Saul

Türkiye'nin ilk akademisyeni, bilim insanı Bahriye Üçok.

Sahaya meşale atılması dışında 10 numara, örnek gösterilmesi gereken bir tribün vardı, trabzon hayatında dünki Nalçacılılar kadar iyi organize olabilmiş mi acaba? Habire bize her yer trabzon diye bağırması değil tribüncülük.

Çorum FK, Trendyol Süper Lig’e yükseldi!

🦉 𝐃𝐍𝐀'𝐦ı𝐳𝐝𝐚 𝐀𝐯𝐫𝐮𝐩𝐚 𝐕𝐚𝐫! 🧡💙 🫶 Yeniden Avrupa Semalarındayız... ✈️

Kamuoyuna! Geçmişin ve yaşanmışlıkların hatrı elbette vardır; ancak artık bu şahsın kulüp üzerinden kurduğu kirli düzeni dağıtma vakti gelmiştir. Tüm itibarını bu kutsal armaya borçlu olan bu zihniyet, yıllardır beslendiği kaba ihanet etmeyi alışkanlık haline getirmiştir. Tribünde bulunduğu dönemde kendi camiasının otobüsünü bastırıp futbolcuları darp ettirecek kadar gözü dönmüş bu anlayış, bugün farklı maskeler altında aynı ihaneti sürdürmektedir. Kulüp alt liglere sürüklenirken “sahip çıkıyoruz” söylemleriyle camiayı amatör kümelere kadar götüren; kendisinde başkan indirip yönetim belirleme hakkı gören bu kibir abidesi, yıllardır Eskişehirspor kalkanının arkasına saklanarak kendi çıkarları adına lobi faaliyetleri yürütmüştür. İstanbul hegemonyasına karşı kurulmuş bu şanlı kulübün kuruluş ruhundan uzaklaştığını iddia ederken, bugün şehrin sokaklarında İstanbul takımı formalarıyla dolaşan çocukların asıl sebebinin kendi baskı düzeni olduğunu görmezden gelmiştir. “Bu kulüp amatörden çıkamaz, kimse destek vermez” diyerek Eskişehirspor’un cenaze namazını kılmaya kalkmış; “Yeni Eskişehirspor” hayalleriyle bu köklü çınarı devirmeye yeltenecek kadar ileri gitmiştir. En acı günümüzde, Ati Baba’nın cenazesinde dahi “Gidin şu kadar para alın, mecbur verecekler” diyerek acıyı bile menfaate çevirmeye çalışan bu zihniyetin; bir İstanbul takımı tribün liderini Eskişehirspor başkanlık makamında ağırlatması da camianın onuruna sürülmüş kara bir lekedir. Tribün liderliği maskesinin arkasına saklanıp kulübün ticari damarlarına sızan bu şahıs, Osman Taş döneminde Eskişehirspor Dergisi’nin işletmesini dahi üstlenmiştir. Bir tribün liderinin kulübün yayın organı, reklamı ve ticari faaliyetleriyle ne işi olabilir sorusunun cevabı açıktır: Sevdiği şey arma değil, armanın getirisidir. Girdiği birçok ticari girişimde başarısız olmasına rağmen bugün şehrin en elit semtlerinde evler alabilecek, ailesine lüks araçlar sağlayabilecek bir servete ulaşmasının kaynağı; Eskişehirspor kamuoyunun cevabını en çok merak ettiği konuların başında gelmektedir. Yıllarca tribünlerde kurulan sahte korku düzeni, bu şehrin tertemiz gençlerini Eskişehirspor’dan uzaklaştırmış; şahsi hırslar uğruna binlerce genç tribün kültüründen ve omuz omuza verilen o eşsiz dayanışmadan mahrum bırakılmıştır. Sevdayı değil korkuyu büyüten bu zihniyet, kaybedilen bir neslin en büyük sorumlularından biridir. Şehrin sanayicisini, esnafını ve en büyük markalarını bu kutsal değerden soğutan bu anlayış; kulübün başarısızlığını fırsata çevirmeye çalışmış, vaktiyle en sert şekilde karşı çıktığı FK projesinin dümenine geçecek kadar büyük bir çelişki ve midesizlik sergilemiştir. Sahte sosyal medya hesapları üzerinden yürütülen algı operasyonları ve oluşturulmaya çalışılan kaos kültürü artık gizlenememektedir. Bu şehir, Eskişehirspor’u kendi siyasi, ticari ve şahsi hesaplarına basamak yapanları asla unutmayacak, asla affetmeyecektir.