L

دیاسپورای ایرانی از اول جنگ نگران قطع اینترنت بود، نگران محیط زیست ناشی از شهرای موشکی بود، نگران ایست بازرسی و پرایوسی مردم بود، نگران گربه‌هایی که از صدای پدافند میترسن بود، ولی نگران بمب‌هایی که بر سر "مردم ایران" ریخته میشه نبود.

مطمئن شدم که حتی ناراحتی و عزاداریشونم برای کشته های دی‌ماه فقط ادا و فیلم بازی کردن بود. اینا دلشون برای مردم نمیسوخت و نمیسوزه، اتفاقا ازینکه یه همچین آتوی بزرگی از نظام گرفتن تا بتونن به چیزی که میخوان برسن، خیلی هم خوشحال بودن. فقط نیاز داشتن با عزاداریِ نمادین حفظ ظاهر کنن!

حتی اگر روزی این غم پایان یابد، من دیگر شاد زیستن را از یاد برده‌ام.

این جمله مسخره “بله نصب نکنید”، اعتبارش مال‌ دورانی بود که تازه تلگرام رو فیلتر کرده بودند. الان مملکت زیر بمبه، معلوم نیست اونی که باهاش صحبت میکنی، یا حتی اون اپ بله دیگه فردا هست یا نیست. با هر طریقی شده با خانواده صحبت کنید. تاثیر بله استفاده نکردن، مثل اتو توی برق زدنتونه.

دلم واسه تهران گردی و همون زندگی نصفه نیمه ای که قبل جنگ داشتمم تنگ شده

دیگر حتی راجع به سیدعلی حرف هم نمی‌زنند. چنان دود شد که عنبرنسارا

ولم کن عامو. حتی نون بربری هم ۷۹.۹٪ طرفدار نداره بین ایرانیا.

#ایرانی اونیه که با ناوی که پرچم کشورش بالای دکلش بود به قعر دریا رفت؛ اونی که از دست و پاهاش برای دفاع از مردم کشورش گذشت؛ اونی که تا آخر عمرش کف خیابونای شهری از ایران رو جارو کشید. شماهایی که این‌ها رو مسخره کردید و روی خونشون رقصیدین، نمی‌دونم چی هستین؛ ولی ایرانی نیستین.

همین مدرسه میناب هم اگه خدای نکرده با اصابت اشتباه موشک ایرانی بود، تا حالا اسم و عکس هر ۱۶۵ دانش آموز رو همه جاشون تتو کرده بودند. دردشون جان انسان نیست، دردشون خون انسان نیست، لاشخورند‌.

هر دو طرف جنگ یه جوری سفت کسشر می‌گن و خبر الکی پخش می‌کنن که الان موثق‌ترین منبع خبری جنگ فال تاروته.

زمان خیلی کند می‌گذره، هیچ کاری نمی‌شه کرد، نشستم سوختن بهترین سالای زندگیمو می‌بینم.

@ALostCherryGirl تبریک میگم خوشگلم تو کصخلی که برق برات مهم نیست 😃

روز ۲۵ جنگ، بزرگ‌ترین ترسم این نیست که برقو بزنن، ترسم اینه که اینا سرجاشون بمونن و بازم صدای بی‌برقی، بی‌آبی، بی‌پولی، اعدام و بدبختیای دیگه زیر فیلمای پیروزی صداوسیما و کافه‌های تهران خفه بشه! بازم ظاهرن زندگی عادی بشه! این ذره‌ذره تموم‌شدن لای زندگی ظاهرن عادی، برام ترسناک‌تره

امیدوارم پایان این جنگ با پایان اینترنشنال یکی باشه

نشستی رو‌مبل اینترنشنال داره تحلیل چرت و پرت می کنه عمو ترامپ از هدیه عجیبش می گه و صدای حیدر و مرگ بر فلان یه مشت دیوانه از بیرون که هرشب عرعر کنان آرامش نصفه و نیمه رو‌گرفتن و تو و آینده نامعلومت که نمی دونی دنیا،هفته دیگه همین لحظه ها،چه سورپرایزی دیگه ای برات داره

باز هم میگم‌حیف انقلاب #زن_زندگی_آزادی (مهسا) ! چه شکوهی چه ادبی چه فرهنگی ! تبدیل شد به لمپنیسم پهلوی پر از حقارت و اوباشی و فحاشی ☹️ #DigitalBlackOutIran‌ #NoWarOnIran

اگر برای بابای سپهر اشک ریختی ولی به بابایی که دنبال دختر خودش در خرابه های بمباران شده میگشت اعتنایی نکردی ، آدم نیستی! اگر از گلوله هایی که به تن جاویدنامان انقلاب ملی شلیک شد خشمگین شدی ولی از دیدن جوانی که بدون دست و پا فیلم به خاک سپاری اجزای بدن خود را نگاه میکند /۱

اگر فاجعه‌ی ناو دنا و Ps752 برات یکی نیست، تو یه خونشور مادرجنده‌ای که مرگ آدم‌ها براش سرگرمی و دستآورده.

هیچ چیزی، مطلقا هیچ‌چیزی ارزش این رو نداره که به‌خاطرش یک مدرسه پر از بچه تیکه تیکه بشن. این رو با خودتون تکرار کنید شاید وجدانتون بیدار شد.

یه جوری کسکش و جاکشِ آمریکا و اسرائیل شدید که از ترستون هیشکی جرئت نکرد همون روزهای اول بگه غرق کردن یه سری سرباز جوون نیروی دریایی ارتش وقتی حتی سلاحی هم با خودشون ندارن چه کار کثافتیه.