yanikowsky

Futbol, basketbol ve voleybolda Avrupa’da kupa kazanan tek Türk takımı. Galatasaray Spor Kulübü 💛❤️

🇹🇷 @cakirugurcan96 🧿

Yıllardır beklediğimiz bu büyük başarıyı sonunda hep birlikte elde ettik. Bu gurur hepimizin! @FIFAWorldCup @MilliTakimlar

🇪🇸🧠 Galatasaray assistant coach Ismael García Gomez: "I have realised something about players. No matter whether they drive Ferraris and get a €10m salary, or play part-time for a few hundred euros a month, all of them are people. They are human, and they all need attention." "In all groups, there are egos. In all groups of adults, you can find toxic people as well as good people. So while I have learned a lot over the years about the football side, I have especially learned how important the human side is." (@CoachesVoice)

Almanya Büyükelçisi Sibylle Katharina Sorg: "Atatürk, başkenti İstanbul'dan Ankara'ya taşırken, memurların alışık olduğu balıkların Ankara'ya tedarik edilmesini sağlamış. Bu nedenle Ankara'daki balık kalitesi hâlâ İstanbul ile aynı."

Ich komme aus dem Schwabenland, aus der Nähe von Stuttgart. Früher dachte ich immer, das sei einer der besten Orte der Welt. Alles sauber. Alles sicher. Alles funktioniert. Mercedes. Porsche. Mittelstand. Kehrwoche. Bausparvertrag. Eigenheim. Das schwäbische Erfolgsmodell. Mir wurde beigebracht: Lern was Gescheites. Kauf ein Haus. Spar in den Bausparvertrag. Dann bist du sicher. Heute weiß ich: Es war nicht Sicherheit. Es war Abhängigkeit von einem System. Ich dachte früher, ich müsse bleiben und kämpfen. Ich dachte, mein Wohlstand sei an diesen Ort gebunden. Ein fataler Irrtum, den viele heute noch begehen. Im Schwäbischen gibt es diesen Spruch: „Schaffe, schaffe, Häusle baue.“ Intuitiv war nichtmal ich so blöd um das zu glauben, aber die meisten glauben immer noch, das sei der Weg zur Freiheit. Heute weiß ich: Für viele ist es der Weg in die Abhängigkeit. 30 Jahre Kredit. Ein Job, von dem du abhängig bist. Ein Ort, den du nicht verlassen kannst. Ein System, dem du ausgeliefert bist. Und dann nennt man das Sicherheit. Was mich wirklich nachdenklich macht: Selbst im Schwabenland, dem Motor Deutschlands, beginnt das System zu bröckeln. Baden-Württemberg war das Land der Ingenieure, Tüftler und Weltmarktführer. Heute wandert Industrie ab, Energie wird unbezahlbar und Bürokratie ersetzt Innovation. Und das Verrückteste: Die Leute sehen es - und wählen trotzdem immer weiter so. Mein größtes Learning war: Wohlstand entsteht nicht dort, wo du geboren bist. Wohlstand entsteht dort, wo du Optionen hast. Du musst nicht gegen ein System kämpfen. Du musst nur verhindern, dass du von ihm abhängig bist. Ich habe das Schwabenland nicht verlassen, weil ich es hasse. Ich bin ausgewandert, weil ich etwas behalten wollte: meine Freiheit. Heute ist meine Heimat nicht mehr dort, wo ich geboren wurde. Heute ist meine Heimat dort, wo ich frei entscheiden kann, wo ich lebe, wo ich arbeite, und in welchem System ich mein Geld verdiene. Heimat ist kein Ort mehr. Heimat ist eine Entscheidung

North Korea and South Korea share a genome. Same ethnic group. Same peninsula. Same people, divided in 1953. Today, South Korean men average 174 cm. North Korean men average approximately 165 cm. North Korea has severe food insecurity. Animal protein access is extremely limited. The diet is predominantly grain-based. The two populations have diverged by roughly 9 centimetres in about two generations. Nine centimetres. Same genetics. Different food. This is the clearest natural experiment on protein and height that exists. Nobody shows it in the documentary.

🗣️ Lionel Scaloni: "Babam 10 saat boyunca taş yüklü bir kamyon kullandıktan sonra eve gelir, iner inmez bana 'Hadi antrenmana gidelim, kaybedecek vaktimiz yok' derdi. 13 yaşındaydım ve kimsenin Dünya Kupalarından bahsetmediği bir kasabada yaşıyordum ama ben hep bunu hayal ediyordum. Benim saham bir garajdı. Newell's'ta oynamama rağmen formam Arjantin formasıydı. Babam hiç dinlenmezdi. Beni antrenmana götürür, bekler, sonra tekrar işe dönerdi. Onun futbola olan açlığı benimkinden bile fazlaydı. 17 yaşında profesyonel olarak ilk maçıma çıktım. 29 yaşında bir Dünya Kupası'nda oynadım. 44 yaşında ise teknik direktör olarak o kupayı kazandım. Ve o gün, Montiel son penaltıyı gole çevirdiğinde kupayı düşünmedim. Babamı, o garajı, bir hayalin peşinden koşmak için otostop çeken o çocuğu düşündüm. Kupayı kazandığımızdan beri, Arjantin'de yediğim hiçbir yemeğe para ödediğimi sanmıyorum. İnsanlar bana sarılıyor, ağlıyor ve 'Bizi mutlu ettin' diyorlar. Bunu her duyduğumda kendime şunu hatırlatıyorum: Kat edilen her kilometreye, taşınan her bir taşa, gece yarısı yapılan her antrenmana... hepsine değdi."

