M_Y

This is what a holocaust looks like.

การแอบอัดเสียง ถือเป็นการแสวงหาพยานหลักฐานโดยมิชอบ หลัก ห้ามรับฟัง แต่มีข้อยกเว้น ให้รับฟังได้ถ้าจะให้ความเป็นธรรมยิ่งกว่าผลกระทบต่อกระบวรการยุติธรรมหรือสิทธิเสรีภาพปชข ในคดีค.ผิดยอมความได้ อาจใช้ไม่ได้ แต่ถ้าคดีค.ผิดอาญาแผ่นดิน ที่ร้ายแรง ผลตรงข้ามครับ ศาลใช้ข้อยกเว้นรับฟังได้

ใช้ในศาลไม่ได้ อาจแพ้คดี แต่กู้ภาพลักษณ์ที่คนหาว่าเขาอ่อยพี่ตัวเอง หาว่าเพ้อ โกหก เป็นบ้า และเรียกคะแนนสงสารเรื่องที่ถูกทางบ้านอิกนอร์ได้ ฝั่งพี่ชายเวลาถูกพูดถึง จะเป็นภาพจำว่าทำอะไรน้องตัวเองไว้

ย้อนฟังสัมภาษณ์ คุณทราย เมื่อครอบครัว เป็น Narcissist !! #ทรายสก๊อต

เท่านั้นเราได้ยินเสียงพ่อร้องเสียงหลงดังมาก เรากับแม่ละพี่วิ่งขึ้นไปดูสิ่งที่เจอคือปู่เรานอนเสียในสภาพถูกของมีคมฟันคอ แล้วเอาผ้ามาปิดไว้ ตอนนั้นเราจำเหตุการณ์ได้แม่นมากๆ พ่อเราทรุดแล้วร้องไห้โฮเลย กว่าจะเรียกกู้ภัยตำรวจก็เกือบ20นาที ข้าวของถูกรื้อค้น ตำรวจให้ข้อสรุปคือโดนปล้นแล้วถูก**เพราะเงินหาย นาฬิกาหาย และเอาจริงนะหมาปู่เราอ่ะใครมันทำอะไรแปลกๆมันกัดแต่สิ่งที่งงคือหมาเราไม่มีร่องรอยถูกตีหรืออะไรเลย เชื่อว่าน่าจะคนรู้จักปู่แน่นอน ปัจจุบันจับไม่ได้นะ เพราะสมัยนั้นไม่มีกล้องวงจรปิดเลยบวกกับความเจริญยังไม่ขนาดนี้อ่ะ ก็คือปู่เราตายฟรี(2)

นึกถึงเคสตัวเอง ตอนเรา7ขวบตรงกับวันเกิดเรา ที่บ้านพาไปหาปู่ ครอบครัวเราเดินหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเดินทั่วแคมป์ซึ่งกว้างมากๆ เดินไปหาทุ่งนาก็แล้วรอบข้างก็ไม่เจอ (ปู่เราทำหน้าที่เฝ้าแคมป์คนงาน) แล้วหมาปู่เราชื่อเกิน มันร้องโหยหวนมากคือพ่อเราก็ถามแต่หมาอ่ะมันพูดได้ที่ไหน ก็ส่งเสียงอยู่อย่างนั้น จนพ่อเอะใจว่าห้องนอนคนงานมี5ห้องแต่1ห้องมันปิดประตูไว้ถูกมัดด้วยสายรัดไฟขนาดใหญ่บวกกับไอเกินก็ร้องตรงแถวนั้นไม่ขยับไปไหนเลย สรุปพ่อฉันเปิดเอาสายไฟที่รัดออกแล้วเปิดเข้าไป(1)

bruh they fucking own everything 😭 they def have all the back ups man, this conglomerate :/ anyways for int-ppl, if u visit thailand u can avoid buying stuffs from these brands, dont give them even one cent from ur wallet to this fucked up family

