Unapologetically Me

بابام تو چهارده سالگی بچگی و نوجوونیش رو تو جبهه گذروند که حشدالشعبی بیاد ایران عجب روز خوبی برای ایرانی بودن.

This is me on the left with my beloved cousin, whom I lost last week. He would be alive if there was no Islamic regime. I’m writing this with tearful eyes. This picture was probably the last time I was really happy in my life, before I realized where I was born and where I live. The Islamic regime took everything I could have had: my freedom, my rights, my happiness, my youth, and so much more. I thought I would finally be happy if I moved to a great country like the USA, but it didn’t happen because I’m watching my hometown getting ruined and my sisters and brothers getting murdered by the Islamic regime. Every night one of us dies, and the whole world ignores us. The whole world ignores the fact that thousands of innocent civilians—including kids, orphans, and pregnant women—are dying just so the IRGC ideology survives. They took our beautiful country, our lives, our families, and our freedom, and the whole world is just watching in silence. Rest in peace, my brother. 🖤

مشکل این نبود که بچه‌های محیط زیستی به طور اتفاقی به فعالیت‌های موشکی پی برده بودند چون چنین اتفاقی هرگز رخ نداد. مشکل این بود که آنها بی‌آنکه خود بدانند، «مزاحم» و در مکانی «نامناسب» به دنبال حفظ حیات موجوداتی بودند که در محاسبات نظامی و امنیتی، ارزش حیاتی نداشتند.

شاید بگید دارم چرت و پرت می‌گم، ولی فارغ از هر چیزی، اینکه یسریا سایدِ آمریکا و اسرائیلو گرفتن میتونه به این دلیل باشه که می‌دونن اون دوتا چقدر قدرت و نفوذ دارن و می‌خوان توی «تیم برنده» باشن. البته که ایران رو هم دست‌کم گرفتن ولی این سگِ سرسپردگی یسریارو به خوبی می‌تونی ببینی.