คิโยมิซุ (ติดงาน ตอบช้า)

#CSK_Commu "เสียงกระซิบเพรียกหาเชิญชวนยวนเย้าจากหลืบเงา ยามหันมองกลับไม่พบสิ่งอันใดในที่นั้น นอกเสียเพียงตรอกซอยว่างเปล่าเงียบงัน เป็นเรื่องที่... ประหลาดดีนะครับ" คิโยมิซุ มาสุมิ | 17 ปี | 189 cm 80 kg (มาแบบเลทๆ แต่ก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ🌙เนียนรู้จักได้เลยย)

เวลา 16.00 น. หน้าโรงเรียน ทริปการเที่ยวครั้งนี้คงสิ้นสุดกันที่ตรงนี้ .. นี่จะกลายเป็นหนึ่งในความทรงจำฤดูร้อนของใครหลายๆคน หวังว่าความทรงจำนี้จะอยู่ลึกที่สุด แม้ไม่ได้นึกถึงบ่อยๆ แต่ไม่ได้ลืม .. เพื่อน ทะเล รอยยิ้ม และฤดูร้อน ขอบคุณที่ร่วมเดินทางกันนะ #ความทรงจำฤดูร้อน_CSK

@yanotaru_CSK (/เข้ามาดึกๆ เจอสิ่งนี้ มีจิงหาดลุกเป็นไฟแน่นอนค่า อ้าก 😭😭😭😭🙏🙏🙏🔥🔥🔥)

(โอ้โห น่ารักมาก ทรงงานหนักเกินไปแล้วค่ะ 🙏😭😭😭😭😭😭💖💖💖💖❤️❤️❤️/นวด)

@Akiyoshi_CSK "ของที่มันอยู่ในเตา เราก็อยากพลิกไปหมดนั่นแหละครับ คุณไม่คิดแบบนั้นเหรอ?" คยมส. ก็พลิกทั้งแตงโม หมู วัว กุ้ง ข้าวโพด หมึก "มันก็เรียบง่ายแค่นั้น" ตอนย่างกับตอนกิน มันคนละความรู้สึกกัน

มาสุมิเพิ่งเดินมาหน้าเตา จะเปลี่ยนมือกับคนย่างก่อนหน้านี้ แต่เปิดเตามาเจอแตงโม อยู่ในสถานะ confuse

@Ichika_CSK ให้หมูไปอีกสองสามชิ้น "ถ้าไม่อิ่มมาเติมนะครับ มีอีกเยอะเลย" แน่นอนไม่ได้หมายถึงแตงโม

@CSK_MASUMI “ ฮะๆ ขอบคุณนะคะ “ หัวเราะแก้เก้อ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ดูเสียใจอะไร จากนั้นก็แจ๊บหมูย่าง ออร่าดอกไม้คละคลุ้งเชียว

@Karina_csk (แตงโมเห่ว แตงโมทำอะไรผิดคาริน่าจัง 😭)

@CSK_MASUMI /จะเดินมาเติมเนื้อย่าง /เห็นแตงโม??? “ยี๋”😾😾😾😾 /มอง judge /จ้องอยู่3-4วิ แล้วเดินจากไปแบบผิดหวัง

@yuumi_csk "แน่นอนครับ" ยิ้มให้ ตักแตงโมย่างให้เธอกับตัวเอง ก่อนจะเริ่มตัดกินก่อน มองหน้ายูมิจังไม่พูดอะไร.. เคี้ยวหงุบๆ

@CSK_MASUMI ยิ้มตาปิดเอียงคองง ทำไปทำไมกันหว่า “จะทิ้งก็ได้นี่นา แต่ก็ดูน่าเสียของนี่เนอะ..” บุ้ยปากเป็นการคิด ตายังคงจดจ่อกับแตงโมที่ถูกพลิกไปมา “เอามาลองกินด้วยกันม๊า” ไม่เคยกิน ลองก็ได้นะ

#ความทรงจำฤดูร้อน_CSK (สกินชุดว่ายน้ำมาแล้วค่ะ มาช้าแต่มานะ 😔💕)

@Ichika_CSK "เอ่อ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบเถอะครับ ผมเข้าใจ" เขาไม่เสียใจด้วย เพราะไม่ใช่เจ้าของแตงโม แค่มาย่างโดยบังเอิญ "เอาอันนี้ไปล้างปากนะครับ" คีบหมูย่างที่สุกนุ่มพอดีให้กับเพื่อนร่วมชั้นปี

@CSK_MASUMI /จินตนาการแล้วส่ายหัวหวือ/ “ เราคิดว่าอาจจะไม่ถูกปากเราเท่าไหร่ ” /เลี่ยงตอบให้เบาที่สุด/

@Shu_CSK "ก็แตงโมนี่ครับ" แค่เอามาอังไฟ "แต่ก็ ดีที่ได้ทราบครับ" ยังเหลืออีกชิ้น แต่อันนี้เริ่มแห้ง ติดสีดำ "รุ่นพี่ รับอีกชิ้นไหมครับ?"