ในช่วงชีวิตนึง ตอนที่เราอายุแค่วัยประถม เราเคยพยายามหาหนังสือ หาข้อมูลว่าถ้าเรามีแฟนคนแรกเขาจะรู้ไหมว่าเราไม่บริสุทธิ์แล้ว ถ้ามันเคยเกิดขึ้นในตอนที่ยังเด็กมากๆ ซึ่งทั้งตอนนั้นและปัจจุบันก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำนะว่าโดนไปขนาดนั้นไหม มีแค่คำถามนั้นแหละที่มันเด่นชัดในหัวว่าเราเคยพยายามขวนขวายหาคำตอบนั้น จำเหตุการณ์จำสิ่งที่เกิดได้ทั้งหมด ยกเว้นความสับสนว่ามันคือแค่ไหน มันยังไม่ถึงขั้นนั้นหรือสมองมันชัตดาวน์ให้ ที่จะบอกคือ เด็กอ่ะ บางครั้งมันพร่าเลือนมาก ส่วนหนึ่งคือความไม่เข้าใจ ส่วนหนึ่งคือความสับสนเพราะสมองมันพยายามบิดเบือนไป แต่ก็ยังรู้ว่ามันเกิดขึ้น พูดไว้เพราะไม่อยากให้มีใครไปตั้งคำถามเวลาที่ถ้าเหยื่อกับคนทำพูดไม่ตรงกันแล้วมันจะลดทอนอะไรลงไปจากการที่เหยื่อบางรายอาจจะมีสับสนบ้างได้ แต่ปมใจที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นแหละคือเครื่องยืนยันว่ามันเคยเกิดขึ้น แล้วนับจากนั้นก็มองหน้าคนทำที่เป็นลูกคนข้างบ้านไม่ติดมายันโต ช่วงก่อนหน้านี้ยิ่งไม่อยากปฏิสัมพันธ์อะไรกับคนบ้านนั้นเลยทั้งบ้าน มันเหมือนจิตใต้สำนึกทำให้กลัวที่คนอื่นจะรู้ว่ามันเกิดขึ้น ทั้งที่เราเป็นเหยื่ออ่ะ แต่มันเป็นความรู้สึกอับอายที่มันเคยเกิดขึ้นแบบไม่อยากจะเอาไปพูดไปถามไปบอกใคร สิ่งนึงที่เราว่าเรายืนยันได้ คือเหยื่อจากเรื่องแบบนี้ ร้อยทั้งร้อยคนน่าจะรู้สึกว่ามันเป็นปม เป็นบาดแผล เป็นเรื่องอับอายในชีวิตทั้งสิ้น เพราะบางคนโดนตอนที่ยังเด็ก แล้วจิตใต้สำนึกมันตัดสินโดยตัวเราในวัยเด็ก ว่าเรากลัวคนอื่นจะรู้ กลัวคนอื่นจะลงโทษ รังเกียจ หรืออะไรก็ตาม ต่อให้โตขึ้นเราจะโตมาเป็นคนที่แข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน แต่จิตใต้สำนึกต่อเรื่องนี้ก็จะยังถูกตัดสินโดยตัวเราในวัยนั้นไปตลอดกาล เราว่าคนทำก็รู้ตัวอยู่แหละ เพราะเด็กๆ เคยเล่นกัน แต่นับแต่นั้นก็ไม่เล่นกันอีก เจอก็หลบหน้า ยันโต ยันตาย เราก็ไม่รู้ว่าเขารู้ไหมว่าโตมารู้ความเรายังจำได้ว่ามันเคยเกิดขึ้น แต่จำไม่ได้แล้วว่าตอนไปงานศพเขาเราได้อโหสิให้ไหม เพราะเรากดมันไว้เหมือนเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตมาตลอด จิตใต้สำนึกกดให้คิดว่ามันไม่เคยมีอยู่จริง แต่ลึกๆ มันก็รู้อ่ะ อันนี้ใครไม่เคยผ่านอะไรแบบนี้มาอาจจะนึกสภาวะประมาณนี้ไม่ออก ถ้าไม่มีเรื่องคุณทรายวันนี้ เราก็น่าจะยังปิดตายเรื่องนี้ไว้ไปตลอด แต่ ณ ตอนนี้รู้สึกเหมือนปลดล็อคบางสิ่ง ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าจะปลดไปทำไม ไม่ได้ดีต่อชีวิตปัจจุบันอะไร แต่ก็อาจช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้นในบางแง่มุมต่อไปในชีวิต มั้ง พิมพ์ไปก็ยังรู้สึกลังเลอยู่บ้างในทุกตัวอักษรที่จะยอมรับกับตัวเองว่ามันเคยเกิดขึ้น มันเคยมีบาดแผลนี้ เหมือนบาดแผลล่องหนที่ไม่เคยบอกใครว่ามี แล้วเมื่อยอมรับแล้วว่ามันมี ก็ต้องอยู่กับมันในอีกแบบจากที่เคยผ่านมาไปเลย