Activist: "The water usage for beef is obscene. Thousands of litres per kilogram." Farmer: "That's rainfall." Activist: "What?" Farmer: "The figure includes all the rain that falls on the pasture. The cows drink from the stream. The rain falls whether there's a cow here or not." Activist: "It's still water consumption." Farmer: "Should I stop the rain falling on my field?" Activist: "Grow crops instead. More efficient." Farmer: "This is a 35-degree slope in the Welsh hills. Show me the crop." Activist: "Technology..." Farmer: "To make tractors climb mountains?" Activist: "There must be a solution." Farmer: "There is. It's called a cow." Activist: [checks phone]

Birkaç gün öncesine kadar en iyi erkek oyuncu dalında Oscar kazanmış en kötü performansın Rami Malek (Bohemian Rhapsody) olduğunu ve uzun süre de öyle kalmaya devam edeceğini düşünüyordum. Artık bu konuda zirve değişti. Michael B. Jordan (Sinners), belki Malek kadar iddiasının altında gülünçleşen net bir 'kötü performans' değil ama o kadar düz ve sıradan ki, yalnızca bu ödülü kazanan isimler arasında değil, yarıştığı rakipleri arasında bile en özelliksiz kalmayı başararak tarihe geçti bence.

Japon oyuncu Hiroyuki Sanada, insan doğasındaki derin çelişkiler hakkında şöyle söylüyor: “Bazı insanlar evlerinde bir yüzme havuzu hayali kurar… Ama havuzu olanlar çoğu zaman onu kullanmaz. Sevdiklerini kaybedenler derin bir boşluk hisseder… Ama sahip olanlar çoğu zaman yanındakilerden şikâyet eder. Yalnız olanlar bir ilişki ister… Ama ilişkisi olanlar çoğu zaman kıymet bilmez. Aç olan biri bir lokma için her şeyini verir… Tok olan ise yemeğin tadını beğenmez. Arabası olmayan bir araba hayal eder… Arabası olan ise hep daha iyisini ister. Mutluluğun sırrı şudur: Şükretmek. Sahip olduklarını gerçekten görebilmek, değerini anlayabilmek. Ve şunu unutmamak: Senin sıradan gördüğün bir şey için… dünyanın bir yerinde biri her şeyini vermeye hazır.”

Turgut Özakman Diriliş’te şöyle yazmıştı: “Emperyalistleri, parayı, çeliği, makineyi, barutu, kader sanılan zavallılığı, aşağılık duygusunu, Avrupa önünde emireri gibi durma alışkanlığını yenmişlerdi..." Devamında şu satırlar var: “ Süleymaniye Camiinin yaşlı mahyacısı çıraklarıyla geldi, düşündüğü cümleyi iki minare arasına kandillerle yazıp yatsı namazına yetiştirdi: Çanakkale geçilmez. Bu kısacık cümle yıldırım hızıyla dört bir yana yayılıp benimsenecek, millî bir parola olacaktı...Aylı yıldızlı bir İstanbul gecesi başlamıştı..." #Canakkaledenzaferi

Bilmeyenler için, Çanakkale'nin Hristiyan kahramanları da vardı. Alay Tabibi Yüzbaşı Dimitroyati: "Bak Ali Çavuş, öldüğümde gavur mavur deyip başka yere gömmeye kalkarlar. Sakın, beni sizden ayırmalarına müsaade etme." demişti, sembolik mezarı bugün müslüman kardeşleriyle aynı şehitlikte yan yana durmaktadır.

19 yıl önce lisede yaşanan inanılmaz bir hikâye… 2 yaşında Otizm tanısı konulan bir öğrenci, konuşmaya 5 yaşında başladı ve çocukluğunun büyük bölümünde ciddi zorluklar yaşadı. Buna rağmen basketbola büyük bir tutkusu vardı. Her yıl okul takımının seçmelerine katıldı ama her seferinde elendi. Koçu ona takım menajeri olarak bir rol verdi. 3 yıl boyunca tüm antrenmanlara ve maçlara geldi; istatistik tuttu, oyunculara su verdi, herkesi destekledi. 2006’da son lise maçında, takım rahat öndeyken koçu son 4 dakika için onu oyuna soktu. İlk iki şutu kaçırdı. Sonra bir anda ritim buldu. Arka arkaya 6 üçlük ve 1 ikilik attı. 4 dakikada 20 sayı kaydetti ve maçın en skorer oyuncusu oldu. Bitiş düdüğü çaldığında bütün salon sahaya koştu ve onu omuzlarına aldı. O yıl ESPY Award for Best Moment in Sports ödülünü kazandı. Bugün Jason McElwain 36 yaşında. Basketbol koçluğu yapıyor, maratonlar koşuyor (aralarında Boston Marathon da var) ve ülkeyi dolaşıp pes etmeme üzerine konuşmalar yapıyor. Koçu yıllar sonra bile o anı anlatırken duygulanıyor: “Onun o fırsatı böyle değerlendirmesi, beklediğimden çok daha fazlasıydı.” 🏀✨

👋 Seleção @CBF_Futebol 🇧🇷 💎 Gabriel Davi Gomes Sara Brezilya Milli Takımı’na davet edilen Gabriel Sara’yı tebrik eder, başarılarının devamını dileriz.