@CSK_MASUMI "..." เคี้ยวหงุบๆอยู่แปบนึงพร้อมสีหน้าใช้ความคิด "แตงโมครับ"

@yuumi_csk "คุณชิเงทากะ.. เหนื่อยหน่อยนะครับ" ทักทายด้วยรอยยิ้ม "ไม่ได้ชอบหรอกครับ แต่เห็นมีคนทิ้งไว้แล้วน่าสงสาร เลยอยากจะพลิก" คำถามว่าทำไปทำไม ยังอยู่ในสมอง

@CSK_MASUMI /ชะเง้อดู/ “คิโยมิซุคุงนี่ ชอบทานของแบบนี้สินะ”

@yanotaru_CSK คิโยมิสุพยักหน้าหงึกๆ ที่จริงสายตาว่างเปล่ามาตั้งแต่ต้น "ผมเชื่อคุณยาโนะ" <พูดเหมือนไม่ได้กินเอง- "บางที คนเราอาจจะวิวัฒนาการมาเพื่อย่างแตงโมก็ได้นะครับ"

@Yuna_CSK (ดีแล้วยูนะจัง หนีไป)

@CSK_MASUMI “ โอเค~ ” เขาว่าไงก็เอาตามนั้น ช่างไร้มุกขำขันเสียจริงตัวฉัน คีบลงจานบ้าง แปะ ๆ หลังให้กำลังใจคุณรุ่นน้อง ทำได้ดีแล้วล่ะ แล้วก็เดินจากไปพร้อมจานกุ้งร้อน ๆ

@yanotaru_CSK คิโยมิสุคีบแตงโมย่างสุกใหม่ๆ ให้กับยาโนะคุง พร้อมรอยยิ้ม "ถ้าไม่ถูกใจ ต้องลองใส่เกลือเพิ่ม" มองหน้าเพื่อนหนุ่มอย่างคาดหวัง

@Yuna_CSK ใครจะไปรู้ว่าความสุกของแตงโม ต้องย่างกี่นาที "ไม่เป็นไรครับ ผมทานไปแล้ว" ก็เลยมาย่าง "รุ่นพี่กินเยอะ ๆ ได้เลยครับ" ย้ายแตงโมบางส่วนลงจาน เผื่อเจ้าของจะกลับมากิน

@CSK_MASUMI นั่นแหละความมุ่งมั่น มุ่งมั่นที่จะย่างมันต่อทั้งที่มันกำลังเกรียมและพร้อมจะเหี่ยวอยู่ตรงหน้า เมื่อไหร่จะสุกหนอ ได้แต่สงสัยอยู่ในใจฃ “ กินกุ้งไหม ” เพราะดูเหมือนนายไม่เคยบอกว่าจะกินเจ้าสิ่งนั้นที่กำลังย่างอยู่เลย นอกจากเชิญชวนให้ทาน

@Ichika_CSK "อย่างงั้นเหรอครับ.." ในแง่ไหนน้อ ดีหรือไม่ดี แต่จากสีหน้าแล้ว อาจจะไม่ "ถ้าใส่พริกไทย จะดีขึ้นไหมนะ?" หนุ่มหล่อเริ่มมีความคิดสร้างสรรค์

@CSK_MASUMI /สะดุ้ง/ “ เปล่าหรอกค่ะ มันแค่… “ “ รสชาติน่าอัศจรรย์นิดหน่อยน่ะค่ะ “ /แตงโมมันแห้งมีกลิ่นย่างแล้วเราประมวลผลไม่ทัน/

@yanotaru_CSK "ชิมแล้ว ใช้ได้" ยังคีบไปมาอยู่ "เที่ยวฤดูร้อน ก็ต้องมีประสบการณ์ใหม่ๆ นะครับคุณยาโนะ" หันไปยิ้มด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจอย่างทุกที

@Ichika_CSK ... "คุณวาตาริ?" ทำไมเป็นงั้นอะ

@CSK_MASUMI /รับแตงโมย่างมา/ /มองซักพักก่อนจะลองิน/ /โหลด/ /ไม่มีการตอบสนอง/