อง) แต่เป็น active computation (คิดคำนวนติดตาม) ที่เกี่ยวข้องกับหลายเครือข่ายในสมอง โดยเฉพาะ Default Mode Network (DMN) ซึ่งประกอบด้วย medial prefrontal cortex (mPFC), posterior cingulate cortex (PCC) และ temporoparietal junction (TPJ) เครือข่ายนี้เป็นระบบที่ใช้ในการจำลองสถานการณ์ (mental simulation), เข้าใจเจตนาและจิตใจของผู้อื่น (theory of mind) และที่สำคัญคือ “สร้างโลกสมมติ” ซึ่งก็คือหัวใจของการเขียนครับ … 2 การอ่านคือการสร้างโลกจากศูนย์ หนึ่งในงานวิจัยที่ถูกอ้างถึงมากที่สุด และผมก็หยิบมาพูดบ่อยๆ (พูดใน TED talk ด้วย)คืองานวิจัยของเจ้ Nicole Speer และเดอะแกงค์ ที่ใช้ fMRI วัดสมองของผู้เข้าร่วมขณะอ่าน narrative sentence เช่น “He kicked the ball” หรือ “She grasped the cup” สิ่งที่พบไม่ใช่แค่การทำงานของส่วน language area แต่มันส่งผลไปถึง motor cortex ที่สอดคล้องกับการกระทำในประโยคนั้นอย่างเฉพาะเจาะจง กล่าวคือ เมื่ออ่านคำว่า “kick” พื้นที่ที่เกี่ยวกับขาใน motor cortex จะทำงาน และเมื่ออ่าน “grasp” พื้นที่ของมือจะถูกกระตุ้น งานวิจัยนี้ไม่ได้แค่บอกว่า “การอ่านทำให้จินตนาการ” แต่บอกชัดเจนว่า สมองกำลัง “จำลองประสบการณ์” ราวกับมันเกิดขึ้นจริง การอ่านจึงไม่ใช่การรับข้อมูล แต่เป็นการ “สร้างโลก” ขึ้นมาใหม่ทุกครั้งจากตัวอักษร และที่สำคัญนะครับ โลกนั้นไม่มีอยู่จริง จนกว่าสมองของผู้อ่านจะสร้างมันขึ้นมา … 3 การดู คือการสังเกตโลกที่ถูกสร้างให้แล้ว ในทางกลับกันครับ แม้จะเป็น storytelling เหมือนกัน แต่การดูหนังหรือซีรีส์ใช้กลไกอีกแบบหนึ่ง งานวิจัยของแกงค์คุณ Jeffrey Zacks อธิบายว่า สมองมนุษย์มีระบบที่เรียกว่า event segmentation ซึ่งใช้แบ่งเหตุการณ์ต่อเนื่องออกเป็น “หน่วยของเรื่องราว” แต่ในสื่อภาพยนตร์ การ segmentation นี้ถูก “ออกแบบให้แล้ว” ผ่านการถ่ายทำ ตัดต่อ มุมกล้อง และจังหวะของ narrative ผู้ชมจึงไม่ได้ต้องสร้างโครงสร้างของเหตุการณ์เองทั้งหมด แต่กำลัง “ติดตาม” โครงสร้างที่ผู้กำกับวางไว้ <== สังเกตุการณ์นั่นแหละครับ นอกจากนี้ งานวิจัยด้าน mirror neuron system ยังแสดงให้เห็นว่า การดู action ทำให้ premotor cortex และ parietal cortex ทำงานในลักษณะของการ “เลียนแบบเชิงประสาท” (neural mirroring) ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจการกระทำของตัวละครก็จริงครับ แต่การเข้าใจนี้เป็นการ “สังเกต” (observation) ไม่ใช่ “การสร้าง” (construction) และจำได้ใช่ไหมครับ การเขียนเล่าเรื่อง มันคือการสร้างจาก 0 ดังนั้นการ observation จึงไม่ได้ส่งเสริมการสร้างทักษะนั้นครับ เพราะมันคือคนละวงจรกันในสมอง …

お嬢様は知りたい (1/6)

The young lady wants to know (1/6) Eng ver🥕✨

伝統工芸「掐絲」と「流麻」で作り上げるきらめくアナイクスの世界

뒤를 보는 세이야에게 안정감이 있음

วันนี้คุณอมแมวแล้วหรือยัง?

can’t use that card now, can you?

คุณคนนี้พุดดีมากเลย #แบนหงสาวดี

อ๊ะ เอ๊ะ อ๋อ อื้ม โอเคเลยค่ะ 🥲👌

vyn waking up to this news

VIVID BAD SQUAD です

wxs miku being the oldest out of all the mikus since wonderland sekai was made when tsukasa was a kid is really funny

หรือนี่คือที่มาของคำว่า อาบน้ำอาบท่า 🧐

ตำนานแร๊ปเป้อชื่อดังแย่งท่อนร้องกันกลางเวทีคอนเสิร์ต มิลลิ: อะไรอะ! บิวกิ้น: อะไรอะ!! มิลลิ: ห้ะ! ทำไ…— บิวกิ้น: ทำไมอะ!! มิลลิ: ของกู!!!! บิวกิ้น: อ้าวเหรอ คือดูกี่รอบก็ขำ กุอยากให้สองคนนี้เป็นพี่น้องกันจริงๆว่ะ5555555555555555555555555555555555555555555

When you form NXX

i’m fucking laughing bc this is the oldest footage of prsk i could find in my camera roll this was when i used to make tiktoks before joining prsktwt (im stray dog)