Singapur’dayım. Bir botanik bahçesini gezerken yanıma üç lise öğrencisi geldi. Üzerlerinde okul üniformaları vardı. Tahminen 14–15 yaşlarındaydılar. İyi bir İngilizce ile botanik bahçesinde rehberlik yaptıklarını, istersem bana eşlik edebileceklerini söylediler. Ben de çocuklara cep harçlığı olur, öğrencilere destek olayım diye kabul ettim. Yaklaşık on dakika boyunca bahçeyi gezdirdiler ve sırayla bitkiler hakkında, ellerindeki notlara bakarak sunum yaptılar. Tur sonunda bahşiş vermek istedim ama kabul etmediler. Israr etsem de kesinlikle olmaz dediler. Zaten turun sonlarına doğru varlıklı ailelerin çocukları olduklarını az çok anlamıştım. Neden böyle bir şey yaptıklarını sordum. Okulda liderlik ve toplum önünde konuşma dersleri varmış; bu da dersin zorunlu bir parçasıymış. Bir ay boyunca hiç tanımadıkları insanlarla tanışıp onları rehberlik hizmeti almaya ikna ediyor, ardından da karşılarında sunum yaparak bu becerilerini geliştiriyorlarmış. MEB okullarının da köklü bir müfredat değişimine gitmesinde fayda görüyorum. Artık yapay zekâ çağında klasik anlamda okul ve ders anlayışı giderek anlamını yitiriyor. Çocuklarımıza ahlakı, adabı muaşeret kurallarını, disiplini, hayat becerilerini ve teknik becerileri öğretmek; fizik, tarih, din vb. gibi klasik dersleri öğretmekten daha anlamlı ve faydalı hâle gelecek gibi görünüyor…

Went to the grocery store this morning Bread, milk, eggs $47.63 The screen asked if I'd like to round up to support a children's hospital I pressed no The cashier looked at me The woman behind me looked at me My wife looked at the ceiling Again This company made $14 billion last year They can round up Went to get gas after The pump asked if I'd like to add $1 to support veterans I support veterans I pressed no A $200 billion oil company asking me to fund their charity while I'm paying $3.89 a gallon That's not philanthropy That's outsourcing Drove through for lunch Taco Bell The screen said "round up for education?" A fast food company asking me to fund scholarships while paying their employees $11 an hour I pressed no My wife said "you know you're arguing with screens today" She was right But the screens started it Went to the pharmacy Picked up a prescription $340 after insurance The screen asked if I'd like to donate $1 to help families in need I just paid $340 for a medication that costs $4 to manufacture And now you want a dollar I pressed no The pharmacist said "it's just a dollar" I said "it's never just a dollar" She didn't respond Got home My wife said "you said no to a children's hospital, veterans, education, and families in need today" I said "no. I said no to four corporations who want me to fund their goodwill so they can put it in their annual report" She was quiet Then she said "you're not wrong" I said "I know" She said "but you're still going to look like a monster" I said "I'd rather look like a monster than quietly fund a billion-dollar company's PR strategy at the register" She didn't disagree But she didn't look at me either Plz fix. Thx. Sent from my iPhone

Tarihçi merhum İlber Ortaylı’nın anlattığı o hikâyede adı geçen Trabzon Köprübaşı’ndaki Holo Mezire köyü yeni ismiyle Yılmazlar mahallesi “Efsane Vali” Recep Yazıcıoğlu’nun ve Adnan Kahvecinin memleketi diye anılan o topraklar… Benim de doğduğum köy. Bir köy düşünün; dağların arasında ama içinden dürüst bürokratlar, karakterli insanlar ve memlekete hizmet eden isimler çıkarmış. Böyle bir yerden gelmek insanın omuzlarına ağır ama gururlu bir sorumluluk yüklüyor. Memleketimle, köyümle ve o geleneğin temsilcileriyle gurur duyuyorum. Bu vesileyle Yüce Allah’tan rahmet dilerim.

TUS PEQUENOS ANGELITIS Y TU GRAN FAMILIA ESTAN ORGULLOSOS DE TI! KÜÇÜK MELEKLERİN VE BÜYÜK AİLEN SENİNLE GURUR DUYUYOR! @LTorreira34 #ultrAslan

Osimhen koreografisinde emek veren teyzelerimiz, seramonide Osimhen ile beraber sahaya çıktı.. Çok güzelsin Galatasaray!