t_t
135.2K posts
อันนี้สงสัยมากกกก ทำไมอะใครรู้บ้างง???
สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งอยากนำมาแบ่งปันเป็นข้อคิดเล็กๆ สำหรับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานและมี IP เป็นของตัวเองค่ะ เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ส่วนบุคคล ซึ่งอาจมีรายละเอียดบางส่วนเป็นความเข้าใจในมุมของผู้เล่าเพียงฝ่ายเดียวค่ะ มีนักวาดคนหนึ่งได้พัฒนาการ์ตูนเรื่องหนึ่งขึ้นมา
กุไม่ฟังใครหน้าไหนทั้งนั้นที่บอกให้เลิกสนับสนุนงานนี้ของเมน แล้วไปสนับสนุนงานอื่นอะ แล้วเขาไม่ทุ่มเทหรอ กุไม่กล้าทุ่มทิ้งเพราะเขาทำงานหนัก เทรนด์มาขนาดนี้กว่าจะขี่ม้ารำดาบใช้ทวนแอคติ้งได้แทบตายหนาวก็เจอร้อนร้อนก็เจอหนาวแถมบอกเองอีกว่านี่คือมาซเต้อพีซของเขาสิบปีเพิ่งมีคนรักขนาดนี้
กุไม่ฟังใครหน้าไหนทั้งนั้นที่บอกให้เลิกสนับสนุนงานนี้ของเมน แล้วไปสนับสนุนงานอื่นอะ แล้วเขาไม่ทุ่มเทหรอ กุไม่กล้าทุ่มทิ้งเพราะเขาทำงานหนัก เทรนด์มาขนาดนี้กว่าจะขี่ม้ารำดาบใช้ทวนแอคติ้งได้แทบตายหนาวก็เจอร้อนร้อนก็เจอหนาวแถมบอกเองอีกว่านี่คือมาซเต้อพีซของเขาสิบปีเพิ่งมีคนรักขนาดนี้
จากดราม่าที่ลากยาวมาหลายวัน จนมาถึงเมื่อวานที่อะไร ๆ เริ่มกระจ่างมากขึ้น ทำให้เรานึกถึงคำเตือนของพี่คนนึงในวงการ พี่เค้าเคยบอกว่า เวลานิยายถูกเอาไปเสนอค่าย ระวังเค้าเอาพล็อตเรื่องหรือกิมมิคในนิยายของเราไปพัฒนาต่อเองนะ แล้วมันจะบิดไปมา เติมนั่นนิด เปลี่ยนนี่หน่อย จนเราฟ้องลิขสิทธิ์ไม่ได้ด้วย พี่เค้าพูดแบบนี้หลายครั้ง พูดมานานมาก พูดมาตลอด ซึ่งเราก็ตอบไปทุกครั้งว่าคิดมากน่า ค่ายใหญ่ ๆ เค้าไม่เอาชื่อเสียง ภาพลักษณ์มาแลกกับอะไรแบบนี้หรอก จนกระทั่ง.... พี่แกพูดถูกทุกอย่าง แล้วก็พูดเรื่องจริงมาตลอดเลย สมกับที่เป็นรุ่นใหญ่ อยู่ในวงการมานาน มองอะไรขาดมาก 🥲
ส่วนที่คนบอกว่า อินสไปเรชั่น มาก็ยังดี ประเด็นคือ -ตัวการตูนนี่เกย์จ๋า ๆ ซึ่งสื่อวงกว้างอาจจะส่งผลกับคนดู -คอนเซ็ปท์ พระนเรศกับพระมหาอุปราชาเป็นเพื่อนวัยเด็ก — มีคนบอกบันทึกฝั่งพม่าก็มี - กองเชียร์นักวาด ตอนนี้เลยไม่ได้อ้างว่าเป็น “ไอเดียออริจินัล” แต่อ้างเป็นคนทำให้แมสแทน