เพื่อนบอกคดีแบบนี้ในเมกามีเยอะมาก เคสที่เพื่อนเคยเจอจริงคือ มี ผช ไปสารภาพบาปกับโบสถ์ ว่าข่มขืนน้องสาวมาก่อนเริ่มช่วง high school ตอนนี้เขามีครอบครัวแล้ว เขาได้ทำการข่มขืนลูกวัย 5 เดือน (มาสารภาพ เพราะอยากบาปน้อยลง) หลวงพ่ออึ้ง ขอไปนั่งคนเดียว 10 นาที หลวงพ่อโทรเรียกตำรวจ 💀

จริงด้วย มัค 8

คุณเรียนภาษาเพื่อทำงานต่างประเทศ ผมเรียนภาษาเพื่อด่าคนได้หลายเชื้อชาติ เราต่างกัน

เอฟเฟคนี้ นึกถึงตอนที่คุณเล็กให้สัมภาษเลย “เป็นดาราไม่ต้องไปสอนใครหรอก” เออ ดูสภาพแต่ละคนดิ 55555555 สอนตัวเองยังไม่รู้จะได้มั้ย #ทรายสก๊อต

พี่เต สำหรับหนู โพสนั้นคือ โพส Discredit คุณทรายว่าพูดโกหก แล้วการที่พี่ดารา ไปกดไลฟ์ ให้กำลังใจ มันเหมือนไปช่วยเพิ่มเครติดตรงนี้ แล้ว ลดความน่าเชื่อถือของอีกฝั่ง การที่เค้าบอกว่าถูก ขข แล้วถูก discredit ก็น่าจะเจ็บอยู่นะ ยังไงพี่ดูประเด็นนี้ด้วย เราไม่ได้มองว่าพี่สนับสนุนความรุนแรงในครอบครัว แต่เรามองว่าพี่รุม discredit คนๆ นึงอยู่ ถ้าเราเข้าใจผิด ก็เป็นความเข้าใจผิดของเราเอง บอกได้ เราตามผ่านๆ เลยเข้าใจแบบนี้ รู้สึกแบบนี้ ตามผลงานพี่ เลยพิมพ์

ลองคุยกับเพื่อนที่เรียนจิตวิทยาที่เมกา ถามเพื่อนว่า “สมมุติมันเป็นภรรยาที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วรู้พร้อมกันกับชาวเน็ต คือทำยังไงต่อ?” เพื่อนตอบว่าคงหย่า แล้วเลี้ยงลูกคนเดียวไปเลย เพราะถ้ากับพี่น้องสายเลือดเดียวกันเขายังทำได้ ลูกตัวเองนี่แหละเสี่ยงเป็นรายต่อไป #ทรายสก๊อต

ต้นเหตุที่เกลียดตามจิกเพราะอยากเอาแชมเปญไปกินในอุทยาน

อินเตอร์ : เมนพวกมึงกำลังสนับสนุน abuser ติ่งไทย : ก็แค่กดไลค์ป้ะ #ทรายสก๊อต

ถามว่าเหยื่อเจ็บนานขนาดไหน ผม ผ่านมา 30 กว่าปี ยังร้องไห้กับประโยคของท่านนี้ที่ว่า คุณไม่ผิด ครับ ใช่ฮะ กำลังร้องไห้อยู่

ที่เขาเดือดกับดาราศลป.ที่ไปกดใจหรือคอมเม้นท์ให้กำลังใจฝั่งที่กระทำเหยื่อเพราะอะไรรู้ไหม เพราะพวกเขาไม่ respect เหยื่อเลย เพราะคนที่โดนไม่ใช่คนที่เขาสนิทหรือรู้จักดี การไปกดใจมันเป็นการซัพพอร์ตฝั่งผู้กระทำอย่างนึงนะ มันทำให้ฝั่งเหยื่อหมดความน่าเชื่อถือจนเขาต้องงัดออกมา #ทรายสก๊อต

เหี้ยมสก 5455555 โอ้ยอีสัด หาแกงเว่อ

เชื่อไหมว่าทุกคนในครอบครัวก็จะโทษทราย ทั้งที่คนผิดคือ