ruby

เดี๋ยวมีเมียครบทุกราศีแล้วมารีวิวนะ ๆ ตอนนี้ที่ยังไม่เคยคือ อควา เวอโก้ ลิบร้า แซก

ถ้ามีคนๆนึงข่มขืนคน 1 คน แต่ไม่ได้ข่มขืนคนทั้งโลก โดยยังเป็นลูกเป็นหลานที่ดี เป็นเพื่อนที่ดีอยู่ ทุกคนให้อภัยไหมคะ ยังโอเคอยู่ไหม อันนี้ discuss กันนะ อย่าเพิ่งทัวร์ลงกัน

มาแล้วพี่จ๋า กู้ 400,000 ล้าน ด้วยกระดาษ 5แผ่น 😖🫵🏻

กุให้ดาราช่อง 3 คือดาราที่จัดการกับปัญหาและวางตัวบนโลกออนไลน์ดีที่สุดล่ะ การไม่โดดเข้าไปร่วมดราม่า แสดงความเห็นใด ๆ อาจจะดีที่สุดสำหรับสังคมยุคปัจจุบันที่มีคนอ่านหนังสือไม่แตกและตามแซะกันไปมา

ตามจริงฟังชั่น mute ในทวิตเตอร์มันดีกว่า block อีก

ไม่ชอบมากๆ เลยก็คือค่านิยม ‘เรียกพี่หมดไม่สนลูกใคร’ เรียกตั้งแต่พนักงานเซ่เว่น คนส่งของ ยันคนขับแกร็บ ไม่รู้โดนเทรนมายังไงนะ อยากให้เกียรติลูกค้าลูกค้าหรืออะไรไม่แน่ใจ แต่แบบมันไม่ได้จริงๆ พี่แก่กว่าผมตั่งเยอะอยู่ๆ จะมาเรียกพี่มั่วซั่วกันแบบนี้ไม่ได้

กุอยากรุ้ทำไมผชบางคนชอบถ่ายรุปหน้ากระจก แล้วดึงกางเกงลงต่ำ ๆ ให้เหนเนินหมอย ?

พี่ขอร่วมยินดีกับน้องๆ ODOS ทั้ง 2,445 คนอีกครั้งนะครับ ผมได้แชร์แนวคิดให้น้องๆ ODOS ที่คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ บอกได้เลยครับว่าทุกคนที่กำลังจะไปศึกษาต่อนั้นเก่งมากครับ ที่ฝ่าฟันมาจนถึงจุดนี้ได้ ในฐานะรุ่นพี่ที่เคยผ่านการใช้ชีวิตในต่างแดนมา 6 ปี ผมอยากจะแชร์มุมมองเล็กๆ ว่าความเก่งอย่างเดียว อาจไม่พอครับ ทำไมผมถึงพูดแบบนั้น? เพราะในวันที่น้องๆ ก้าวออกไปในนามนักเรียนทุน พวกเราไม่ได้แบกแค่ความฝันของตัวเอง แต่เราคือ "ความหวังของประเทศ" ครับ โลกใบนี้กว้างใหญ่มากครับ ประเทศไทยเรามีประชากรไม่ถึง 1% ของโลกด้วยซ้ำ ถ้าเราอยากจะเปลี่ยนประเทศ เราต้องพาตัวเราไปอยู่ในจุดที่สากลยอมรับ โชคชะตาอาจจะเข้าข้างเราบ้างในบางวัน แต่สิ่งที่จะอยู่ติดตัวเราไปตลอดไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน คือ "ความรู้" ที่เราเก็บเกี่ยวมาครับ ผมรู้ครับว่าหลายคนกังวลเรื่องภาษาและการปรับตัว ผมเองก็เคยผ่านมาครับ เคล็ดลับง่ายๆ ที่ผมใช้คือ เตรียมตัว - ภาษาเราอาจไม่เท่าเจ้าของภาษา แต่อ่านก่อนได้ครับ ถ้าเราเห็นเนื้อหาผ่านตามาก่อน พอเข้าห้องเรียนเราจะ "ต่อติด" ได้ไวขึ้นเยอะ อย่ากลัว - สมัยก่อนเวลาพนักงานขายโทรศัพท์โทรมาบ้าน ผมรับสายคุยยาวเลยครับ ถือว่าได้ฝึกภาษาฟรีๆ เขาอยากคุยกับเรา เราก็ใช้โอกาสนั้นฝึกไปเลย ออกไปเจอโลก - อย่าอยู่แค่ในห้องสมุดครับ เข้าชมรม เล่นกีฬา ไปวัดไทย ไปโบสถ์ ไปเที่ยว ไปเดิน หรือไปร่วมกิจกรรมชุมชน สิ่งเหล่านี้จะทำให้น้องๆ เข้าใจวัฒนธรรมที่แตกต่างได้ลึกซึ้งกว่าในตำรา ยุคนี้ AI เข้ามามีบทบาทมาก วิทยาศาสตร์ไม่ได้แยกขาดจากศิลปะและสังคม ผมอยากให้น้องๆ สังเกตเมืองที่ไปอยู่ ดูว่าเขาพัฒนาอย่างไร เขาใช้ชีวิตแบบไหน เข้ามิวเซียมบ้าง สังเกตบริบททางการเมืองในประเทศที่เราไปเรียนต่อบ้าง สิ่งเหล่านี้คือ "ประสบการณ์" ที่จะหล่อหลอมให้เราเป็นคนเก่งที่รอบรู้ครับ สุดท้าย ทุนนี้มาจากหงาดเหงื่อและภาษีจากเพื่อนร่วมชาติของเรา ผมอยากฝากคำถามเล็กๆ ไว้ในใจทุกท่านว่า ตั้งแต่วันแรกที่ออกเดินทางว่า เมื่อเรียนจบแล้ว เราจะกลับมาร่วมออกแบบประเทศเราให้น่าอยู่มากขึ้นอย่างไร? ความเก่งของน้องๆ ในวันนี้ คือจุดเริ่มต้นของการสร้างโอกาสให้คนไทยรุ่นต่อไปในวันหน้า ขอให้การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าที่สุด ผมเป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

ตายังมองดาว เท้ายังติดดิน ความรักมิพังภินท์ รัก ทักษิณ ตลอดไป… รักที่ผลงาน รักที่อุดมการณ์ประชาธิปไตย รักที่ทำให้คนไทยหายจน รักทุกอย่างที่ทำเพื่อประเทศชาติที่ผ่านมา ขอต้อนรับ “รัฐบุรุษที่ยิ่งใหญ่ในในใจชน“ ทักษิณ ชินวัตร… คารวะ สส.,รศ.พิเศษ ดร. อดิศร เพียงเกษ 10 พฤษภาคม 2569