xyzus

Editörlüğünü üstlendiğim, Ekrem Demirli’nin son kitabı ‘Aşk Nedir? İslâm Düşüncesinde Îman ve Amel İlişkisi’ Turkuvaz Kitap’tan çıktı.

SEVDİĞİNİ BELLİ ET...

Manevi danışmanlık alanında çalışan hocamız anlattı: MS hastası bir hanımefendinin en çok rahatsız olduğu söz “bugün daha iyisin” ifadeymiş. Bunu duyunca “neden ben her gün hasta olmak zorundayım ki?!” diyormuş. Dolayısıyla karşıdakinin ruh halini mutlaka göz önünde bulundurmalı.

Çalışan annelerin ücretli annelik izni iki yıl olmalıdır. Ev hanımlığı meslek olarak kabul edilmelidir fikirlerini dile getirmeye çalıştık. Öneririm. youtu.be/JgDG8Xj7rjA?si…

“Hırs, kişinin kendisine olan hâkimiyetini parçalar.” s.42

“Ve içimizde olanlarla aramıza mesafe koyamayız.”

mahsunî şerifin "deprem yoktu neden evim yıkıldı?" sözüyle en büyük enkazları insanların bıraktığını anlatması ne anlamlı.

“Bütün evler, anne uyanana kadar karanlıktır.” — Halil Cibran

Hayattan incelik, rikkat ve vefa çekildi. Genele; kekre bir kabalık, hoyrat bir görgüsüzlük, yaygın bir sakillik hakim. Sâfî kalanlara yöneliyoruz.

"Birini gerçekten sevmek demek, onu sevmenin onu kaybetmenin acısına değeceğini kabul etmek demektir.." The Haunting

Gençlerde giderek artan bir ait olamama ve anlamsızlık hissi var. Bunun içinde bulunduğumuz çağla ilişkili olduğu açık. Ancak daha önce de değindiğim gibi, Türkiye son birkaç on yılda çok hızlı bir dönüşüm sürecinden geçiyor. Bu dönüşüm, doğal ve kendiliğinden gelişen bir akıştan ziyade, yönlendirmelerle ve oldukça sınırlı bir zaman diliminde gerçekleşmeye zorlanıyor. Örneğin toplum bir acı yaşadığında, o acının yasını tutmak ve içinden anlam üretmek normalde zamana yayılan, kendine özgü bir süreçtir. Oysa bugün çoğu zaman bunun nasıl yapılacağı, kimin sorumlu tutulacağı ve hangi ortak anlatı etrafında birleşileceği neredeyse önceden belirlenmiş oluyor. Hikayeyi biz yazmadığımızda, ona ait hissetmek de zorlaşıyor. En çok da gençler için…

@gezenhikayeci Rutinin nimet olduğunu farkına vardığımız günlerden 🌸 renkleriyle, ihtişamıyla çok güzel görünüyor günleriniz dostum. daim olsun.

Hayatı küçük rutinlere ayırdım, çiçekli, güzel manzaralı rutinlere. Baharı aldım, yanıbaşıma, bucağıma getirdim. Kaç bahar sığar ki bir ömre, yaşamak için doyasıya. O yüzden minik hayatlara böldüm ömrümü, güneşle başlayan, baharla başlayan, bir çiçeğin açışıyla başlayan.

“İnsan en çok neyi severse, zamanla ona yaklaşır; kalbiyle, diliyle ve haliyle...”

Ahir zaman zakkumlarıyız biz! "Ne denli cüce kaldık dev kötülüklerin karşısında? ​Ne zaman bu kadar bozulduk biz ve nasıl denk geldik böyle bir zamana? En yakınımızı bile tanıyamaz olduk. ​Nasıl bir ah aldık biz? Nasıl bir beddua? ​Anladık ki ahir zaman zakkumlarıyız hepimiz. Yeşil de biz, diken de biz, gül de kaktüs de. Oysa, oysa arsızı uğursuzu, ​hırsızı soysuzu yol alıp giderken doğru olmanın bedeli bu olmamalıydı ustam. Bu olmamalıydı namuslu yaşamanın bedeli. ​Peki kim bunlar ustam? Kim bu omurgasızlar? Kim bu dünyayı kendine geniş bize dar eden gözü doymazlar. ​Yine de umudu bırakmamalı ustam. Düştüğü yerden kalkar, öldüm dediği yerde bakarsın insan yeniden doğar. Yoksa, ​yoksa bir kurtarıcı Mehdi beklerken hepimiz bir de bakmışsın ki Deccal'in ordusuna karışıp talan olup gitmişiz. ​Deccal'in ordusuna kapılıp yalan olup gitmişiz." Meşru - Gayrimeşru filminden...

Hayat, bir yolunu bulur

Derinliği olan duyguların, manaların dile gelmesi zordur hep. Bir kalıba sığmaz çünkü eksiltir kendini. Bir yerden kırpar illa alabilmek için istenen şekli. Bu yüzden derinliği olanı ya icazlı sözle anlatırsın ya da yapamıyorsan susarsın. O vakit dile gelenle değil, dile gelmeyenle meşgul olmalı! youtu.be/2lEkmTycteI?si…

Rilke 'Görmeyi öğreniyorum' diye yazmıştı.. İzahını Proust ile yapalım.. "Gerçek keşif yeni diyarlar bulmak değil, yeni gözlerle bakmaktır.."

. "Karşıtlıklar olmadan ilerleme olmaz. Çekim ve itim, akıl ve erklik, sevgi ve nefret; zorunludur insan varoluşu için bunlar." —William Blake . [Cennet ile Cehennemin Evliliği (1790), Levha 3]