bob

โดนนอกใจมันเป็นปมจริง ๆ อะ แค่หลับตาก็คิดไม่หยุดแล้ว

รวมบทเก็บไว้พูด

" บางครั้งเราไม่รู้ว่าเรามีแผลที่เจ็บ เราเลยไปทะเลให้โดนน้ำทะเลเพื่อให้รู้ว่าเรามีแผล "

กุขอกดรีเซ็ต ระบบความสัมพันธ์ก่อน

ชีวิตแม่งโคตรสั้นเลยจริง ๆ นะ ใช้ชีวิตให้มีความสุขไปเถอะ เดี๋ยวก็ตายแล้ว ฟังเสียงตัวเองเยอะ ๆ ไม่ต้องกดดันจนรีบให้ตัวเองประสบความสำเร็จ อยากทำอะไรก็ทำ ถ้ามันไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อน ทำมันให้เต็มที่ไปเลย เกิดมาครั้งเดียว เราทำให้ตัวเองมีความสุขในทุกช่วงอายุเถอะนะ

สิ่งที่ไม่ชอบที่สุดก้อคือการที่โดนดูถูกความพยายาม คำถามคือรู้ได้ไงว่าไม่พยายาม ไม่ได้มาเห็นตอนหมดไฟร้องไห้ฟูมฟายอยากกลับบ้านพอแล้วไม่อยากอ่านแล้วเหนื่อยแล้วกันสักหน่อย ทำไมถึงการบอกว่าสิ่งที่คนคนนึฃได้มามันง่าย 😃🥹😭

ฉันจะยังเป็นคนแบบนี้ต่อไป คนที่จะถือของให้คุณอยู่เสมอ คนที่รับฟังทุกอย่างแม้แต่เรื่องของเขา คนที่ชิมอาหารให้ทุกครั้งว่าคุณจะทานได้หรือเปล่า คนที่จำได้แม้ดอกไม้ที่คุณชอบ และคอยมอบให้อยู่เสมอ ฉันจะยังเป็นคนแบบนั้น เป็น ทั้ง ๆ ที่คุณจะไม่มีวันรักนั่นแหละ

การถูกเข้าใจ การถูกถามว่าไหวไหม เจออะไรมา มันดีกว่าการถูกบอกว่าเป็นแบบนี้อีกแล้ว เรื่องแค่นี้เอง ในหนึ่งวันคุณรู้แค่สิ่งที่ตัวเองเจอ หากมีคนมานั่งลงข้าง ๆ แล้วบอกว่าเขาเหนื่อย การอยู่ข้าง ๆ แม้จะเงียบเชียบ ย่อมดีกว่าคะยั้นคะยอให้เขาเข้มแข็งในเวลาแบบนั้น

อย่างน้อย การเป็นตัวเองของตัวเองก็จะได้รับความชอบ แบบยั่งยืน อาจจะถึงตลอดไปจากคน ๆ หนึ่งนะ ลองไปส่องกระจกดูสิ

ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวกลับมาส่ง อย่าพูด ไม่เคยเห็นใครทำได้ มีแต่ทิ้งไว้แล้วก็เดินหน้าไปตัวคนเดียวทั้งนั้น

ตื่นมา ลืมตามองเพดานแล้วก็คิดได้ว่า ที่ผ่านมาเราแทบไม่อยากเป็นใครเลย ไม่ได้ชอบชีวิตตัวเองแบบเต็มกราฟทุกช่วง แต่ไม่เคยอยากเป็นใครเลย มีแค่นอนคิดทุกวัน ว่าจะเติบโตยังไง ไปทางไหน และยังเป็นตัวเองอยู่ ความหมายในการมีชีวิตของเราอาจจะแค่นี้มั้ง

โน๊ตเพลงที่ลง รีโพสต์อะไรก็หมายถึงเธอหมดนั้นแหละ

ถ้าชั้นรักใครมากๆ คนนั้นคือข้อยกเว้นทุกอย่างของชั้นเลย ชั้นยอมมาก เสียเปรียบไม่เป็นไร ความสุขของเธอ รอยยิ้มของเธอคือกำไรของชั้น

บางทีก็อยากเป็นคนอื่นบ้างเหมือนกัน ถ้าการเป็นตัวเองมันแล้วห่วยแตกขนาดนี้

i hate having nothing to say to someone i want to talk to

ตอนเด็กๆก็งงว่าทำไมคนแก่ถึงชอบฟังแต่เพลงเก่าๆ พอโตมาถึงได้เข้าใจว่าในเพลงเหล่านั้น มันมีความทรงจำอยู่ด้วย เวลาย้อนกลับไปฟังก็จะนึกถึงตอนนั้นอยู่เสมอ

ชอบคำอวยพรนี้มาก “ขอให้เธอมีความสุข จนอนาคตไม่ต้องขอพรข้อนี้อีก”

music is really my love language actually

คนของกุอะ หน้าหงิกก็เตรียมง้อแล้ว แต่คนอื่นอะ มายืนร้องไห้ใส่ต่อหน้ากุคงเมิน