ถุง | หายลิมิตละครับ

พูดถึงเรื่อง #บอยสกล นึกถึงเรื่องตัวเองออกเรื่องนึง ตอน ม.ปลาย ผมเคยมีแฟนเป็นเด็กเตรียมอุดม ระดับตัวTop มีคนตามจีบจนผมปวดหัว เพื่อแสดงตัวว่าเราเป็นแฟน ผมจึงวางแผน ซื้อชุด แต่งตัวเป็นเด็กเตรียมฯ เพื่อจะเข้าไปเรียนกับเธอ 1วัน สุดท้าย วันนั้นเธอไม่มา รร. แล้วไม่นาน เธอก็ทิ้งผมไป

พื้นฐานครอบครัวมึงจะเป็นยังไงกูไม่รู้ แต่มึงมาอยู่ในสังคมนี้แล้วอะ มึงก็ต้องปรับตัวไหมวะ

ตอนแรกกูก็คิดว่ากูเหนื่อย ที่ไหนได้กูขี้เกียจ

สัด5555555555555555555555

อาหารจานยักษ์ กินขนาดนี้น่าจะอิ่มไปสามวัน 555555555555555555555555 #มันเว่อร์มาก

ถ้ายังพัฒนาความสัมพันธ์ไม่ได้ก็อย่าล้ำเส้น

ก็ยังหวังอยู่ลึกๆว่ามันต้องมีสักวันนึงแหละที่ไปยืนฟังดนตรีอยู่ข้างๆใครสักคนละมองหน้าเขาตอนศิลปินร้องเพลงรักสักเพลง

ชอบอยู่ใกล้คนที่คิดบวกเยอะๆ เหมือนได้รับพลังด้านบวกจากเขามาด้วย มันเปลี่ยนมุมมองการใช้ชีวิตได้เยอะจริงๆนะ

สำหรับบางคนก็ยังโกรธที่เขาหายไป แต่ก็สารภาพว่าคิดถึงด้วย

โคตรเกลียดความรู้สึกที่ว่า ไม่โอเคแล้วทำเหี้ยไรได้บ้าง

สวรรค์อยู่ในอก นรกคือที่อยู่อาศัยปัจจุบัน

ขี้เกียจตั้งเเต่วันเเรกของสัปดาห์

หวงเธอได้มั้ย ในฐานะเสร่อก็ได้

เคยอ่านที่เจเคเขียนในพอตเตอร์มอร์ ที่แกนกลางของเดรโกคือขนหางยูนิคอร์น มีความหมายเป็นเชิงสัญลักษณ์ว่า ท่ามกลางสิ่งเลวร้ายรอบตัวเดรโก เขายังมีความดีที่ไม่จางหายอยู่ที่กลางหัวใจของเขา --เนี่ยยย ร้ายไม่สุดของจริง

ไม่รู้เป็นคนธรรมดาหรือลูกเสือกันแน่ เพราะสำรองโคตรๆ

ชอบที่จะไปไหนมาไหนกับเพื่อนสนิทกันแค่สองคน เพียงเพราะเหตุผลที่ว่าอยู่กับใครแล้วสบายใจ ก็อยากอยู่กับคนคนนั้น

คนที่เป็นเซฟโซนให้คนอื่นได้ มีอยู่ 2 แบบนะ คือเป็นคนที่สดใสพลังบวกมากจริงๆ กับอีกแบบคือ รับพลังลบมาเยอะมาก จนรู้ว่าถ้าอีกคนเจอพลังลบมากๆแล้วต้องทำยังไง